'شیخ باد'، 'دلا' و دیو من' این هفته در آپارات

این هفته در آپارات سه فیلم 'شیخ باد'، 'دلا' از ساخته‌های فریبا رستمی و 'دیو من' ساخته علیرضا میراسداله به‌نمایش در می‌آیند.

درباره فیلم 'شیخ باد'

تا به حال اسم 'باد زار' به گوشتان خورده؟ زار آیینی کهن در جنوب ایران است که سالیان سال مردمان آن ناحیه به آن باور دارند. در باور جنوب ایران زار یک باد است و بادها موجوداتی غیرمادی هستند که با تسخیر فرد، او را دچار درد و بیماری می‌کنند. به این ترتیب زار و بادهای دیگر که به ۷۲ گروه تقسیم می‌شوند، هرکدام عامل یک نوع بیماری‌اند. بیمار مبتلا به باد، درمانش به دست پزشک صورت نمی‌گیرد. بلکه بعد از این که از دوا و درمان ناامید شد، سراغ ملا و دعانویس می‌ورد و وقتی هم که از این چیزها نتیجه نمی گیرد، نزد بابای زار یا مامای زار می‌رود، بابا یا مامای زار برای او مراسمی ترتیب می‌دهند، تا به‌اصطلاح باد را از تن او خارج کنند. بادها به عقیده آنها اسم و رسم های مختلف دارند و زن و مرد هستند. در مورد تاریخچه و قدمت این مراسم، عقیده غالب بر این است که منشا این مراسم به آمدن بومیان و بردگان آفریقایی به جنوب ایران مربوط می‌شود. در مورد این باور اهل جنوب فیلم‌های زیادی ساخته شده که مشهورترین آنها 'باد جن' ساخته ناصر تقوایی است. در فیلم 'شیخ باد' فریبا رستمی، کارگردان سعی کرده روایت خودش از این بادهای غریب جنوبی را در قاب تصویر ثبت کند.

ویژگی فیلم

فیلم 'شیخ باد' از فریبارستمی، مستندی درباره یک باور جنوبی است که فیلمساز سعی کرده در آن با فضاسازی، تصویری از یک عنصر موهوم ، ندیدنی و ناموجود ارائه دهد. استفاده از گفتار متن با ادبیات خاص خودش هم با هدف کمک به این فضا سازی و دادن اطلاعات به کار گرفته شده است ولی این‌که لحن شاعرانه چقدر در خدمت اثر بوده احتمالاً موافقان و مخالفانی دارد. این فیلم با فورمت دی‌وی‌کم و در محدوده زمانی سالهای ۱۳۸۴-۱۳۸۵ ساخته شده است.

نگاه کارگردان

این مراسم که در واقع نوعی موسیقی درمانی محسوب می شود خواستگاهی بس کهن و ناشناخته دارد و در جوامع ابتدایی گوشه و کنار جهان مردمان به آن دست می‌آویزند که شاید حاجت روا شوند و دردی از دردهایشان تسکین یابد .از این رو بر آن شدم ، بخشی از این آیین به ما رسیده را در جنوب ایران به تصویر کشم.

درباره فیلم 'دلا'

فریبا رستمی در همان جنوب در یک فیلم مستند کوتاه دیگر به نام 'دلا' به سراغ شخصیتی رفته که خیلی دلنشین است. عبدالله یک صیاد نابینایی است که نان بازوی خود را می‌خورد . او اهل جزیره هرمز است و به گفته خودش با دل روشن‌اش ماهی‌ها را می‌شناسد. آرزوی عبدالله خرید یک قایق برای امرار معاش است. در این فیلم با عبدالله که هنوز و در سخت‌ترین شرایط آرزوهایش را زنده نگه داشته و سرشار زندگی است آشنا می‌شویم.

ویژگی فیلم

'دلا' تصویری از امیدواری انسان در بدترین شرایط برای زنده نگاه داشتن آرزوهایش است. فیلمی امیدبخش که در ستایش تلاش و اراده آدمی برای غلبه بر محدودیتهایش. این فیلم با فورمت دی‌وی‌کم و در محدوده سالهای ۱۳۸۷- ۱۳۸۶ ساخته شده است.

نگاه کارگردان

در سفری پژوهشی گذرم به جزیره هرمز افتاد که با دلا آشنا شدم. او صیادی دریا دل بود و سختی‌های دریا موج به دلش راه نمی‌داد و علی‌رغم تنگ‌دستیش در کنار خانواده‌اش خرسند بود. این مرا مصمم کرد برای ساخت فیلمی از او.

درباره کارگردان

فریبا رستمی متولد ۱۳۵۷ در خرمشهر و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد کارگردانی سینماست. از فیلمهای او به غیر از این دو فیلم می توان به فیلمهای 'دو قصه'، 'دو ساز' و 'پنجره' اشاره کرد. او علاوه بر ساخت فیلم مستند تهیه‌کننده فیلم سینمایی 'تابور' نیز بوده است.

درباره فیلم 'دیو من'

'دیو من' ساخته علیرضا میراسداله يك كار تجربى خيلى كوتاه درباره كودك و جنگ است. اين فيلم به شكل انيميشن تك فريم يا استاپ‌موشن ساخته شده و شخصيت هایش عروسك‌هاى كوچك متحرك هستند.

ویژگی فیلم

'دیو من' ساخته علیرضا میراسداله به رغم ظاهر كودكانه‌اش مفهوم بزرگى را در دلش دارد. فيلمی ضد جنگ است كه بنا به گفته سازنده‌اش، قصد دارد بين ديو خيال و هيولاى واقعيت مقايسه‌اى کند.

درباره کارگردان

"علیرضا میر اسداله "متولد ۱۳۵۲ در تهران است. او طراحی صنعتی خوانده، سپس به نقاشی، عروسک سازی، نویسندگی و ساخت فیلم مستند و انیمیشن پرداخته است. حاصل این سالها، برگزاری چندین نمایشگاه نقاشی و عروسک در داخل و خارج از ایران، چاپ چندین کتاب شعر و قصه و ساخت چند انیمیشن به شیوه استاپ‌موشن است. او در اواخر حضورش در ایران نویسنده مقالات هنری درنشریات چلچراغ، شرق و اعتماد بود و در سالهای اخیر چندین گزارش و فیلم مستند دریاره شخصیت‌های هنری و فرهنگی ساخته و هم اکنون تهیه کننده تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی است .

خلاصه فیلم هفته گذشته ' ایران درودی، نقاش لحظه های اثیری' ساخته بهمن مقصودلو

' ایران درودی، نقاش لحظه های اثیری' درباره ایران درودی از برجسته‌ترین نقاشان معاصر ایران است. وی یکی از زنان پیشگام ایرانی در نقاشی فراواقعگرایانه (سوررئالیستی) است. وی که زاده خراسان ایران از پدری ایرانی و مادری از اهالی قفقاز است. نقاشی را در دانشکده بوزار پاریس فرا گرفت. او را اغلب به عنوان نقاش می‌شناسند ولی در نویسندگی، نواختن موسیقی و ساخت فیلم و برنامه‌های تلویزیونی نیز فعالیت داشته و مدتی نیز به عنوان مدرس تاریخ هنر در ایران تدریس کرده است. نقاشی‌های چهار دهه آخر هنری ایران درودی که نماینده سبک هنری او هستند، بیشتر شامل چشم‌اندازهایی از حاشیه‌های خالی کویر، مخلوقاتی شبیه به گُل، دیوارهای شیشه‌ای ، افقهای دور و انفجارهای رنگ و نور هستند که اینها به آثار او فضایی خاص و عمیق می‌بخشند. نقاشی برای او همه زندگی است. درباره زندگی و آثار ایران درودی چند فیلم ساخته شده که این فیلم یکی از آنهاست. فیلم 'ایران درودی ، نقاش لحظه های اثیری' ساخته بهمن مقصودلو روایت فرازها و فرودهای زندگی حرفه‌ای و شخصی این نقاش برجسته زن ایرانی در پی سالها کار و مهاجرت است.

نظرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

علیرضا

امروز کلنگ تاسیس موزه خانم درودی در تهران همزمان با روز تولد ایشان به‌زمین زده شد. بهترین‌ها را برای این هنرمند بزرگ آرزو دارم.

ابراهیم

قسمت های اخر فیلم را دیدم . متاسف شدم برای خودم، مردم ایران و جامعه هنری که این گنجینه‌های عظیم و تکرار ناشدنی را قدر نمی‌دانیم و آنها را در جایگاه بلند قرار نمی‌دهیم. فراموش می‌شوند و از بین ما رجعت می‌کنند. بی‌آنکه بدانیم چه گوهری را از دست داده‌ایم.

عاطفه

سپاس که ما را با این‌چنین گنجینه‌های ناب و البته متاسفانه کمتر شناخته شده هنر و فرهنگ ایران آشنا می‌کنید.

مژگان

فیلم بسیار خوبی بود . خیلی خوشحالم که با ایشان آشنا شدم و افتخار می‌کنم که اینچنین بزرگانی داریم .

الناز

سلام عالی بود. با یک سرچ ساده من متوجه شدم که ایشان در این فیلم مهجور قرار گرفتند، چرا بیشتر از این به زندگی ایشان پرداخته نشده است. این فیلم بسیار گذرا و فقط در حد شناخت ایشان بود، درحالیکه حداقل می‌شد به کارهای تلویزیونی ایشان هم اشاره کرد. بهتر بود فیلم قسمت دوم یا حتی سوم هم داشته باشد. انتخاب فیلم عالی بود.

بهار

در فیلم ایران درودی یک نکته‌ای که لازم بود اشاره شود در مورد خواهر خانم درودی پوران درودی است که نقش خیلی مهمی در زندگی ایشان داشتند تا جایی که در قسمتی از فیلم بیان می‌کنند که زودتر می‌خواهند به خواهرشان که فوت کردند بپیوندند.

عنوان شدن شغل ایشان صرفا به عنوان سنگ دوز و بیان نکردن شاهکاری از سنگ دوزی ایشان که لباس تاج‌گذاری شهبانو فرح پهلوی است، ایراد بزرگی در روایت و نپرداختن به این اصل مهم زندگی خانم پوران درودی است.

محسن از اصفهان

این فیلم خیلی تاثیرات مثبتی بر روی من به عنوان کسی که در راه هنر قدم های اول رو طی می‌کند گذاشت.

این فیلم نشان داد که چطور می‌شود با اینکه دنیای اطراف سعی بر سد کردن پیشرفت‌های تو دارد زندگی کرد و جنگید. غمگین بودن این فیلم و این‌که آرزوی خانم درودی مبنی بر پرپایی نمایشگاه در کنسرت خواهرشان من را بسیار به فکر فرو برد.

خاطره

ایران درودی باعث افتخار جامعه هنر ایران و فرانسه و هنردوستان جهان است. فردی که فراتر از زمان حرکت کرد.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات:<documentLink href="" document-type=""> [email protected]</documentLink>

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.