شاهرخ گلستان

کيارستمی در اين فيلم ما را به محل های فيلمبرداری برخی از آثار قبلی اش می برد و در حين راندن اتوموبيل، گوئی که ما در کنار دستش نشسته ايم، به بحث درباره مسائل مختلف فيلمسازی می پردازد.

او عقايد خود درباره موضوعهائی مثل فيلمنامه نويسی، بازيگران حرفه ای و غيرحرفه ای، فيلمبرداری با دوربين های ديجيتال و موسيقی فيلم و اهميت آن و ساير مسائل مربوط به سينما را بيان می کند.

ده روی ده بيشتر درباره سينما و خود کيارستمی است و آن را نبايد يک اثر سينمائی در حد آثار برجسته کارگردانش دانست.

درباره دليل تهيه اين فيلم، کيارستمی به من گفت که "وقتی فيلمهای ما به خارج از کشور می آيد، همراه آن يک DVD هم توليد می شود که در آن کارگردان ناگزير است با مخاطبين خودش گفتگو کند و درباره چگونگی توليد فيلمش توضيح دهد و اين فيلم به اين دليل تهيه شد."

کيارستمی در آخرين بخش سخنانش به طرزی طنز آلود از سينمای هاليوود تجليل می کند و می گويد اگر می خواهيد موفق باشيد سينمای آمريکا را مد نظر داشته باشيد.

و بعد صحنه ای به ما نشان ميدهد که مورچگان با تلاش آذوقه زمستان و روز مبادايشان را به سوراخ کوچک لانه شان می برند.
ازکيارستمی پرسيدم منظورش از نمايش اين صحنه چه بود؟

کيارستمی گفت "چون فيلم من طوری تمام شد که نا اميد کننده بود، خواستم با نمايش اين صحنه بگويم که اگر توقع خودمان را پائين بياوريم چيزهای زيبای ديگری هم برای تماشا وجود دارند. نخواستم حرف من به ناتوانی سينمای مستقل تعبير شود."