 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
روز هفتم از لاس وگاس
لاس وگاس شهری از ما قبل تاریخ
از لاس وگاس بهتون درووود میگم. ازشهری که چهارده هزار سال پیش پراز سبزه و چشمه و طبیعت زیبا بوده. الان هم فرقی نکرده، چند هزار سال پبش طبیعتش ایجاب میکرده، ولی حالا پول توریستایی که میان اینجا (به قول جاهلای فیلمای فارسی)، عشق! البته الان سه چهار سالی میشه که تو ایامی که لاس وگاس خلوته (یعنی دو سه هفته آخر سال مسیحی) ایرانی ها شهرو محاصره میکنن.چرا؟ سه سال پیش بود که آقای ایرج پاسارگاد که یک شخصیت مطرح و یک چهره قدیمی بین ایرانیا هستش موقع کریسمس کنسرت ایرانی برپا کرد.
از اون به بعد سال به سال به تعداد کنسرتها و ایرانیهائی که میان اینجا اضافه شده. جوری شده که هرشب تو دو، سه محل مختلف در آن واحد کنسرت هستش. همین دیشب در هتل پاریس کنسرت شهره، معین، حمیرا و منصور بود. در جای دیگر شهر امید و شهرام کاشانی کنسرت داشتن. البته علت این رقابت بخاطر تعداد ایرانیائیه که از اطراف کالیفرنیا میان اینجا. با پونصد دلار یکنفر میتونه سه شب تو یک هتل شیک بمونه و دو تا کنسرت هم بره. با مردم که حرف میزدم میگفتن که خیلی خوبه. روز اولی که آمدم اینجا شاید در طول روز به یک ایرانی بیشتر بر نمی خوردم ولی الان که کنسرتها شروع شده، تو پیاده رو دائمأ صدای ایرانیا رو می شنوم که یا دارن نق میزنن یا دارن از در و دیوار هتلهای اینجا عکس میگیرن.
بدو، کنسرت شروع شد اینجا کنسرتها تو سالنهای خیلی شیک اجرا میشه. آخه اينجا غیر از سالن شیک هم پیدا نمیشه . موکتهاشون اینقدر کلفته که آدم تعادلش بهم میخوره. سالنشون اینقدر بزرگه که از اینور سالن به اونور سالن با ماشین پونزده دقیقه طول میکشه ( البته اگه ماشین خاموش باشه و سه نفر هولش بدن) من تو جریان کنسرتهای اینجا سه تا صحنه جالب از مردم دیدم. 1- قبل از اینکه یکی از کنسرتها شروع بشه چند تا دختر آمریکائی داشتن با لباسای زرق و برقی با آهنگهای عربی میرقصیدن که یه خانمه از پشت سرم گفت: عربا اینجام ولمون نمی کنن! 2- یک دختر خانمی دوید به مامانش گفت بدوئین بیا جلوتر جا پیدا کردم. مامانش گفت : من از اون پرده سیاههای صحنه دلم میگیره!
3- یک آقای تیپ بازنشسته در حالی که رگ گردنش زده بود بیرون هجوم آورد به ردیفهای جلوتر و باتمام کسانی که جلوی صندلیشون ایستاده بودن، دستور داد بشینن. بعد از اینکه کنسرت رو بهشون زهر کرد برگشت سر جاش. یک دقیقه بعد آهنگ رقصی زدن، در حدود 50 نفر ریختن درست جلوی صندلی آقاهه وایسادن و رقصیدن. ما از این ماجرا این نتیجه رو می گیریم که اگه کنسرت میرين از بردن کودکان زیر 10 سال و آقایان بالای 70 سال خودداری کنید.
و چهارم اینکه : من داشتم صدای یکی از کنسرتها رو ضبط میکردم که یک صدابردار ایرانی که مال کنسرت بود آمد کاستو گرفت شیکست!!! درحالی صاحب سالن که آمریکائی بود بمن اجازه ضبط داده بود( واینقدر مهربون بود که یک قمقمه آب قند با خودش داشت که اگه من ازحال رفتم، زندم کنه.) اونجا فهمیدم که ایرانیا معمولا یک قانون رو خوب رعایت میکنن ، قانون جنگل. البته اگه تارزان خودشون باشن. دست نزن چیز جالب دیگه اینکه ، چون اینجا تو آمریکا میگن خطر حمله تروریستی هستش، اینه که دم در کنسرت مردمو بازرسی میکنن ولی اینقدر ایرانیا زیادن که بعد از یکساعت بازرسی مامورا فهمیدن بازرسی لباسای شب خانمای ایرانی و جستجو بین لایه های کراوات آقایان بازنشسته ایرانی کار حضرت فیله و جوونای ایرانی بخصوص دخترا اینقدر لباساشون کوتاه و بازه که هیچ چیزی زیرش قایم نمیشه.
دست بزن اینقدر این سالنای کنسرت بزرگن که واقعأ باید برای مردم هم میکروفن بذارن که صدای دستشون رو خواننده ها بشنون. هی خواننده ها میگفتن" پس این دستا چی شد" و مردمم انگار که دارن برای شله زرد نظری سر و دست میشکنن دیگه خودشونو زخمی کردن، ولی باز صدای دست نمی آمد. دست بده برای اولین بار هلن رو از نزدیک دیدم. دست دادیمو روبوسی کردیم. اتفاقأ خودش هم گفت که "منم اولین باره که شما رو میبینم ". از اونجا به بعد فهمیدم که خواننده خوش اخلاقیه. روی صحنه هم همینطور بود، شاد و خوش اخلاق. واقعأ اجرای زنده اش شنیدنی بود بخصوص که دو تا آهنگ ارمنی خوند و چند تا خارجی از جمله یک آهنگ اپرانی اجرا کرد که همه رو میخکوب کرد. بحدی صداش در آخر آهنگ نازک شده بود که فکر میکردی صدای یک پرنده است!
مردم خیلی با این آهنگش کیف کرد و بعد هم که دیدمش بهم گفت که:" من اصلا در ایران تعلیم آواز اپرا دیدم و تخصصم تو این سبک کاره. هلن با آلبوم جدیدش "نگاه تو" بیشتر بین ایرانیها معروف شده، آلبومی که بیشتر آهنگاشو مارتیک ساخته. هلن موقع مصاحبه خیلی آرام صحبت میکنه ولی روی صحنه 6 دونگ برای مردم آواز خوند. عینک سیاه و کلاه پشمی هم فایده نداره
سیاوش قمیشی رو هم تو لاس وگاس دیدم که ممنوع الخروج شده بود! منظورم اینه که از اتاق هتلش بیرون نمی اومد، چون مردم ولش نمی کردن. با سیاوش یک مصاحبه کردم که بعدأ ازش می نویسم. با سیاوش از آلبوم جدیدش حرف زدم که یکی از آهنگهاش به نام "دریای مغرب " رو یکی از طرفداراش، وقتی شاید 17 ساله بوده براش ساخته. از اولین گیتارش که از یک کفاشی تو تهران خریده بود و اینکه چطورشده که کارش پاپ - راکه ولی خودش موسيقی ترنس دوست داره! شلوار جین با سنگدوزی منصور رو خیلی خلاصه دیدم . پشت صحنه سلام و علیکی کردیم و قرار گذاشتیم دیرتر ملاقات کنیم .
منصور که تو لاس وگاس اومد روی صحنه هر چی جوون بود از روی صندلیش بلند شد رفت جلوی صحنه . اصلأ بحدی غلغله شده بود مردم فشار می آوردن که دو بار کنسرت رو متوقف کردن. عکسهای جالبی از این صحنه ها هست که بزودی امیداورم بتونم نشون بدم. عکسهائی که عکاس جوان نوید سهیلیان گرفته. منصور بهمراه اردشیر فرح که با گیتارش روی صحنه آمده بود. آهنگ گل یخ کوروش یغمائی رو اجرا کرد. کار متفاوتی بود با تکنوازی گیتار و ریتم تقریبأ عربی ساز کوبه ای شروع شد.
بعد منصور ترانه رو خوند ولی کمی سریعتر کلمات رو ادا می کرد. بعد هم ترانه با تکنوازیه گیتار اردشیر فرح که از خود آهنگ گل یخ الهام گرفته بود تمام شد. 40 دقیقه از اجراهای دلنشین این کنسرتهائی که دیدم ، خانم مهستی بود. چند بار بدون ارکستر تنهائی آواز خوندن...دریا منو صدا کن . . . و ترانه های طلائی قدیمیشون رو با همون صدائی که 30 ساله تغییری نکرده اجرا کردن. آهنگ بنفشه و ساقی و . . .که با این آهنگها مردم بلند شدن و کوچیک و بزرگ شروع کردن رقص.
در پایان هم خانم مهستی یادی از خواهرشون خانم هایده کردن و یکی از ترانه هاشون رو بدون ارکستر خوندن. برحسب اتفاق پشت صحنه دختر خانم مهستی رو دیدم که خیلی به خودشون شباهت داشت ولی با قد خیلی بلند. دیدی یادم رفت متأسفانه نتونستم کنسرت مشترک اندی و کورس رو ببینم و آهنگ جدیدشون "دختر بندر؟" رو بشنوم. آخه اینجا تو لاس وگاس شبی دو تا گروه کنسرتهای مجزا اجرا میکنن و اصلا نیمشه به هر دوشون سرزد.
کنسرت شهرام کی رو هم نشد ببینم و بخصوص لیلا فروهر و امید رو که امیدوارم تو چند روزی که در پایتخت ایرانیان ( لس آنجلس ) خواهم بود، این گناهم رو جبران کنم و از نزدیک ببینمشون. همینطور میرم دنبال نوجونای ایرانی و می خوام ببینم که آمریکائی بودن چه حسی داره. درپایان می خوام که یک مقایسه کنم. شباهتهای تهران و لاس وگاس 1- هر دو شهر کمبود درخت دارن تو لاس وگاس بخاطر کمبود آب تو تهران بخاطر کمبود حوصله. 2- . جوونای هر دو شهر با لهجه صحبت میکنن. تو لاس وگاس انگلیسی رو با لهجه آمریکائی حرف میزنن، تو تهران فارسی رو!( به تلفظ " ر" بچه ها توجه شود ) 3- در هر دو شهر خانمهای ایرانی موهاشون بلوندتر از خود خارجیاست. 4- زندگی در هر دو شهر یک قماره. درلاس وگاس ممکنه که در طول یکساعت چند هزار دلار ببازین درحالی که در تهران باید چند هزار تومن خرج کنین و گرنه زندگیتون نمی گذره.
حالا برای اینکه خمیازه هاتون بعد از خواندن مقاله به نتیجه برسه، پتو رو بکشین روتون و به خواندن ادامه بدین. چون این قسمت بعدی رو وقتی که گیج خواب بودم ترجمه کردمو نوشتم. لاس وگاس 14000 سال پیش شواهد که از زمین شناسی و سنگوارهها پیدا شده نشون میده که منطقه بزرگی که امروز شهر لاس وگاسه با جمعیت یک و نیم میلیونیش، در عصر یخبندان منطقه سرسبز وخرمی بوده که رودخانه های پرآب و دریاچه های کوچیک داشته. در اون زمان که هنوز پای بشر به اینجا نرسیده بوده جانداران عجیب و غریبی زندگی میکردن ازجمله ماموت غول پیکری به اسم ماموت کلمبیائی. ولی بتدریج محیط زیست عوض میشه و منطقه لاس وگاس میشه خشک خشک، و اونچه می مونه کاکتوسای صحرای نوادای امروزه. ولی منطقه لاس وگاس که وسط زنجیره کوه های نوادا و فلات کلرادو قرار گرفته هنوز تا حدی سرسبز میمونه، گفته شده که اینجا برکه های آب و سبزه و درخت داشته و بتدریج بومیان آمریکا ( سرخپوستا) در اطرافش چادر میزنن.
ولی لاس وگاس امروزی رو باید مدیون جویندگان طلا دونست. در تاریخ اومده که در سال 1829 میلادی یک کاروان با 15 خانوار، داشتند به طرف معدنهای طلای کالیفرنیا می رفتن که می بینن ذخیره آبشون داره تموم میشه. راهنماشون رو که یک پسر جوونی به اسم رافائل ریویرا بوده رو می فرستن که بره آب پیدا کنه . اونهم از لای کوهها و دورنمای صحرا متوجه منطقه سرسبزی میشه. پسرک میاد و نوید این منطقه رو به کاروان میده. کاروان هم سرو کج میکنه میاد اینجا اتراق میکنه و اسم لاس وگاس رو که میشه خرم آباد روی این منطقه می ذارن. میگن این اتفاق تو کریسمس همون سال می افته. بتدریج آوازه این منطقه همه جا میرسه و تا سال 1835 بتدریج به یک شهر کوچکی تبدیل میشه که سر راه جویندگان طلا بوده. قمارخانه ها از همون قرن نوزده اینجا رونق میگیره و سالن اپرا، سیرک و تئاتر تفریحگاه هائی هم باز میشه. لاس وگاس از زمان ممنوعطت قمار در ايالت نوادا اوج می گيره. در سال 1931 که قمار ممنوع میشه فوری قمارخانه های زیرزمینی و غیر قانونی شروع به کار میکنن. ولی بعد دولت قمار رو در لاس وگاس قانونی میکنه. و از مالیات سنگینی که از سود کازینوها میگیره. مدرسه میسازه تا امروز 43 درصد درآمد ایالت از کازینوهاست.
از سالهای ميلادی 70 که مردم خانوادگی سفر میکردن و میامدن لاس وگاس تعداد تفریحگاه های خانوادگی بیشتر میشه. تا در سالهای 1990 که هتل – کازینوهای تفریحی باز میشن و خرجای کلانی برای ساختمانهاشون میکنن. بیشتر هتلهای تفریحی اینجا از 200میلیون دلار تا 350 میلیون دلار خرج برداشته. هتلهای مشهور اینجا یکیش لاکسور هستش که به شکل اهرام مصره و 2900 تا اتاق داره. هتل سزار هستش که بک پاساژ سرپوشیده داره که آسمونش هر نیم ساعت یکبار شب و روز میشه. هتل پاریس و نیویورک هستند که خلاصه ای از دیدنیهای اون شهرها رو بازسازی کردن. و هتل ام جی ام هستش که یک همون کمپانی معروف مترو گلدوين مه ير هاليووده و بیشتر از 5000 اتاق داره! الان هم که دارم این مقاله رو از طبقه بیستم هتل می نویسم از پنجره که بیرون رو نگاه میکنم چند تا جرثقیل دارن رو ی سه تا ساختمان درجاهای مختلف شهر کار میکنن و هتل-کازیونهای جدیدی داره ساخته میشه.
به قول ایرانیای اینجا" مارو مجبور کردن که کشورمون رو ترک کنیم و بیایم در این غربت به زور و بدون میل باطنیمون خوش بگذرونیم. به امید روزی که به کشورمون برگردیم و اینقدر نق بزنیم که هموطنانمون از دستمون دق کنن " قربون شما بهزاد |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد
صفحه بدون عکس
