مردی از کانادا تا مکزیک با وسایل نقلیه عمومی سفر کرد

ویلیام هوی از وقتی که یادش می‌آید عاشق وسایل نقلیه عمومی بوده است.

پس تعجبی ندارد که این مهندس ۴۰ ساله سیستم‌ها تصمیم بگیرد که از شهر زادگاهش ونکوور در بریتیش‌ کلمبیا به سوی تیخوانا در مکزیک، فقط با اتوبوس و قطار‌های عمومی سفر کند.

۲۴ ژوئن ویلیام سفر ۹ روزه خود را در امتداد ساحل اقیانوس آرام در ایالات متحده آمریکا شروع کرد.

او به بی‌بی‌سی می‌گوید برای سفرش فقط چند قانون را در نظر داشته است. به‌هیچ‌وجه از اتوبوس‌های سریع گری‌هاوند (شرکت ترابری آمریکایی) یا قطار‌های امترک (یکی از شرکت‌های راه‌آهن آمریکایی) استفاده نکند و میزان پیاده‌روی میان دو ایستگاه اتوبوس باید در کمترین میزان ممکن باشد.

او در گفتگو با بی‌بی‌سی اضافه کرد: «در هیچ مقطعی از این سفر من از یک ایستگاه اتوبوس به ایستگاه بعدی بیش از ۱۵ دقیقه پیاده‌روی نکردم. جالب است که به‌ویژه در مناطق روستایی، چگونه سرویس‌های مختلف حمل‌و‌نقل‌ عمومی با هم در ارتباط هستند».

این اولین بار نیست که ویلیام هوی چنین سفر خاصی را انجام می‌دهد.

در سال ۲۰۱۳ او تلاش کرد از ونکوور تا جایی که امکان دارد به سمت جنوب سفر کند اما فقط توانست تا سیلم در ایالت اورگن آمریکا برسد.

ویلیام می‌گوید: «می‌خواستم پیشتر بروم اما نتوانستم چون هیچ وسیله نقلیه عمومی از ایالت اورگن به کالیفرنیای مرکزی نمی‌رفت».

اوایل امسال او خط تازه چهار‌ساعته اتوبوسی را پیدا کرد که از اورکا، شهری در کالیفرنیا به شهری به نام یوکیا می‌رفت که حدود دو ساعت با سانفرانسیکو فاصله دارد.

او این مسیر را «ارتباط گمشده» می‌نامد که باعث شد او بتواند یک دهه بعد سفر کامل خود را به سوی مکزیک به انجام برساند.

ویلیام می‌گوید از اولین سفرهایش تاکنون بسیاری چیزها تغییر کرده است. حالا بیشتر اتوبوس‌ها دارای امکان دسترسی به اینترنت هستند و می‌توانی هزینه سفر را با کارت اعتباری یا نقدی پرداخت کنی.

البته هنوز برخی از آنها فقط پول نقد قبول می‌کنند. او می‌گوید: «پیش از شروع سفرم برای تعویض پول رفتم و خواستم ۵۰ اسکناس یک دلاری به من بدهند تا پول نقد کافی همراهم باشد».

نکته دیگر مورد نظر ویلیام هوی تفاوت میان حمل‌و‌نقل عمومی در شهر‌های بزرگ مانند سیاتل یا سان‌فرانسیسکو با شهر‌های کوچک و مناطق روستایی است؛ جایی که چندین ساعت طول می‌کشد تا یک اتوبوس افراد را در محدوده‌ها و مسافت‌های چند صد کیلومتری جابه‌جا کند.

ویلیام هوی می‌گوید وقتی به مرز‌های بین‌المللی می‌رسد پای پیاده از مرز عبور می‌کند.

او می‌گوید وقتی در مرز آمریکا با کانادا هدف از سفرش را برای ماموران مرزی توضیح داد، به او مشکوک شدند.

ویلیام می‌گوید: «به طور معمول افراد پیاده از مرز میان کانادا و آمریکا عبور نمی‌کنند».

برعکس او متوجه شد در مسیر میان سن‌دیگو در کالیفرنیا و تیخوانا در مکزیک، و در مرز جنوبی رفت‌و‌آمد پیاده معمول‌تر است.

به‌طور‌کلی ویلیام هوی در این سفر ۲۰۰ دلار (۱۵۷ پوند) پول بلیط اتوبوس پرداخت کرده است. او منظره‌هایی که در مسیر سفر خود دیده است را بی‌نظیر توصیف می‌کند.

او می‌گوید: « هنگام عبور از اورگن مرکزی من مجذوب جاده ساحلی و مناظر اورگن شدم، و در عبور از شمال کالیفرنیا مناظر جنگل‌های سکویا مرا به شگفتی واداشت».

او چنین ادامه می‌دهد: «من همیشه به افرادی که در مورد سفرهایم می‌پرسند می‌گویم که آنقدر که سفر و راه برای من مهم است مقصد و رسیدن مهم نیست».

ویلیام هوی که خود برای ترنس‌لینک، شرکت حمل‌و‌نقل ونکوور کار می‌کند، می‌گوید شیفتگی او برای حمل‌و‌نقل عمومی ریشه در ارج و قدری دارد که برای «پازل لجستیکی» پشت سیستم‌های حمل‌و‌نقل عمومی قايل است. چنین سیستمی باعث می‌شود که قطار‌ها و اتوبوس‌ها همه به‌موقع به مقاصد خود برسند.

او می‌گوید از تجربه نوآوری‌های موجود در سیستم حمل‌و‌نقل عمومی، و همچنین از نقش این سیستم‌ها در کمک به افراد برای وصل شدن از جایی به جای دیگر لذت می‌برد.

او می‌گوید: «یک نکته جالب برای من در این سفر این بود که دیدم حمل‌و‌نقل تا چه حد برای جوامعی که از آن استفاده می‌کنند، حائز اهمیت است».

«درهیچ مقطعی از سفر من برای مدت طولانی در اتوبوس تنها نبودم».

نکته دیگری که باعث شگفتی ویلیام شد، تأخیر‌ ناچیز در طول سفرش بود.

«این نکته برایم جالب بود. حتی در ترافیک شلوغ و طولانی لس‌آنجلس توانستم به راحتی به اتوبوس بعدی برسم و هیچ نیازی به اقامت یا استفاده از سرویس‌های جانشین پیدا نکردم».

ویلیام هوی به همه افرادی که می‌خواهند سفر‌های مشابهی انجام دهند توصیه می‌کند پیش از سفر در مورد امکانات و مسیر سفر تحقیق کرده و سبک سفر کنند. چون به طور معمول وسایل نقلیه عمومی جای کافی برای بار مسافران ندارند.

بهتر است برای زمان دستشویی رفتن خود هم برنامه‌ریزی کنید.

ویلیام می‌گوید: «مراکز خرید، کتابخانه‌ها و مراکز عمومی از جمله جاهایی است که در توقف‌های کوتاه می‌توان از دستشویی استفاده کرد».

و البته مهم‌ترین توصیه او این است: «حواس‌تان باشد اتوبوس کی می‌آید».