لادن پارسی

نقاشی از مرتضی اسدی

گالری شماره يک صبا ميزبان آثاری از مرتضی اسدی است. او تاكنون در بيش از هفتاد نمايشگاه جمعی و انفرادی در داخل و خارج از كشور شركت داشته است.

ويژگی كارهاي اسدی در اين نمايشگاه استفاده از رنگ های گرم، فضاهای تيره و حركت است. نقاشی های او از تلاطم و حركتی در اعماق خبر مي دهند.

اين حركت گاه همچون باد بر آتش مي وزد و گاه همانند توفانی كه عنقريب ديوارها را از بنيان برخواهد كند، رخ می نماياند.

يكي از زيباترين تابلوهای اين نمايشگاه، تصوير زن- فرشته ای است با موهايي چون آتش، با بدني از ساقه ها و برگ های گياهی كه شعله های آتش را تداعی مي كند و بادی كه درست در جهت اين شعله ها می وزد.

مرتضي اسدی در 1336 در تهران متولد شده است. او فوق ليسانس خود را در رشته ارتباط تصويری در سال 1375 از دانشكده هنرهای زيبا دانشگاه تهران گرفته، دانشجوی دوره دكترای تاريخ هنر دانشكده هنر سوربن و عضو هيات علمی دانشكده هنر دانشگاه شاهد است.

نمايش آثار قندريز بعد از سی سال

نقاشی از منصور قندريز

تعدادی از تابلوهای رنگ و روغن و مركب قندريز و يكي دو كار ناتمام او به گالری دو صبا جان بخشيده است.

قندريز در زمان حيات خود يكی از به مطرح ترين و موفق ترين نقاشان ايران بود. منصورقندريز، تبريزی بود، درهنرستان هنرهای زيبای پسران و هنركده هنرهای تزئينی تهران تحصيل كرد و در دوسالانه های سوم و چهارم تهران، دوسالانه سائوپولو و پاريس خوش درخشيد.

آخرين بار آثار او در سال 1353 در گالری زروان به نمايش گذاشته شده بود. منصور قندريز در اسفند1344 در چهل سالگی درگذشت.

رقص زمين در عكسهای محمد رضا جوادی

يكي از زيباترين نمايشگاه های عكس در نگارخانه خيال واقع در مركز فرهنگی هنری صبا برپاست.

عكسهای اين نمايشگاه که رقص زمين نام دارد، موضوع واحدی دارند: ارگ بم.
محمدرضا جوادی كه در آمريكا در رشته معماری درس خوانده، از سال 1362 تا آخر فروردين گذشته بارها برای عكاسی به بم رفته و از جلوه های گوناگون اين تنها بنای تاريخی خشتی جهان عكس گرفته است.

دوربين جوادی همچون عاشقی گوهرشناس به زوايای روح و جان ارگ بم نگريسته و تصاويری به ارمغان آورده كه توجه هر هنردوستی را جلب می كند.

در اين عكس ها ارگ تاريخي بم را قبل از زلزله ويرانگر دی ماه گذشته، بعد از زلزله و در زمان كسوف در بم می بينيم.

از محمدرضا جوادی در گفتگويي كوتاه پرسيدم چرا فقط از ارگ بم عكاسی كرده، او گفت "اولين بار كه به عنوان يک معمار ارگ بم را ديدم حركت خردمندانه و خلاق و در عين حال كاملا آزاد معماری آنجا را حس كردم و جذب آن شدم."

"در خرابه هاي ارگ بم يک معماری برآمده از حركت خودجوش فرهنگی تاريخی طولاني مردم اين خطه وجود دارد."

"اين حركت خودجوش با برنامه ريزی دقيق دفاعی و حفاظت از مردم منجر به ساخت عظيم ترين بنای خشتی جهان شده است. آزادی عمل همراه با انديشه ای خردمندانه و خلق و بداهه كاری مدام در اين معماری ديده می شود كه برای رشته ما و دانشجويان معماری بسيار با اهميت است."

او معتقد است آنچه در زلزله سال گذشته در ارگ بم ويران شده، در 500 سال اخير و در تعميرات مكرر ساخته و بر ارگ اضافه شده بود ونه تنها پايه هاي ارگ بم هنوز پابرجاست، بلكه با توجه به پايه ها قدمت ارگ بيش از آني است كه تصور مي شد.

جوادی در اين عكسها از نگاه به پيرامون ارگ بم آغاز كرده، مجموعه بم را از زوايای مختلف ديده، بعد به مجموعه های كوچک تر و به اجزا معماري ارگ بم پرداخته و سپس تخريب های قبل و بعد از زلزله و كسوف بم را به تصوير درآورده است.

در حاشيه نمايشگاه يك فيلم ده دقيقه اي از نخستين نمايش اين عكسها، در همايش بين المللی بناهای خشتی پخش می شود؛ از چادری در ميان ويرانه های ارگ بم و توفانی كه با قدرت تمام اين چادر را از جای برمی كند.

عكسهای نمايشگاه "رقص زمين" بسيار ديدنی، زيبا و عميق است. اين نمايشگاه تا سيزدهم خرداد ادامه دارد.