سخنگوی طالبان: یک دلار هم از کمک‌های بین‌المللی به حکومت ما نمی‌رسد

مجاهد

منبع تصویر، Reuters

توضیح تصویر، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان اتهام‌ها مبنی بر دخالت و استفاده طالبان از کمک‌های بین‌المللی برای مقاصد حکومتی را «شایعات و تبلیغات» خواند و آن را رد کرد.

در گزارشی که با سفارش سازمان توسعه بین‌المللی دولت آمریکا تهیه شده، آمده است که حکومت طالبان توانسته‌ است در نهادهای بین‌المللی امدادرسانی به افغانستان «به طور موثری نفوذ کند» و افزوده آنها کمک‌های جهانی به افغانستان را «به عنوان منبع درآمدی برای خود می‌بیند».

نشریه فارین پالیسی، که نسخه‌ای از این گزارش را دیده به نقل از آن نوشته: «کمک‌های بین‌المللی به افغانستان به شکلی سازمان‌یافته به طرف عوامل تحت کنترل طالبان تغییر مسیر می‌دهند.»

در این گزارش آمده است به نظر می‌رسد طالبان کمک‌های سازمان ملل متحد را یک منبع درآمد دیگر می‌بیند و به همین دلیل «به دنبال آن است که این منبع را نیز تحت نظارت خود دربیاورد».

سخنگوی طالبان اما در صحبت با بی‌بی‌سی گفت: «ما در این مورد پالیسی (سیاست) بسیار واضح داریم که هیچ نوع مداخله در امور رساندن کمک‌ها به مردم که از سوی موسسه‌ها تطبیق می‌شود، نداریم. یک دالر(دلار) یا افغانی آن هم به نفع امارت اسلامی(حکومت طالبان) و دستگاه حکومتی استفاده نمی‌شود و نیاز هم نیست.»

او افزود: « شایعاتی که در این زمینه مطرح می‌شود تبلیغات است و ما آن را رد می‌کنیم.»

آقای مجاهد گفت که حکومت طالبان در زمینه تامین امنیت و همچنین «در بخش شفافیت» با نهادهای امدادرسان «همکاری» می‌کند. در توضیح بخش دوم آقای مجاهد افزود که اگر شکایت یا «گلایه» از سوی مردم در رساندن کمک‌ها مطرح شود، با نهادها آن را بررسی می‌کنیم.

سخنگوی طالبان تاکید کرد: «هیچ مداخله‌ای در کمک‌ها نداریم و یک افغانی از آن به درد ما نمی‌خورد و نه از آن استفاده می‌کنیم.»

حدود دو سال پس از روی کار آمدن طالبان این کشور با بحران بشری شدیدی دست‌به‌گریبان و نیازمند به کمک‌های بین‌المللی است.

جو بایدن، رئيس جمهور آمریکا، پارسال با صدور فرمانی با انتقال نیمی از ۷ میلیارد دلار دارایی بانک مرکز افغانستان در بانک‌های نیویورک به صندوقی در سوئيس موافقت کرد تا برای ثبات اقتصادی افغانستان مصرف شود.

در گزارش سازمان توسعه بین‌المللی آمریکا آمده است طالبان کمک‌های سازمان ملل متحد را یک منبع درآمد دیگر می‌بیند و به همین دلیل «به دنبال آن است که این منبع را نیز تحت کنترل خود دربیاورد.»

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، در گزارش سازمان توسعه بین‌المللی آمریکا آمده است طالبان کمک‌های سازمان ملل متحد را یک منبع درآمد دیگر می‌بیند و به همین دلیل «به دنبال آن است که این منبع را نیز تحت کنترل خود دربیاورد.»

در همین حال، ماهانه حدود ۱۵۰ میلیون دلار محموله پول نقد برای مصارف بشردوستانه به کابل می‌رسد.

آمریکا از زمانی که نیروهایش را از افغانستان خارج کرده از طریق سازمان ملل نزدیک به ۲ میلیارد دلار به افغانستان کمک کرده است.

به نوشته فارین پالیسی، در گزارش سازمان توسعه بین‌المللی آمریکا درباره توانایی سازمان ملل متحد برای مدیریت جریان امداد به افغانستان ابراز تردید شده است.

این گزارش می‌گوید «بسیاری از سازمان‌های غیردولتی در افغانستان به زنان مستمری می‌دهند تا در خانه بمانند و طالبان به این زنان دستور داده که مردان خانواده خود را به جای خود به سر کار بفرستند».

این گزارش در ماه مه به دولت آمریکا ارائه شده اما هنوز علنی نشده است و می‌گوید طالبان «درکمال تعجب هنوز با انسجام مانده است» و حلقه تصمیم‌گیری در حول هبت‌الله آخوندزاده شکل گرفته است.

بر اساس این گزارش طالبان از ارعاب و اجبار نیروهای محلی سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های غیردولتی در افغانستان استفاده می‌کند تا کنترل بیشتری بر دریافت کمک‌های بین المللی داشته باشد و از طریق توزیع کمک‌ها برای خود اعتبار کسب کند. بر این اساس سازمان‌های غیردولتی مجبور شده‌اند تفاهم‌نامه‌هایی با ریاست عمومی استخبارات افغانستان امضا کنند تا بتوانند به فعالیت خود ادامه بدهند. این اداره، که از جمله بر فعالیت سازمان‌های مدنی در افغانستان نظارت دارد، مستقیما به هبت‌الله آخوندزاده گزارش می‌دهد.

نویسندگان این گزارش می‌گویند این سازمان «مسئول کشتار مخالفان در ننگرهار است» و از آنجا که سازمان ملل متحد و سازمان‌های غیر دولتی با توافق‌های دو جانبه خود با طالبان، خود را از قدرت چانه‌زنی گروهی با این گروه بی‌بهره کرده‌اند، دیگر ردی از توانایی اعمال نفوذ این نوع سازمان‌ها در افغانستان دیده نمی‌شود.

اخیرا در یک گزارش شورای امنیت سازمان ملل گفته شده بود که حکومت طالبان به رهبری هبت‌الله آخوندزاده، به «سیاست‌های انحصاری پشتون‌محور و مستبدانه» مشابه طالبان در اواخر دهه ۱۹۹۰ بازگشته است، و رهبر طالبان «با افتخار در برابر فشارهای خارجی در تعدیل سیاست‌هایش مقاومت می‌کند».