در جستجوی معنای نهانی جنگل شهری بنکسی

میمون‌ها، گرگ‌ها، پلیکان‌ها، بزها، گربه‌ها و فیل‌ها چه وجوه مشترکی دارند؟

ما در باغ وحش نیستیم - اینها همه حیواناتی هستند که بنکسی این هفته در جاهای مختلف لندن نقاشی کرده است.

این هنرمند خیابانی گریزپا هر روز از یک اثر هنری جدیدش در مکانی متفاوت در پایتخت رونمایی می‌کند و آن را در ساعت ۱ به وقت محلی در اینستاگرامش منتشر می‌کند.

بنکسی، که به‌ خاطر آثار هنری رازآلود و اغلب قدرتمندش مشهور است، ترجیح داده است که توضیحی در مورد حیوانات خود ننویسد.

او همچنین توضیح نداده است که چرا همه آنها به سبک استنسیل سیاه رنگ‌آمیزی شده‌اند.

تنها چیزی که نماینده او به بی‌بی‌سی گفت این بود که «هیچ توضیحی وجود ندارد» و اضافه کرد که نقاشی‌های بیشتری از حیوانات «ممکن است آفریده شود یا نشود.»

این باعث شده است که مردم در مورد معنای آن‌ها با برداشت شخصی خود حدس بزنند.

جیمز پیک، مجری یک برنامه بی‌بی‌سی به نام «داستان بنکسی» فکر می‌کند پیام پشت این نقاشی‌ها نسبت به برخی از کارهای قبلی‌اش کمتر آشکار است.

«اغلب پیام واضح‌ و صریحی در کار اوست: شاید این بار او می‌خواهد که خودمان فکر کنیم موضوع چیه؟»

پیک اضافه می‌کند که حیوانات بنکسی نشان می‌دهند که او از فضای منفی که از ویژگی‌های کار اوست استفاده می‌کند و می‌گوید که او «محیط پیرامون را به‌عنوان زمینه این آثار به کار گرفته» تا «با حداقل تلاش به تاثیر حداکثری» برسد.

پیک همچنین توضیح می‌دهد که سیلوئت بیشتر حیوانات این هفته مشکی ساده است؛ «بدون زینت یا سایه.»

او می‌گوید: «میمون‌ها انگار دارند از روی پل تاب می‌خورند، پلیکان‌ها ماهی‌ها را از مغازه ماهی‌فروشی کش می‌روند».

تئوری طرفداران او در فضای مجازی طیف وسیعی از برداشت‌ها از ارتباط بز به جنگ اسرائیل-غزه گرفته تا مقایسه حیوانات با شورشگران راست افراطی در سراسر بریتانیا را در بر می‌گیرد.

پیک همچنین نظریه‌ای را مطرح می‌کند مبنی بر اینکه «همه حیوانات ممکن است در معرض خطر یا نزدیک به انقراض باشند.»

او گفت: «ممکن است میمون‌ها از توسعه بیشتر در منطقه بریک لین (محله‌ای در لندن) فرار کنند. فیل‌ها ممکن است منزوی و تنها باشند.»

این بز می‌تواند نشان‌دهنده محل زندگی از دست رفته فلسطینی‌ها باشد - یا شاید «ممکن است به جای مسائل بزرگ جهانی، حواس‌مان پرت «بزرگ‌ترین اتفاق ممکن» و المپیک باشد.»

خبرنگار هنری آبزرور، ونسا تورپ، معتقد است که بنکسی به سادگی امیدوار است که این آثار تازه «مردم را به شکلی غیرمنتظره شاد کند» و «ظرفیت انسانی برای بازی خلاقانه، به جای تخریب و منفی‌گرایی» را نشان دهد.