حمله عظیم به بیروت و قصد اسرائیل برای پیروزی، غرب را ناتوان گذاشته است

منبع تصویر، Getty Images
- نویسنده, جرمی بوئن
- شغل, سردبیر امور بینالمللی بیبیسی
زمان آن فرا رسیده است که از صحبت درباره اینکه خاورمیانه در آستانه یک جنگ بسیار جدیتر است، دست برداریم. پس از حمله ویرانگر اسرائیل که گفته شده به مقر حزبالله در بیروت بوده، به نظر میرسد که منطقه در این جنگ غلت میزند.
به گفته کسانی که در بیروت بودند، این یک سلسله انفجارهای عظیم بود. یکی از دوستانم در این شهر گفت که این قدرتمندترین صدایی بود که در همه جنگهای لبنان شنیده بود.
ارتش اسرائیل روز شنبه اعلام کرد که حسن نصرالله، رهبر حزبالله را در این حمله در کنار دیگر فرماندهان حزبالله کشته است. حزبالله اظهار نظری نکرده است.
این پایان مأموریت بمباران نیروی هوایی اسرائیل در آن روز نبود. ارتش اسرائیل اعلام کرد که به حملات خود به اهداف حزبالله ادامه میدهد.
اوایل همان روز امیدهایی وجود داشت که البته امیدهایی ضعیف بود، که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، حداقل آماده بحث در مورد پیشنهادی برای آتشبس سه هفتهای روزه باشد. این پیشنهاد از سوی ایالات متحده و فرانسه آمده بود و مهمترین متحدان غربی اسرائیل از آن حمایت میکردند.
اما نتانیاهو در سخنرانیاش که مانند بیشتر سخنرانیهایش در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک که معمولا بیاعتنا و گاهی تهاجمی است از دیپلماسی صحبت نکرد.
او گفت: اسرائیل چارهای جز مبارزه با «دشمنان وحشی» که به دنبال نابودی آن بودند، نداشته است، حزبالله شکست خواهد خورد و پیروزی کامل بر حماس در غزه به دست خواهد آمد که در نتیجه بازگشت گروگانها را تضمین میکند.
حمله بزرگ اسرائیل به بیروت که در پایان سخنرانی او رخ داد، نشانه قطعیتری از آن بود که آتشبس در لبنان در دستور کار اسرائیل نیست.
به نظر غیرممکن میرسید که این حمله برای پیگیری تهدیدات آقای نتانیاهو مبنی بر این باشد که اسرائیل میتواند، دشمنانش را در هر کجا که هستند، مورد حمله قرار دهد.
پنتاگون، وزارت دفاع ایالات متحده، اعلام کرد که هیچ هشداری از سوی اسرائیل درباره این حمله دریافت نکرده است.
عکسی که دفتر نخستوزیری اسرائیل در بیتالمقدس منتشر کرد او را در یک اطاق پر از تجهیزات ارتباطی نشان میداد، در هتلی که شبیه هتل او در شهر نیویورک بود. در زیر تصویر نوشته شده بود که این لحظهای را نشان میدهد که او اجازه حمله را صادر کرده است.

منبع تصویر، ISRAEL PRIME MINISTER'S OFFICE
آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده از سیاستی که ماهها روی آن کار کرده است دفاع کرد. او گفت هنوز جا برای مذاکره وجود دارد. این ادعا پوچ به نظر میرسد.
آمریکاییها اهرمهای بسیار کمی برای استفاده در برابر هر کدام از طرفها دارند. آنها طبق قانون نمیتوانند با حزبالله و حماس صحبت کنند، زیرا آنها از سوی آمریکا به عنوان «سازمانهای تروریستی خارجی» طبقهبندی شدهاند. با توجه به اینکه انتخابات ایالات متحده تنها چند هفته باقی مانده است، آنها حتی کمتر از سال گذشته به اسرائیل فشار میآورند.
صداهای قدرتمند در دولت و ارتش اسرائیل میخواستند در روزهای پس از حملات حماس در اکتبر گذشته به حزبالله حمله کنند. آنها استدلال میکردند که میتوانند به دشمنان خود در لبنان ضربه قاطعی وارد کنند. آمریکاییها آنها را متقاعد کردند که این کار را انجام ندهند، با این استدلال که مشکلی که این امر ممکن است در سرتاسر منطقه ایجاد کند، هرگونه منافع امنیتی احتمالی برای اسرائیل را خنثی میکند.
اما در طول سال گذشته، نتانیاهو به سرپیچی از خواستههای جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا در مورد شیوهای که اسرائیل در حال جنگیدن است، عادت کرده است. بایدن و تیمش علیرغم ارائه هواپیماها و بمبهای مورد استفاده در حمله به بیروت به اسرائیل، تماشاگران این حملات بودند.

منبع تصویر، Reuters
جو بایدن بهعنوان مهمترین و قدیمیترین متحد و حامی اسرائیل، همواره همبستگی خود را به اشکال مختلف از جمله ارسال تسلیحات و همچنین حمایتهای دیپلماتیک، به نتانیاهو نشان داده است.
آقای بایدن بر این باور بود که میتواند نتانیاهو را متقاعد کند که نه تنها در شیوه جنگ تجدید نظر کند بلکه همچنین طرح پیشنهادی آمریکا را در خصوص تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی بپذیرد.او بارها بر درد و رنج فلسطینیها و آمار کشتهشدگان فلسطینی تاکید کرده است.
در آن سو اما نتانیاهو بیتوجه به پیشنهادهای ایالات متحده، ایده ایجاد کشور مستقل فلسطینی را همواره رد کرده است.
آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا پس از حمله اخیر به بیروت، بار دیگر پیشنهاد این کشور را تکرار کرد و معتقد بوده که سیاست بازدارندگی از یک سو و دیپلماسی از سوی دیگر همواره از گسترش جنگ در خاورمیانه جلوگیری کرده است.
با این حال به نظر میرسد که با توجه به اینکه اوضاع از کنترل آمریکا خارج شده، حرفهای او دیگر خریداری نداشته باشد.
از شواهد پیداست که اتفاقات و تصمیمات مهمی پیش رو باشد. پیش از هر چیز، حزبالله باید تصمیم بگیرد ذخایر باقیمانده تسلیحاتی خود را چگونه به کار ببرد. آیا حملههای خود را به اسرائیل ادامه خواهد داد؟ آنها باید این را در نظر داشته باشند که اگر راکتها و موشکهای باقیمانده خود را که در انبارهای تسلیحاتیشان نگه داشتهاند استفاده نکنند، ممکن است اسرائیل آنها را نیز هدف قرار دهد.
اسرائیلیها هم باید تصمیمات سرنوشتسازی بگیرند. آنها پیشتر هم حزبالله را به عملیات زمینی تهدید کرده بودند و اگرچه هنوز تمام نیروهای مورد نیاز خود را برای این منظور بسیج نکردهاند، ولی با این حال حمله زمینی در دستور کار آنها قرار دارد.
عدهای هم در لبنان باور دارند که در صورت ورود نیروهای اسرائیلی به خاک لبنان حزبالله قادر خواهد بود بخشی از تواناییهای نظامی اسرائیل را خنثی کند.
غرب و در میان آنها، متحدان پر و پا قرص اسرائیل که تا به حال امیدوار بودند اوضاع تا اندازهای آرام شود و اسرائیل چراغ سبز آنها را برای یک راهحل دیپلماتیک بپذیرد، حال با نگرانی و ضعف نظارهگر تحولات خاورمیانه هستند.











