'حراج کلیه ایرانی' این هفته در آپارات

این هفته در آپارات فیلم 'حراج کلیه ایرانی' ساخته نیما سروستانی به نمایش در می آید.

درباره فیلم

ایران از معدود کشورهایی است که در آن معامله‌ی کلیه به صورت قانونی و رسمی انجام می‌شود و حتی دولت برای اهدای هر کلیه مبلغی هم به دهنده‌ی کلیه می‌پردازد. به این ترتیب یک بازار داغ برای خرید و فروش کلیه به راه افتاده است. بازاری که درآن تعداد فروشندگان به دلیل فقر و مشکلات معیشتی ، خیلی بیشتر از تعداد خریداران آن است. فیلم 'حراج کلیه ایرانی' حکایت درد آور زندگانی فروشندگان و خریداران کلیه در این بازار پر رونق را از خلال دنبال کردن زندگی دو تن از اهدا کنندگان باز می گوید. فیلم حراج کلیه سال ۱۳۸۵ در تهران ساخته شده است.

ویژگی فیلم

'حراج کلیه ایرانی' مستندی مشاهده گر ، مستقیم و صادقانه از رویدادی آشنا است . همیشه ساخت این نوع فیلم ها سخت است . فیلم هایی که در آن شخصیت های واقعی اجازه دهند حقایق زندگی شان دیده شود. اما دو شخصیت اصلی این فیلم سهیلا و مهرداد ، شجاعانه جلوی دوربین حاضر شده اند تا این واقعیت ها دیده شوند و مشکلات آنها مطرح شوند. فیلم 'حراج کلیه' حضور موفقیت آمیزی در جشنواره‌های جهانی داشته و برنده‌ی جایزه‌ی بهترین فیلم مستند خبری از جشنواره‌ی تلویزیونی مونت کارلو ۲۰۰۷ شده است.

درباره کارگردان

نیما سروستانی متولد سروستان از استان فارس ایران است. وی کار هنری را قبل از سال ۵۷ با مجسمه سازی شروع کرده و هم زمان در روزنامه پارس شیراز و آیندگان می نوشته است . وی از سال ۱۳۶۳ در سوئد کار و زندگی می کند و در این کشور رو به مستند سازی آورده و سالهاست که به عنوان مستند ساز فعالیت می کند. از فیلمهای وی می توان به : ارزش من پنجاه گوسفند بود ( ۲۰۱۰) ، مرز نا امیدی ( ۲۰۰۸) میهمان مرد مرده (۲۰۰۴) ، برهنه و باد ( ۲۰۰۳) و دایره بسته (۱۹۹۷) اشاره کرد که بعضی از آنها در جشنواره های بین المللی به نمایش در آمده اند و تحسین شده اند.

'بی‌ برقع در بند' محصول ۲۰۱۲، و مستند بلند 'آنها که گفتند نه‌' محصول ۲۰۱۴ آخرین کارهای او هستند. 'آنها که گفتند نه‌' مستندی است که نتیجه بیش از چهارده سال کار تحقیقی و فیلمبرداری هم در ایران و هم در خارج از کشور است، به قتل عام زندانیان سیاسی در دهه هشتاد می‌پردازد. اولین نمایش این فیلم در بخش اصلی‌ فستیوال فیلمهای مستند آمستردام 'ایدفا' در ماه نوامبر سال پیش بود. 'بی‌ برقع در بند' به جز جوایز متعدد از کشورهای مختلف ، جایزه بین المللی امی را برای بهترین فیلم مستند از آن خود کرده است.

نگاه کارگردان

در سفرکاری که به عنوان خبرنگار به ایران داشتم به اطلاعیه هایی در حوالی میدان ولی عصر برخوردم که در آنها افرادی برای فروش کلیه خود شماره تماس و گروه خونی خود را اعلام کرده بودند.

همین اطلاعیه ها زمینه ای شد که به فکر ساخت 'حراج کلیه ' افتادم.

به نظرم، حراج کلیه فیلمی است که لازم بود ساخته شود، چرا که بعد از پخش آن در بی‌‌بی‌سی فارسی، از ایمیل‌های که از ایران برایم می‌رسید متوجه شدم که حتی خیلی‌ از هموطنان در ایران از این موضوع بی‌ اطلاع بوده‌اند. این فیلم و فیلمهای نظیر این مثل اسنادی می‌مانند که هرگز کهنه که نمی‌شوند که هیچ، بلکه گوشه ای‌ از روزگار مردم در این دوران را در تاریخ ثبت می‌کنند.

خلاصه فیلم هفته گذشته 'پارک مارک' ساخته بکتاش آبتین

این فیلم روایت زندگی شب تا صبح مردی ست که پس از ارتکاب دو قتل در امریکا و تحمل سال ها زندان ، اکنون در خیابان های تهران مشغول سرقت از صندوق های صدقات است .

نظر بینندگان درباره فیلم هفته گذشته 'پارک مارک'

رضا

وقتى به فیلم نگاه مى‌کنى ، می‌بینى که بین هنرپیشه فیلم و فیلمبردار ، یک فاصله مشخصى وجود دارد و اگر جاهایی هم نزدیک هستند، فیلمبردار با لنز تله نزدیک شده، و این یکى از باهوشی‌های کارگردان است، چون اگر به کاراکتر نزدیک می‌شد، شاید کارکتر نمی‌توانست به این راحتى درد دل کند و حرفهای خودش را بزند. کارکتر انگار داشت فقط براى یک نفر حرف می‌زد و من این را قسمت مثبت فیلم می‌بینم.

وفا

این فیلم یکی از بهترین و تأثیر گذارترین و روانترین مستندهایی بود که با موضوع اجتماعی دیدم. کار بسیار قوی بود.

مسعود

زیبا بود. فقط نفهمیدم آن مرد راست می‌گفت یا نه، تحت تاثیر مواد توهم زده بود؟

میکاییل

فیلم طوری نبود که بشود از آن درس گرفت یا تاثیر ماده مخدر در بدبخت کردن فردی را نشان بدهد. شخصیت واقعی فیلم قبل از مصرف مواد دچار اختلالات روحی و شخصیتی بوده، دستبرد به بانک در امریکا و قتل و دیپورت شدن به ایران و مصرف کراک و پارک خوابی از تاثیرات همین اختلالات بود.

راحله

علاوه بر صدابرداری عالی، نقطه عطف فیلم، بیان خوب شخصیت داستان بود که به روان بودن فیلم کمک کرد. علیرغم مونولوگ بودن، فیلم اصلا حوصله سربر و خسته کننده نبود. مرسی از پخش این فیلم.

ویدا

فیلم دردناکی و جالبی بود. لحظاتی داشت که خنده ات می‌گرفت و لحظاتی که واقعا خفه کننده بود. درود بر کارگردان این فیلم.

پریسا

خیلی جالب بود،مخصوصا آن دیالوگش که می گفت این کراک ،زنمه ، بچمه ،عشقمه ،دوست دخترمه ،واقعا حرف دل یک معتاد بود.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات:<link type="page"><caption> [email protected]</caption><url href="mailto:[email protected]" platform="highweb"/></link>

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.