جمشيد برزگر

بهروز حشمت، در کنار اثری که از وی در کنيسه ای در اتريش نصب شده است.

اين کنيسه که اکنون متعلق به يهويان ليبرال در وين است، در جريان تسلط نازی های آلمان بر اتريش در دهه 1930 ميلادی ويران شد و در سال های پس از جنگ نيز ديگر به عنوان پرستشگاه يهوديان مورد استفاده قرار نگرفت.

اما اين کنيسه، که از قديمی ترين کنيسه های شهر وين محسوب می شود، پس از بازسازی، روز يکشنبه 22 فوريه، با حضور شماری از مقامات بلندپايه سياسی، رهبران دينی و هنرمندان اتريشی افتتاح شد.

مجسمه بهروز حشمت، در واقع، بخشی از مجموعه ديوارهای وی است که اکنون در قسمت جلو کنيسه نصب شده است.

اين مجسمه، که همانند ديگر کارهای آقای حشمت از آهن آفريده شده، تمثيلی است از شکاف رود نيل، به هنگام عبور قوم بنی اسراييل به همراه پيامبر خود موسی.

دو تکه مجسمه به صورتی مواج از هم جدا می شوند و در پس خود ديواری شيشه ای را نمايان می سازند.

به گفته آقای حشمت، ديوارها بايد کنار بروند تا بتوان راهی به سوی حقيقت گشود.

بخش ديگری از مجموعه ديوارها

او می گويد حقيقت، اصل و بنياد جست وجوی انسانی است؛ چيزی که هم در هنر و هم در دين بايد مبنا باشد.

بهروز حشمت، در عين حال تاکيد می کند که جست و جوی حقيقت نمی تواند و نبايد تنها و تنها در انحصار يک حوزه، چه دين و چه ايدئولوژی و يا حتی هنر باشد و اگر چنين اتفاقی روی دهد و به ويژه اين امر با قدرت سياسی و اقتصادی پشتيبانی شود و به شکل حکومتی عمل کند، آن گاه بايد در انتظار آن بود که حقيقت در انبوهی دروغ و ناراستی گم شود.

به عقيده اين هنرمند، اکنون و براساس تجارب تلخی که بشر آزموده، بايد پذيرفت که حقيقت به تمامی و برای هميشه تنها به گروهی از انسان ها تعلق نداشته و اولين گام عملی در اين راه احترام گذاشتن به ديگری و عقايد اوست.

آقای حشمت می افزايد گرچه خود به مذهب باور ندارد، اما به عقايد مذهبی ديگران احترام می گذارد و متقابلا انتظار دارد که باورهای او نيز از سوی مومنان به مذهب، محترم پنداشته شود.

وی در عين حال تاکيد می کند که به نصب مجسمه ای از او در يک کنيسه يهوديان، صرفا بايد از چنين منظری نگريسته شود و به ويژه چنين کاری نبايد به معنای ناديده گرفتن اقدامات دولت اسراييل باشد که وی آن را غير انسانی قلمداد می کند.

بهروز حشمت متولد 1329 در تبريز است. او کار مجسمه سازی با آهن را از اوايل دهه 1350( 1970) آغاز کرد و نمايشگاه هايی از آثار خود در گالری های اصولی تبريز(54-1352 ) و سيحون تهران(1353) تشکيل داد.

مجسمه ای از وی در سال 1353 در محل ورودی کارخانه ماشين سازی تبريز، که در آن زمان آنجا کار می کرد، نصب شده که هنوز پابرجاست.

بخشی ديگر از مجموعه ديوارها

وی پس از آن که مجسمه "عاشقلار" را در سال 1354 ساخت، ناگزير به ترک ايران شد. اين مجسمه که از معروف ترين آثار حشمت است، سرنوشت چندان مطلوبی نداشته است.

مجسمه عاشقلار، ابتدا در پارک شاه گلی تبريز به مدت 2 ماه نصب شد، اما آن طور که خود می گويد، پس از دخالت ساواک، اين مجسمه از محل خود برداشته و به پشت حياط موزه تبريز منتقل شد. اين مجسمه بعد از حدود 25 سال، به محوطه نمايشگاه بين المللی تبريز برده شد و اکنون در آنجا برپاست.

بهروز حشمت پس از ترک اجباری ايران، مقيم اتريش شد. او در اتريش تحصيلات خود را در رشته مجسمه سازی ادامه و با درجه کارشناسی ارشد از دانشگاه هنرهای کاربردی وين فارغ التحصيل شد.

وی در طول سال ها اقامت در اتريش، آثار خود را در نمايشگاه های جمعی و انفرادی بسياری در اين کشور و نقاط مختلف جهان به نمايش گذاشته و برخی از مجسمه هايش در چند شهر نصب شده اند.

وی نمايشگاه هايی در هلند، فرانسه، انگلستان، بلغارستان، آذربايجان، رومانی، گرجستان، ايتاليا، ترکيه و آلمان داشته و آثاری از او در موزه هايی در اتريش و آلمان نگه داری می شوند.

بهروز حشمت ، تاکنون دو جايزه "آناسوسمان" و جايزه اول بينال بين المللی مجسمه سازی" گابرووا" در بلغارستان را از آن خود کرده است.

بخشی ديگر از مجموعه ديوارها

اين اثر در کنيسه ای در وين نصب شده است