روز جهانی دختر؛ ۱۱۲۰ روز ممنوعیت آموزش و انتقاد از «کوتاهی» شورای حقوق بشر سازمان ملل در افغانستان
منبع تصویر، Getty Images
همزمان با گرامیداشت روز جهانی دختر در سراسر جهان، روزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل و رئیس هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، نگرانی شدید خود را از «تأثیر مخرب محدودیتهای وضع شده از سوی طالبان» بر میلیونها دختر افغان ابراز کرد.
خانم اوتونبایوا با انتشار بیانیهای گفت: «اکنون ۱۱۲۰ روز از زمانی میگذرد که مقامات حاکم در افغانستان ممنوعیت آموزش دختران بالای ۱۲ سال را اعمال کردهاند. این بیش از سه سال فرصت از دست رفته است، نه فقط برای میلیونها دختر، بلکه برای خانوادههای آنها و کل کشور.»
او هشدار داد: «با گذشت هر روز، آسیب بیشتری به زندگی زنان و دختران وارد میشود. افغانستان هر سال به عقب میرود، نه به جلو.»
او یک بار دیگر از مقامات حکومت طالبان درخواست کرد که به طور فوری در تصمیم خود تجدیدنظر کنند و گفت: «ما هرگز دست از حمایت از زنان و دختران افغانستان برنخواهیم داشت، حتی زمانی که دیگران سعی کنند صدای آنان را خاموش کنند.»
روز جهانی دختر که در سال ۲۰۱۱ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد بنیانگذاری شد، به منظور به رسمیت شناختن حقوق دختران و چالشهای منحصر به فردی که آنها در سراسر جهان با آن مواجهند ایجاد شد.
با این حال، در افغانستان، این روز تحت تأثیر واقعیت تلخی قرار دارد که حقوق دختران به طور سیستماتیک، به ویژه تحت حاکمیت طالبان، نقض میشود.
انتقاد عفو بینالملل از «کوتاهی» شورای حقوق بشر در مورد افغانستان
در همین حال سازمان عفو بینالملل در گزارش تازه از «کوتاهی» شورای حقوق بشر سازمان ملل در ایجاد یک ساز و کار بینالمللی مستقل برای پاسخگویی در مورد وضعیت افغانستان انتقاد کرده است.
وضعیت زنان و حقوق بشر افغانستان در کانون توجه پنجاهوهفتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل (HRC) در ژنو قرار داشت و این نهاد دو روز پیش با تصویب قطعنامهای، مأموریت گزارشگر ویژه سازمان ملل در افغانستان را تمدید کرد.
اما سمریتی سینگ، مدیر منطقهای جنوب آسیا در عفو بینالملل، از قطعنامهای که توسط شورای حقوق بشر تصویب شد ابراز ناامیدی کرد و گفت: «شورای حقوق بشر بار دیگر از حمایت کافی از تامین عدالت برای مردم افغانستان که چشم امیدشان به جامعه بینالمللی دوخته شده، کوتاهی کرده است.»
او گفت اگرچه این قطعنامه بر نیاز به تحقیق و حفظ شواهد از جنایات تحت قوانین بینالمللی تأکید میکند، اما با ایجاد نکردن سازوکاری که قادر به انجام این وظایف باشد، ناقص باقی مانده است.
او افزود: «طالبان همچنان سرکوب حقوق مردم افغانستان را با شدت ادامه میدهند، از جمله با اعمال محدودیتهای گسترده و سختگیرانه بر حقوق زنان و دختران.»
او گفت که یک سازوکار بینالمللی مستقل برای پاسخگویی به نقضهای گذشته و حال و مبارزه با مصونیت از مجازات که بیش از ۴۰ سال ادامه داشته، ضروری است.
در گزارش عفو بینالملل آمده است که مدافعان حقوق بشر، روزنامهنگاران و فعالان، به ویژه زنان، در شرایط «سرکوبگرانه» افغانستان با خطرات فزایندهای روبرو هستند و نقایص قطعنامه شورای حقوق بشر این افراد شجاع را در برابر خطر قرار داده و نتوانسته است بهطور کافی باعث پیشرفت عدالت و پاسخگویی شود.
