BBC Persian

من عاشق صحنه ام . چه خوب بشه چه بد، فرقی نداره. بهترين لحظات زندگی من وقتی هستش که روی صحنه دارم برنامه اجرا می کنم. علت اصلی اينکه رفتم توکار خوانندگی همين اجرای زنده روی صحنه بودش . حتی فيلم هم بازی کردن به اين حد لذت نداره.

واکنش فوری تماشاچيا به کارهايی که روی صحنه می کنيم و همراهيشون با آهنگهائی که می خونيم، خيلی محشره.

من ۶ ساله که کار حرفه ای می کنيم . با گروه دخترونه سيلوئت دو بار همکاری کردم که به خاطرش خيلی از شهبال شب پره که سرپرست گروه بود تشکر می کنم چون اين راه رو برای من هموار کرد.
خوانندگی بخصوص تو آمريکا و بين ايرانی ها فقط يک کار هنری نيست بلکه بدو بدو هم داره و کلی احتياج به حساب کتاب داره که شهبال در اين راه منو خيلی ياری داد.

به هرحال قبل از سيلوئت هم گروه خودم رو داشتم و تو شرق آمريکا برنامه ميذاشتم. همه چيز هم
می خوندم، عربی، ترکی، اسپانيائی، يونانی، همه چيز .

من از سن ۸ سالگی می خوندم . بزرگترين مشوقم مادرم بود . وقتی که هيچکی صدای منو دوست نداشت، مامانم قربون صدقم می رفت و تشويقهاش باعث شد که ديگه کارم به اينجا برسه !

حدود ۱۸ سال پيش آمدم آمريکا –
سنمو نپرسين که سوال قشنگی نيست ولی بين خودمون بمونه زير سی سال هستم و وزنم هم زير صد کيلوهستش.ِ

اسم آلبوم جديدم "دختر توی آينه " است که اسم يکی از آهنگهامه. تهيه کننده و آهنگساز اين آلبوم رامين زمانی هستش که کمپانی کالتکس بيرون داده . کار موسيقی اش با شوبرت آواکيانه که مدتها با ليلا فروهر همکاری می کرد و حالا هم با گروه بلک کتس کار ميکنه.

شعرآهنگهام از رامين زمانی (دختر توی آينه ) و خودم و رامين ( اگه بشه چی ميشه ، کيش ) و خانم هما ميرافشار(کفش نقره ای ) فرشيد امين ( دل ديوونه) هستش و همينطور از اشعار مريم حيدرزاده هم استفاده کردم (می خوام برات بميرم ، يادت مياد). به نظر مريم يک نابغه است و شعرهاش منو ديوونه ميکنه .

کار موسيقی در لس آنجلس برای يک دختر ، چطوره؟

هميشه کار برای خانما مشکل تره و نميدونم چرا و متأسفم از اين بابت چون دخترای با استعداد زياد داريم . و برای يک دختری که تنها و بدون حامی بخواد شروع کنه خيلی مشکله . اولأ ما ايرانی ها تو آمريکا اونقدر جمع بزرگی نيستيم که مثل آمريکائی ها کسی تو کارمون سرمايه گذاری کنه. و اونقدر تو کار موسيقی سرمايه نيست که يک خوانند ه مثل من بياد و مدير بگيره . ببخشيد ما اينقدر تو آمريکا فينگيليشی حرف ميزنيم که لغتهای فارسی ناب يادمون رفته . . . بهرحال فرق نمی کنه من مثل بلبل حرف ميزنم . (ها ها ها )

الگوی کاری بين خارجيا خيلی دارم علتش هم اينه که من تو رشته موسيقی Jazz و classic کار کردم. سبک آواز خواننده های قديمی آمريکائی مثل بيلی هاليدی و ارالد فيتز جرالد رو دوست دارم از جديدترها هم باربارا استرايسند و دانا سامر . بين ايرانی ها هم ، خوب ديگه من با صدای داريوش و گوگوش بزرگ شدم و سياوش قميشی رو هم خيلی دوست دارم .

لباسات چی؟ کمتر دختر ايرانی ای هستش که روی صحنه بياد و اين سليقه تو رو داشته باشه ، معمولا خواننده های زن ايرانی با لباس شب و اشارپ و کلی جواهرآلات روی صحنه ميان؟ به قول معلم شيميم " بچه ناراحتی هستی " .!

از بابت لباس هم الگوی من پاپ آمريکائيه و بنظر من نوجونای ايرانی که الآن MTV و اينجور چيزا رو نگاه می کنن توقعشون خيلی با گذشته فرق کرده.

ديگه من نمی تونم با لباس شب و شنل و پارچه مخمل برم روی صحنه، البته اونم بد نيست پيش کسوتای ما که اين کارها رو دارن می کنن و درکارشون خيلی هم موفقن، الگوهای ما بودن ولی کار من چيز ديگه ايه من می خوام روی صحنه با شور و حال نسل امروز برنامه اجرا کنم . جين بپوشم تی شرت بپوشم و چيزی بپوشم که با اين نوع موسيقی سريع و شاد جور دربياد.

الان نسل جديد چيز ديگه ای می طلبه، وقتی به خواننده های آمريکائی نگاه مي کنن و بعد ميان کنسرت همون انتظار رو هم از ما دارن.

خيله خوب اتفاقأ چند تا عکس هم ازت گرفتم که روی اينترنت ميذارم بچه ها ببينن.باشه .
قربونت .( روبوسی و خداحافظی )

بهزاد:
بعدش چی شد؟!
بعدش سپيده شروع کرد با دوستاش انگليسی حرف زدن و من حيرت زده که چطور بعد از کنسرتش هنوز اينقدر شور و حال داره. به نظر من که اصلأ نظرم مهم نيست، اجرای روی صحنه سپيده حرف نداره خيلی شاد و پر تحرکه. اگه آهنگهای قوی ای براش بسازن بزودی از نرد بان موفقيت بالا ميره و می پره تو استخر شهرت.

خدمات