اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

پوريا ماهرويان

اوا گرين در نقش ايزابل

فيلم رويا پردازان آخرين فيلم برناردو برتولوچی کارگردان نامی ايتاليائی از فيلم های مهم حاضر در چهل و هفتمين جشنواره فيلم لندن بود.

در اواخر دهه 1960 در جريان شورش ها و اعتصاب های خيابانی، ماتئو( مايکل پيت) که برای خواندن سينما به پاريس آمده است در جلوی سينماتک پاريس که توسط پليس تعطيل شده است با دختری به نام ايزابل ( اوا گرين) آشنا می شود.

ايزابل و برادر دوقلويش، تئو( لوئی گارل) که از شيفتگان فيلمهای تاريخ سينما هستند، بلافاصله با ماتئو دوست می شوند.

پس از مدتی پدر و مادر ايزابل و تئو به مسافرت می روند و آنها از ماتئو می خواهند که با آنها در خانه بزرگشان زندگی کنند.

تمام وقت اين سه جوان در خانه به بحث و گفتگو درباره سينما می گذرد. تئو و ايزابل نمونه کاملی از نسل سرکش آن زمان فرانسه هستند، که تلاششان غلبه بر طرز تفکر قديمی و سنتی نسلهای پيش از خود است.

لوئی گارل در نقش تئو برادر دوقلوی ايزابل

با آنکه نگرش کمونيستی و ناهنجار تئو و ايزابل با روحيه آرام و محافظه کار ماتئو در تضاد است، رابطه صميمی و عجيبی، مثلث وار بين اين سه نفر شکل می گيرد.

برتولوچی به زيبائی در اين فيلم فعاليت های سياسی جوانان دهه 70و1960 فرانسه و روحيه و نگرش آنها به زندگی را در قالب يک داستان عشقی به تصوير می کشد.

داستان و فضای فيلم بيننده را بار ديگر به فضای فيلم آخرين تانگو در پاريس ( فيلم ديگری از برتولوچی که آنرا در سال 1972 با بازی مارلون براندو و ماريا اشنايدر ساخت) می برد.

باز هم حضور يک آمريکائی در پاريس و رابطه خصوصی اش با يکی دو نفر به دور از هياهوی شهر و محيط فضای کلی فيلم رويا پردازان را شکل می دهد.

تعلق و دلبستگی برتولوچی به سينمای کلاسيک آمريکا به خوبی در اين فيلم مشهود است. همچنين تا حدودی می توان در اين فيلم تاثير سينمای موج نوی فرانسه و آثار کارگردانانی مانند فرانسوا تروفو و ژان لوک گدار را روی جوانان روشنفکر دهه 60 ميلادی فرانسه مشاهده کرد.

شخصيت های فيلم بسيار ملموس هستند. هر سه شخصيت اصلی دارای ابعاد مختلفی هستند که به باور پذيری آنها بسيار کمک کرده است.

در واقع می توان ايزابل و ماتئو را يکنفر دانست. تئو شخصيت مردانه ايزابل است با اندکی تفاوت. تمام مشخصات و روحيات ايزابل در تئو هم ديده می شود.

شخصيت ماتئو دقيقا نقطه مقابل تئو و ايزابل قرار گرفته است. ماتئو اساسا با دوقلوها تفاوت دارد. تاثير متقابل ماتئو و دوقلوها بر همديگر شکل ديگری به نگرش کلی آنها به دنيا می دهد.

ماتئو محافظه کار و دوقلوهای آنارشيست هرکدام بخشی از روحيه خود را به ديگری وام می دهند.

اما بيشتر ماتئو است که تحت فشار دوقلوها اجبارا و يا شايد داوطلبانه به خواسته های آنها تن می دهد، و کمتر می تواند اخلاق صلح طلب و روحيه ضد خشونت خود را برای دوقلوهای جا بياندازد.

هر دو به يک اندازه ماتئو را دوست دارند، ولی هيچکدامشان بخاطر ماتئو از ديگری چشم پوشی نمی کنند. به همين دليل است که زمانی که ايزابل بين تئو و ماتئو مجبور به انتخاب يکی می شود برادر دوقلویش را انتخاب می کند.

طراحی صحنه فيلم و فيلمبرداری اين فيلم در کنار پرداخت به جزئيات از ويژگی های اين فيلم است.

اين فيلم بر اساس داستانی نوشته گيلبرت ادر به نام بيگناهان مقدس که در سال 1988 نوشته شده، ساخته شده است.