" افراد را اوبژه ( موضوع ) نقد قرار می دهيم، نه آثار را. در نتيجه همين که مثلاً درباره هدايت صحبت می کنيم و نه مثلاً درباره کاروان اسلام، يا بوف کور، يا سايه روشن، يا سگ ولگرد، يا ديگر آثار او، اين خودش خطايی را ايجاد می کند، خطای باصره ای که ما کوشش می کنيم فقط يک هدايت ببينيم. انگار در طول سی سالی که صادق هدايت قلم به دست داشت و می نوشت، هيچ چيزی در درون او دگرگون نشده باشد، حال آنکه اتفاقا هدايت در اين مفهوم می شود گفت آيينه تمام نمای زمان خودش هست که با کمترين وزش بادهای ايدئولوژيک، او هم زير تأثير قرار می گرفت..."

از نظر دکتر احمد کريمی حکاک، نويسنده و استاد زبان و ادبيات فارسی و فرهنگ و تمدن ايرانی در دانشگاه واشنگتن، در نهمين برنامه از رشته برنامه های "پيشگام داستان نويسی جديد در ايران"، به مناسبت يکصدمين سالگرد تولد صادق هدايت.

در اين برنامه سخنان چند صاحبنظر ديگر را هم دربررسی نوشته های گوناگون صادق هدايت می شنويم.

اين برنامه در روز شنبه، بيست و نهم فروردين ۱۳۸۳، در ساعت دوّم برنامه شامگاهی جام جهان نمای راديو بی بی سی پخش می شود. تمام قسمتهای اين برنامه ها در سايت اينترنتی فارسی بی بی سی قابل دريافت است.

برنامه هائی که تاکنون از اين مجموعه پخش شده اند.