شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
مطالعهای جدید از تاریخ ۲۱ میلیون ساله بوسه پرده برداشت
- نویسنده, ویکتوریا گیل
- شغل, خبرنگار علمی، بیبیسی
انسانها، میمونها و حتی خرسهای قطبی یکدیگر را میبوسند. اکنون پژوهشگران منشاء تکاملی بوسه را رمزگشایی کردهاند.
پژوهش آنها نشان میدهد که بوسه دهانبهدهان بیش از ۲۱ میلیون سال قدمت دارد و کاری بوده است که نیاکان انسان و میمونهای بزرگ انجام میدادند.
پژوهش مشابهی نتیجه گرفته است که نئاندرتالها هم یکدیگر را میبوسیدند.
دانشمندان به پژوهش درباره بوسیدن میپردازند چون برای آنها نوعی معمای تکاملی است. بوسه هیچ فایده حیاتی یا تولیدمثلی مشخصی ندارد و عملی است که نه فقط در میان جوامع انسانی بلکه در دنیای حیوانات هم مشاهده میشود.
با یافتن شواهدی از بوسیدن در جانوران دیگر دانشمندان توانستهاند «درخت تکاملی خانوادگی» بسازند تا دریابند بوسیدن از چه زمانی به وجود آمده است.
برای اطمینان از مقایسه رفتار مشابه در میان گونههای جانوری گوناگون پژوهشگران باید تعریف بسیار دقیق و غیرعاشقانهای از «بوسه» ارائه دهند.
در این پژوهش که در مجله رفتار انسان و تکامل منتشر شده است آنها بوسیدن را تماس دهانی غیرتهاجمی «با حرکت لبها و بخشهایی از دهان بدون انتقال غذا» تعریف کردهاند.
دکتر ماتیلدا بریندل، سرپرست پژوهش و زیستشناس تکاملی دانشگاه آکسفورد توضیح میدهد: «انسان، شامپانزه و بونوبوها ( شامپانزه کوتوله) یکدیگر را میبوسند» و نتیجه میگیرد: «بسیار احتمال دارد که نیای مشترک همه آنها هم یکدیگر را میبوسیدهاند».
«ما فکر میکنیم بوسیدن شاید حدود ۲۱/۵ میلیون سال پیش در میمونهای بزرگ به وجود آمده است».
در این پژوهش دانشمندان رفتاری را مشاهده کردند که با تعریف علمی آنها از بوسیدن در گرگها، سنجابها یا سگها دشتی، خرسهای قطبی (با تمام لبولوچه و زبان) و حتی پرنده آلباتروس یا قادوس مطابقت دارد.
آنها به طور متمرکز نخستیها و بهویژه میمونها را بررسی کردند تا بتوانند تصویر تکاملی از منشاء بوسه در انسان به دست بیاورند.
پژوهش مشابهی همچنین نتیجه میگیرد که نئاندرتالها، نزدیکترین خویشاوندان انسان که حدود ۴۰ هزار سال پیش از بین رفتند هم یکدیگر را میبوسیدند.
یک پژوهش دیگر در مورد دیانای نئاندرتالها نشان میدهد که انسانهای امروزی و نئاندرتالها میکروبهای دهانی مشترکی دارند. نوعی باکتری که در بزاق دهان آنها وجود دارد.
دکتر بریندل توضیح میدهد: «یعنی آنها صدها و شاید هزاران سال پیش از جدا شدن دو گونه از یکدیگر عمل انتقال بزاق دهان را انجام میدادهاند».
هرچند در این پژوهش مشخص شده است که بوسیدن از چه زمانی به وجود آمده است اما پاسخی در مورد دلیل این عمل پیدا نشده است.
نظریههایی در این زمینه وجود دارد که بوسیدن ریشه در رفتارهای تیمار و نظافت در میمونهای نیاکان ما داشته و شاید روشی صمیمانه و شخصی برای ارزیابی میزان تندرستی و همسازی جفت بوده است.
دکتر بریندل امیدوار است که این پژوهش راهی برای پاسخ به این پرسش بگشاید.
او میگوید:«برای ما مهم است که دریافتهایم این امر مشترکی با خویشاوندان جانوری ماست».
«ما باید این رفتار را بررسی کنیم نه اینکه آن را به عنوان کاری احمقانه رد کنیم چون این رفتار معنا و مفهوم عاشقانهای در میان انسانها دارد»