ری: آزار زنان موفق و بدرفتاری با آنها مرا می‌ترساند

رِی، خواننده و ترانه‌سرا، ستاره‌ای است که دوباره متولد شده است. پس از دریافت شش «جایزه بریت» در سال جاری میلادی و نامزد شدن برای دو جایزه گرمی سال آینده، به پاداش حرفه‌ای رسیده که برای آن سخت جنگیده‌ است.

او در گفتگو با برنامه ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی می‌گوید: همین سه سال پیش بود که جدا شدن از شرکت پولیدور او را در «نقطه شکست» قرار داد.

این هنرمند بریتانیایی در رشته توئیت‌هایی نوشت پولیدور در طول قرارداد هفت‌ ساله از انتشار آلبوم او سر باز زده و در عوض به طور مداوم از او به عنوان خواننده مهمان در برنامه‌های رقص استفاده کرده است.

او می‌گوید: «فکر می‌کنم آنها می‌خواستند من آهنگ‌هایی را همراه با دی‌جی‌ها اجرا کنم تا مشهور شوم. به این ترتیب به عنوان دی‌جی شناخته می‌شدم و ناگهان می‌خواستند به من اجازه دهند تا آهنگی را بدون دی‌جی اجرا کنم».

اما چنین فرصتی برای اجرای آهنگ خودش هرگز فراهم نشد.

او می‌گوید: «کم‌کم شروع می‌کنی به ساختن موسیقی‌ای که مال تو نیست. تلاش می‌کنی به روش آزمون و خطا دریابی آنها چه می‌خواهند و به این ترتیب راهت را گم می‌کنی».

«می‌توانم بگویم هیچ حسی تلخ‌تر از این نیست که برای فروش آهنگی که از آن متنفری خودت را در‌هم ‌بشکنی».

کمی پس از رشته توئیت‌های ری، این هنرمند و شرکت تولید موسیقی تصمیم گرفتند از هم جدا شوند.

سخنگوی گروه موسیقی یونیورسال که مالک پولیدور هم هست به برنامه ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی گفت «همکاری با او در تمام این سال‌ها برای ما لذت‌بخش بوده است و در کنار یکدیگر دستاورد‌های ارزشمندی داشتیم و برای ری آینده بسیار موفقیت‌آمیزی آرزو می‌کنیم».

اما این ری بود که در این میان موفق شد. در سال ۲۰۲۳ او به طور مستقل آلبوم استودیویی «موسیقی بلوز قرن ۲۱ من» را با موفقیتی فراگیر منتشر کرد. منتقدان آن را «استثنایی» و «پیروزمندانه» توصیف کردند.

موسیقی او ترکیبی از ژانر آر‌اند‌ بی، پاپ و سول بود و بلافاصله به رتبه دوم در رده‌بندی موسیقی بریتانیا رسید و میلیون‌ها بار شنیده شد.

این خواننده ۲۷ ساله می‌گوید:«خوش‌اقبال بودم که راه خودم را پیدا کردم».

«من درمان‌های فراوانی انجام دادم و سپس تلاش کردم تا بفهمم که چگونه خودم مسیر کار و حرفه‌ام را کنترل کنم و به دست بگیرم».

«زنانی که کارهای خارق‌العاده‌ انجام می‌دهند»

ری یکی از زنانی است که امسال در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفته که بزرگداشت ۱۰۰ زن الهام‌بخش و تأثیر‌گذار از سراسر جهان است. موفقیت او نه فقط بازگشتی پیروزمندانه است بلکه نشانه‌ای از رویداد‌های گسترده در این صنعت است.

شهرت زنان رو به شکوفایی است. فقط کافی است نگاهی به فهرست خواننده‌های جهانی بیندازیم. چارلی ایکس‌سی‌ایکس، چپل رون، سابرینا کارپنتر و تیلور سوئیفت در صدر جدول‌ها قرار دارند.

ری می‌گوید شبکه‌های اجتماعی نقش مهمی در یاری رساندن به هنرمندان زن در ارائه هنرشان داشته است و زنان به کمک آن توانسته‌اند از کسانی که صنعت موسیقی را در کنترل خود دارند، عبور کنند.

«دوران جدیدی فرا رسیده است. مردم می‌بینند که زنان خارق‌العاده، کارهای خارق‌العاده انجام می‌دهند و می‌گویند: عجب اجرای جانانه‌ای، بیایید آن را به اشتراک بگذاریم».

«رشد و شکوفایی دختران در این دوران واقعاً زیباست».

حمایت ری از زنان هنرمند دیگر برخلاف آموزش‌هایی است که به عنوان هنرمند جوان دیده است. به او یاد داده بودند که زنان هنر‌مند را به عنوان رقیب خود ببیند.

او می‌گوید:«چارلی ایکس‌سی‌ایکس اولین هنرمندی بود که خیلی او را می‌پسندیدم و یکی از کسانی بود که ذهنیت‌ها و پیش‌داوری‌ها را در‌هم شکست».

«سوءاستفاده و تهمت»

ری همچنین از دام‌‌هایی که در راه زنان موفق وجود دارد به خوبی آگاه است.

او می‌گوید: «معیار‌های چگونه بودن و چگونه رفتار کردن برای زنان و مردان فرق می‌کند»

«من فکر می‌کنم زنان باید با ادبِ بیشتر و مهار‌شده‌تر رفتار کنند و درباره آنچه به طور عمومی و علنی مطرح می‌کنند محتاط باشند».

او به واکنش شدید نسبت به چپل‌ رون، پدیده موسیقی پاپ اشاره می‌کند، که پس از آنکه به «رفتار وحشتناک» هوادارانش به طور علنی اعتراض کرد با توهین پاپاراتزی‌ها رو‌به‌رو شد.

«من همه زنانی را که در اوج هستند و به جایگاه بلندی رسیده‌اند و در این شرایط ادامه می‌دهند تحسین می‌کنم چون آزار و بدرفتاری و تهمت‌هایی که نسبت به زنان موفق رواج دارد مرا می‌ترساند».

«من هنوز رؤیا‌های بلند‌پروازانه‌ای دارم اما از خودم می‌پرسم آیا در این وضعیت واقعاً چنین چیزی را می‌خواهم؟»

«فرهنگ سکوت»

یکی از حساس‌ترین قطعات آلبوم موسیقی بلوز قرن ۲۱ من به نام «آیسکریم‌من» (مرد بستنی‌فروش) ریشه در تجربه‌های ری از آزار‌های جنسی و حتی سوء‌استفاده جنسی است و اشاره به زمانی دارد که تولید‌کننده موسیقی در استودیو ضبط به او تعدی کرده است.

او در این ترانه می‌خواند: «هرچه کردی ویرانه‌ای از من به جا گذاشت و من هیچ نگفتم. همین ثابت می‌کند که من یک زن هستم».

ری به برنامه ۱۰۰‌ زن بی‌بی‌سی می‌گوید: «آنچه در صنعت موسیقی جریان دارد حمایت‌شده و حفاظت‌شده است. بسیاری چیزهای نادرست و ناحق در حال روی دادن است، فقط امیدوارم همه اینها روزی متوقف شود».

در بریتانیا گزارش کمیته زنان و برابری که در ماه ژانویه منتشر شد نشان می‌دهد که اهل موسیقی در مراسم اهدای جوایز و مهمانی‌ها به دلیل «فرهنگ سکوت» در کنار آزارگران جنسی خود می‌نشینند.

اوایل امسال شان دیدی کمبز، یکی از موفق‌ترین شخصیت‌های تاریخ موسیقی رپ در آمریکا دستگیر و به قاچاق انسان به منظور بهره‌برداری جنسی و اخاذی و کلاهبرداری متهم شد.

از او می‌پرسیم چگونه ممکن است شرایط امن‌تری برای زنان فراهم شود و ری فکر می‌کند پاسخی برای این پرسش ندارد.

«بسیار غم‌انگیز است که راه‌حل این است که به عنوان زن باید مدام از خودت محافظت کنی یا کسانی را همراه داشته باشی تا از تو مراقبت کنند».

«باید جلوی آزارگران جنسی گرفته شود».

«اعتبار و تأئید با لایک»

ری در موسیقی خود از بیان هیچ چیز هراسی ندارد. او در موسیقی خود از تغییرات اقلیمی، بی‌خانمان‌ها، اعتیاد، مسائل جنسی، نژاد‌پرستی و هوموفوبیا (هم‌جنس‌گرا‌هراسی) در کنار موضوعات دیگر می‌خواند.

با وجود آگاهی از ارزش شبکه‌های اجتماعی به عنوان راهی برای ارتباط مستقیم با مخاطبان، ری عمیقاً در مورد نقش شبکه‌های اجتماعی در زندگی ما نگران است.

او می‌گوید: «بسیاری از ما وقتی می‌خواهیم فیلمی از خود در استوری اینستاگرام بگذاریم ترجیح می‌دهیم از فیلتر برای چهره خود استفاده کنیم. این جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم و من فکر می‌کنم بسیاری از ما در برابر این واقعیت که چنین کاری انجام می‌دهیم کرخت و بی‌واکنش شده‌ایم».

ری که بزرگ‌ترین خواهر از چهار دختر خانواده است در جنوب لندن به دنیا آمده و بزرگ شده است، او نگران تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر خود‌باوری جوانان جهان است.

او می‌گوید: «وابستگی و اعتیاد نسل آینده به شبکه‌های اجتماعی واقعاً مرا نگران می‌کند. آنها حتی نمی‌توانند گوشی‌های خود را کنار بگذارند و بروند قدم بزنند و تعادلی میان استفاده از آن و زندگی خود برقرار نمی‌کنند و نمی‌دانند نیازی نیست از تعداد پیام‌ها یا لایک‌هایی که می‌گیرند اعتبار و تأئید دریافت کنند».

«وقتی می‌بینم خواهرم در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخد دلم می‌خواهد بگویم بلند شو تو نیازی به چنین چیزی نداری. شاید بسیاری از مادران هم همین احساس را داشته باشند».

ترانه‌سرایان و حق امتیاز

ری که ترانه‌سرای مشهوری هم هست، علاوه بر ترانه‌های موسیقی خودش ترانه‌هایی هم برای خوانندگانی مانند بیانسه، گروه لیتل میکس، الی گولدینگ، جان لجند، ریتا اورا و زارا لارسن نوشته است.

برخلاف هنرمندان، ترانه‌سرایان حق امتیاز ترانه یا حق بهره‌مندی درصدی از فروش ترانه را ندارند.

این حرفه‌ای است که به نظر ری به آن کم بها داده می‌شود و دستمزد اندکی دارد. او بارها در سخنرانی‌هایش هنگام دریافت جایزه به درخواست تغییر آن اشاره کرده است.

او به برنامه ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی می‌گوید:«اینکه ترانه‌سرایان به حق امتیاز خود از ترانه‌ها برسند باید معمول و الزامی شود».

آلبوم بعدی؟

این هنرمند به‌تازگی اظهار داشته است که چند دفتر از ترانه‌های تازه‌‌اش پس از ماجرای سرقت خودرو او ناپدید شده است. بسیاری از آنها را برای آلبوم بعدی خود نوشته بود و به همین دلیل انتشار آلبوم دوم او با تأخیر رو‌به‌رو شده است.

حتی پیش از گم شدن دفتر‌ها ری تصمیم نداشت که آلبوم بعدی خود را به سرعت بیرون دهد.

او می‌گوید: «احساس می‌کنم الان فشار زیادی روی مغزم است. فکر می‌کنم مدت زیادی طول می‌کشد تا کار بعدی را اجرا کنم».

با اینکه ری در مسیر شگفت‌انگیزی از موفقیت و دوران پر‌شور و هیجان حرفه‌ای قرار گرفته است اما مرتب به آینده فکر می‌کند.

او می‌گوید: «شاید در آینده خیلی دور دلم بخواهد که باشگاه موسیقی جاز در جنوب لندن باز کنم. من فقط هفته‌ای یک بار در آن آواز خواهم خواند اما آن را اداره می‌کنم و بهترین‌های شهر به آنجا می‌آیند و اجرا خواهند کرد و موفقیت‌آمیز و عالی خواهد بود».

«باید اول چند آلبوم دیگر اجرا کنم تا مجموعه خود را تکمیل کنم».