'معتادین در افغانستان' در آپارات

این هفته در آپارات فیلم 'معتادین در افغانستان' بخش اول ساخته جاوید تیمن فیلمساز افغان با حضور فیلمساز و کارشناس برنامه به نمایش درمی آید.

درباره فیلم

نمایی از فیلم 'معتادین در افغانستان'

برای افغان ها جنگ سی ساله داخلی و خارجی ، ویرانگرترین اتفاق ها بوده ، اما شاید برابر با همین میزان ویران گری را هم مواد مخدر برای مردمان این سرزمین به ارمغان داشته است . افزایش استفاده از مواد مخدر و پایین آمدن وحشتناک سن اعتیاد در ایران و افغانستان ، دلایل خیلی متفاوتی می تواند داشته باشد.از بیکاری و فشار مشکلات زندگی گرفته تا فقر و جنگ ولی پذیرفتن این که که کودکان هم درگیر اعتیاد شوند خیلی سخت است.

فیلم 'معتادین در افغانستان' که پرده از یک واقعیت تکان دهنده در این کشور برمی دارد یک مستند مشاهده گر درباره زندگی دو نوجوان افغان، ظاهر و جبار است که به مواد مخدر اعتیاد دارند.

درباره کارگردان

جاوید تیمن، کارگردان

جاوید تیمن زاده قندهار است. وی از دهه نود میلادی پس از وقوع جنگ داخلی در افغانستان به بریتانیا مهاجرت کرده است. وی دارنده رتبه کارشناسی رشته نقاشی متحرک با استفاده از کامپیوتر از دانشگاه میدل برو و نیز کارشناسی ارشد فیلمسازی در دانشگاه ایکار پاریس است. جاوید تیمن پس از ساخت چند فیلم کوتاه و پس از شانزده سال در سال ۲۰۰۸ به افغانستان باز گشت و مستند بلند 'معتادین در افغانستان' را ساخت که موفق به شرکت در چندین جشنواره های معتبر بین المللی همچون ایدفا سال ۲۰۰۹ و به دست آوردن جوایزی از جشنواره های دیگر شده است. وی هم اکنون به عنوان تهیه کننده مستقل و مدیر برنامه در یک شبکه تلویزیون محلی در افغانستان به کار مشغول است.

نگاه کارگردان

وقتی تصمیم به ساخت این فیلم گرفتم، به موانعی فکر می کردم که ممکن است بر سر راهم قرار گیرد. یکی از مهمترین مشکلات من در ساخت این فیلم ، بدست آوردن اعتماد خانواده های دو نوجوان و امنیت آنها بود، بنابراین یک نیروی حفاظتی مسلح هنگام فیلمبرداری در ساعات مختلف روز، همواره در کنار ما بود و بالاخره من موفق شدم که تمام موانع را کنار از سر راهم بردارم.

درباره کارشناس برنامه

صحرا موسوی مستند سازو کارشناس برنامه

صحرا موسوی زاده مزار شریف و فیلمساز مستند ساکن لندن است. او در ایران بزرگ شده و دانش آموخته کارشناسی تولید فیلم از دانشگاه متروپولیتن و کارشناسی ارشد فیلمسازی مستند از دانشگاه هنر لندن است. وی قبل تر مدتی به عنوان خبرنگار و گزارشگر رادیوتلویزیون در کابل کار کرده است. خانم موسوی تاکنون چند فیلم مستند در افغانستان ، ایران و نپال ساخته و آخرین فیلم او 'مدرسه کالو' امسال در بخش رسمی جشنواره فیلم مستند آمستردام ایدفا پذیرفته شده است.

نگاه کارشناس

کارگردان باید در صحنه آغازین فیلم دو مسئله خیلی مهم را در نظر داشته باشد. یکی این که بیننده را به دام بیندازد و جذب کند و دوم این که در همان اول فیلم به سرعت بگوید که فیلم درباره چیست و هدفش چیست؟

من فکر می کنم فیلم آقای تیمن از این نظر موفق بود ولی تا اینجای فیلم من متوجه نشدم که این نوجوانان چرا معتاد شدند؟

خلاصه فیلم هفته گذشته 'حمامی که می خواست حمام بماند' ساخته مهدی شبانی

نمایی از فیلم 'حمامی که می خواست حمام بماند'

روزی روزگاری در ایران و در هر محله دست کم یک حمام عمومی وجود داشت برای نظافت و همه یک بقچه برای حمام رفتن داشتند. حالا دیگر نه خبری از آن بقچه ها هست و نه خبری از حمام های عمومی. فیلم 'حمامی که می خواست حمام بماند' سرکی می کشد به حمام های عمومی در تهران با همه مخلفاتش.

نظرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

میترا

شیرین بود و دیدنی. اما در حین تماشای فیلم، هر از گاهی به خاطرت می‌‌رسید که فیلم تقلیدی است از «تهران انار ندارد» و شیرینی‌اش به کامت تلخ می‌شد.

فرهاد

این فیلم بسیار بسیار بی ربط و بی محتوا و آشفته و بی سرو ته و زشت بود و اصلا در شان نمایش در شبکه بی بی سی نبود. حتی به خودشان زحمت یک تحقیق و بررسی ساده را هم نداده بودند. بنده مینیاتورهای زیبایی از حمامهای ایرانی دارم که واقعا از لحاظ معماری و زیبایی شناسی بی نظیرند. چطور این فیلمساز حمام های ایرانی و کلا ایرانی ها را این قدر آدمهای کتیف و شلخته و زشت میداند؟ در همان فیلم قیصر صحنه های حمام کردن آقای وتوقی چقدر با زیبایی و ظرافت و متانت همراه بود یعنی این فهم و شعور جناب کیمیایی را می رساند. خوب بود فیلمساز یک اندک احترامی هم به مخاطبین خود می گذاشت.

مهدی

این که کسی به بررسی مستند فرهنگ های در حال فراموشی ایران می پردازد بسیار تحسین برانگیز است. علاوه بر این، فیلم یک نکته ظریف داشت و آن نق زدن سیاسی ما ایرانی هاست که معمولا در هر بابی که سخن می گوییم تکه های سیاسی هم به می اندازیم و این فرهنگ مان را هم خیلی خوب و زیبا نشان داده بود.

آذر

بسیار فیلم جالب و کار بردی و ساده و روان و هوشیارانه ای بود. من دیدم و لذت بردم مخصوص در یک پنج شنبه شب آرام

نیکان

یاد بچگی هایم افتادم.

تیم

چرا به این مکانها اهمیت داده نمی شود؟ چرا اینها بازسازی نمی شود؟

آرزو

جالب و جدید بود. یک سوژه بکر.

هادی

خیلی عالی بود ولی کاش در مورد حمام خزینه بیشتر صحبت می شد چون در حال حاضر در کشور همجوار ترکیه کماکان در تمام هتلهای ۵ ستاره از این نوع حمام استفاده می شود.

مرتضی

این فیلم را دوست نداشتم. بهتر می توانست از این سوژه، فیلم را بسازد.

محمدرضا

زیبا بود ولی ای کاش آخر مستند یک نقد و بررسی حرفه ای انجام دهید. شما فقط از فیلم تعریف میکنید، آن هم در کمتر از یک دقیقه.

امید

کیفیت تصویر عالی بود. افکت های تصویری خوبی داشت اما سراغ یک سنتی رفته بود که فوق العاده نبود. سوژه های بهتری هم هست که با این امکانات خوبی که هست بشود به سراغش رفت.

ابی

فیلم خوبی بود. من را به گذشته برد. حس خوبی داشت ، اگر بیشتر رویش کار می شد قشنگتر هم می شد.

سامی

یک چیزی در نوع بیان گوینده بود که اذیتم می کرد. شاید ادبیاتش و انتخاب جملات به نظرم تصنعی می آمد، وگرنه موضوع جالبی را انتخاب کرده بود.

تینا

خیلی‌ جالب بود. تا انتها بیننده را به همراه می‌برد. کاش امکانش بود که مطلب را بیشتر گسترش بدهد. می شد راجع به این موضوع خیلی‌ چیز‌ها گفت . حیف.

علی

تصویربرداری این فیلم خوب بود. کارگردان تلاش کرده ساختار مدرنی از یک فرهنگ سنتی ارایه کند ولی پراکندگی ذهن کارگردان در فیلم دیده می شود واین فیلم به نظر من ساختار منسجمی ندارد. ایده اولیه که معرفی حال وهوای حمام وآدمهای آن است به خوبی شکل نگرفته ولی در نهایت زحمت کارگردان قابل احترام است.

محسن

فیلم خیلی ساده، خودمانی و خلاصه بی روتوش و بی شیله پیله ای بود . دست شما درد نکند ، بخاطر این انتخاب دوست داشتنی.

زهره

به نظرم یک جورهایی کم یا زیاد، خواسته یا ناخواسته این فیلم شبیه فیلم "تهران انار ندارد" بود.

شهاب

جالب بود. یکی از بهترین صحنه های فیلم وقتی بود که آن حاجی با مامانش رفته بود حمام و حمامی ها گفته بودند: "میخواستی بابایت را هم بیاوری."

سپهر

من زیاد از فیلم خوشم نیامد. خط داستانیش خیلی خسته کننده و یکنواخت بود.

ملیکا

فیلم ساده و روانی بود. موضوع جالبی هم داشت اما صحنه های حمام رفتن شخصیت داستان چندش آور بود.

نسیم

اصولا هر فیلمی که برمی گردد به تهران قدیم خصوصا رسم و رسومات گذشته، یک حس نوستالژی دلنشین را به همراه دارد؛ این مستند هم از آن دسته فیلم ها بود.

سعید

من این فیلم را به همراه خانواده‌ام نگاه کردم. در بعضی بخش‌های فیلم خیلی خندیدیم.

البته یک قرار حمام عمومی هم با دوستهایم گذاشتم.

نیلوفر

خیلی خوشم آمد. برایم بسیار جالب بود و کلی یاد گرفتم. در ضمن حسابی کشش داشتم که تا آخر ببینمش. این معمولا در فیلم های مستند ایرانی کمتر پیش می آید . چون معمولا مسنتد های ایرانی خیلی یکنواخت هستند و ضرباهنگ شان آرام است. گوینده این فیلم با طنز تلخ و شیرینش من را تا آخر با خودش برد.

آنا

آن قدیم ها چه با تشریفات می رفتند حمام، جشن می گرفتند ، دختر انتخاب می کردند، غذا می خوردند و می خوابیدند . امروزه طرف ۱۵ دقیقه ای میرود حمام و برمی گردد.

آنی

از آقای شبانی به خاطر ساختن این فیلم روان و ساده در عین حال دلنشین تشکر می کنم. حال و هوای قدیم را برایمان زنده کرد. با اینکه بعضی از آن چیزها را ممکن است همه ندیده باشند ولی حس قشنگ ایران را برای مان تداعی کرد. به خصوص اینکه در این فیلم هیچ تکلفی وجود نداشت. همه همانی بودند که هستند. خوب یا بد نداشت. همین خیلی قشنگ بود. همیشه موفق باشید.

سمر

من خیلی از دیدن این فیلم لذت بردم، خصوصا که همراه بود با خاطره هایی که مادرم هم کنار فیلم تعریف می کرد..فیلم ساده و روان بود ولی در عین حال خسته کننده نبود.

آیدین

مستند بسیار جالبی بود. حقیقتا جای مستندهایی به این سبک در سینمای مستند ایران خالیِ است. سبک به دور از تکلف . ساختار روایی روان فیلم، در نقطه مقابل مستندهای کلاسیک با گفتار نامانوس و تصاویر قطار شده پشت هم قرار داشت. به علاوه شناخت و دید خوب کارگردان از گوشه های فراموش شده جامعه ایران بسیار قابل تحسین بود.

مینا

حمام های قدیم خودش برای خودش ابهتی داشت. من یادم است . امان از آن زمانی که ما را بدست دلاک می دادند تا مارا به اصطلاح چرک کند. چرک نمی کرد، پوست می کند. وقتی از حمام بیرون می آمدیم، تمام بدنمان جز جز می کرد. باید صبح می رفتیم تا ظهر. تازه باید منتظره دلاک هم بودیم، که تا یکی یکی ما را بشوید. خلاصه مکافاتی بود. رفتن به حمام . تازه با آن مناظر زیبا که مجبور بودیم تحمل کنیم . خوب بچه بودیم . خوشمان نمی آمد.

مهرنوش

عالی بود. بعد از مدتها دیدن یک فیلم خالصانه، بدون شیله پیله و تظاهرات آنچنانی، دلچسب بود. آزادی بیانی که کارگردان برای تک تک نظرات قائل شده بود، بی نظیر بود. از نظرات در مورد خالکوبی گرفته تا وجود جن در حمام، بدون اینکه اعمال نظری بکند.

لحن راوی در طول فیلم هم جذابیت خاصی به فیلم داده بود که باز هم از ابتکارات خوب کارگردان بود. با تبریکات فراوون خدمت آقای مهدی شبانی، بابت این کار منحصر به فردشان. امید که به همین بسنده نکنند.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات: کلیک [email protected]

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.