هند برای بزرگ‌ترین گردهمایی مذهبی جهان آماده می‌شود

مقام‌های هند با سرعت در حال آماده کردن شهر شمالی پرایاگراج هستند تا جشنواره هندوئی کوم میلا (خُم مِلا) را که به‌عنوان بزرگ‌ترین گردهمایی بشری شناخته می‌شود، برگزار کنند.

با اینکه این جشنواره ۴۵ روزه به طور رسمی از روز دوشنبه آغاز می‌شود، اولین روز بزرگ برای حمام کردن روز سه‌شنبه خواهد بود؛ زمانی که همزمان با طلوع آفتاب، «سادوها یا مرتاض‌های ناگا» – مردان مقدس هندو که بدن‌هایشان با خاکستر پوشیده شده و موهای گره‌خورده بلندی دارند – برای حمام می‌آیند.

در طول این شش هفته، مؤمنان در رودخانه سنگم – محل تلاقی مقدس‌ترین رودخانه‌های هند، گنگ و یامونا و رودخانه اساطیری و نامرئی ساراسواتی – حمام می‌کنند.

هندوها باور دارند که غوطه‌ور شدن در این رودخانه مقدس گناهان آن‌ها را پاک می‌کند، روحشان را خالص می‌سازد و آن‌ها را از چرخه تولد و مرگ رها می‌کند، زیرا هدف نهایی در آیین هندو رسیدن به رستگاری است.

این جشنواره که در ۲۶ فوریه (هشتم اسفند) به پایان می‌رسد، توسط یونسکو به‌عنوان «میراث ناملموس بشریت» به رسمیت شناخته شده و حتی از فضا قابل مشاهده است.

ویوک چاتورودی، یکی از مقامات اداری، به بی‌بی‌سی گفت پیش‌بینی می‌‌شود حدود ۴۰۰ میلیون زائر در این جشنواره ۴۵ روزه شرکت کنند.

انتظار می‌رود در اولین روز جشنواره، پنج تا هشت میلیون عبادت‌کننده حمام کنند، در حالی که روز سه‌شنبه، این تعداد احتمالا از ۲۰ میلیون نفر فراتر می‌رود.

مردان برهنه سادهو ناگا که خود را به آب‌های سرد یخی می‌اندازند، منظره‌ای تماشایی است، اما برای مؤمنان این عمل اهمیت ویژه‌ای دارد. آن‌ها باور دارند که این آب‌ها با خلوص اندیشه‌ها و اعمال قدیسان پر می‌شود.

در آخر هفته، گروه‌های مردان روحانی با کاروان‌های بزرگ و پر سر و صدا به محل جشنواره آمدند.

یک گروه از مردان خاکستری‌رنگ که برخی برهنه و برخی تنها با لنگ یا تاج گل همیشه‌بهار دور گردنشان را پوشیده بودند، در حالی که نیزه سه‌شاخه، شمشیر و طبل‌های کوچک دوسر در دست داشتند، وارد شدند.

گروهی دیگر رهبران خود را در ارابه‌هایی همراه با یک کاروان بزرگ، شامل گروه موسیقی، رقصندگان، اسب‌ها و شترها به محل کمپ خود همراهی می‌کردند.

کوم میلا چیست؟

ریشه این جشنواره در یک داستان اساطیری نهفته است که درباره نبرد خدایان و شیاطین بر سر یک «خم» یا کوزه‌ای از شهدی است که طی هم‌زدن اقیانوس به دست آمد.

هنگامی که دو طرف بر سر این کوزه اکسیر جاودانگی می‌جنگیدند، چند قطره از آن در چهار شهر – پرایاگراج، هاریدوار، اوجین و ناسیک – ریخته شد.

با توجه به اینکه این نبرد ۱۲ سال آسمانی – معادل ۱۲ سال زمینی – طول کشید، جشنواره خم ملا هر ۱۲ سال یک‌ بار در این چهار شهر برگزار می‌شود. همچنین، «ارد» یا نیمه خم نیز بین دو جشنواره کامل برگزار می‌شود.

این جشنواره در هر چهار شهر برگزار می‌شود، اما بزرگ‌ترین جشنواره‌ها که رکورد حضور را می‌شکنند، همیشه در پرایاگراج برگزار می‌شود.

راویندر پوری، یکی از پیشوایان هندو می‌گوید این دوره از جشنواره «بسیار ویژه» است و آن را «ماها [عظیم] خم» توصیف می‌کند.

او به بی‌بی‌سی گفت: «دلیلش این است که موقعیت کنونی سیاره‌ها و ستارگان با آنچه در لحظه ریختن شهد وجود داشت، یکسان است.»

او افزود: «چنین هماهنگی‌ای بعد از ۱۲ جشنواره خم یا ۱۴۴ سال مشاهده می‌شود.»

چه روزهایی برای حمام تعیین شده‌اند؟

تاریخ‌ها و زمان‌های مقدس حمام کردن توسط منجمان و بر اساس موقعیت سیاره‌ها و صور فلکی مشخص می‌شود.

در این دوره، شش روز بسیار مبارک برای حمام کردن در نظر گرفته شده است:

سه مورد از این روزها – ۱۴ ژانویه، ۲۹ ژانویه و ۳ فوریه – به‌عنوان «شاهی سنان» (یا حمام شاهانه) شناخته می‌شوند که در آن ناگا سادهوها حمام می‌کنند.

پیش‌بینی می‌شود که بزرگ‌ترین تجمع در ۲۹ ژانویه باشد که طی آن ۵۰ تا ۶۰ میلیون عبادت‌کننده در آب‌ها غوطه‌ور شوند.

برای پذیرایی از زائران و گردشگران، یک شهر عظیم چادری به وسعت چهار هزار هکتار در ساحل رودخانه ساخته شده است.

ویوک چاتورودی گفت: «ما ۶۵۰ کیلومتر جاده موقت ساخته‌ایم و چادرها و سرویس‌های بهداشتی برپا کرده‌ایم. بیش از ۱۰۰ هزار نفر، از جمله بیش از ۴۰ هزار پلیس و مأمور امنیتی، به صورت شبانه‌روزی برای موفقیت این جشنواره کار می‌کنند.»

شهر پرایاگراج نیز برای این رویداد عظیم آراسته شده است. حدود ۲۰۰ جاده عریض شده‌اند، نماهای ساختمان‌ها تا محل رودخانه سنگم رنگ تازه خورده‌اند و دیوارها با نقاشی‌ها و دیوارنگاره‌های رنگارنگی که داستان‌هایی از متون اساطیری هندو را به تصویر می‌کشند، تزئین شده‌اند.

ده‌ها هزار زائر، از جمله بسیاری از زائران کشورهای خارجی، پیشاپیش به این شهر رسیده‌اند.

سباستین دیاگو که به‌عنوان بخشی از یک گروه ۹۰ نفره از آرژانتین به اینجا آمده است، می‌گوید که او برای «تجربه کردن این مراسم مذهبی از نزدیک» به این مکان آمده است.

او افزود: «من کشش رود گنگ را احساس کردم، پس آمدم. در رودخانه حمام خواهم کرد زیرا نیاز دارم با گنگ ارتباط برقرار کنم.»

این جشنواره چقدر بزرگ است؟

مساحت: چهار هزار هکتار

۱۶۰ هزار چادر

۴۰ هزار مأمور پلیس و امنیتی

۱۵ هزار نیروی پاک‌سازی

۹۹ پارکینگ برای بیش از نیم میلیون خودرو

۳۰ پل شناور روی رودخانه

۶۷ هزار چراغ خیابانی

۱۵۰ هزار سرویس بهداشتی؛ ۲۵ هزار سطل زباله

۲۰۰ دستگاه آب‌رسانی خودکار و ۸۵ چاه آب لوله‌کشی شده

دولت اعلام کرده است که برای برگزاری این جشنواره ۷۰ میلیارد روپیه (۸۱۲ میلیون دلار، ۶۶۵ میلیون پوند) هزینه می‌کند و گزارش‌های رسانه‌های محلی حاکی از آن است که دولت ایالتی از این جشنواره درآمدی معادل ۲۵۰ میلیارد روپیه (دو میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار، دو میلیارد و ۳۰۰ میلیون پوند) کسب خواهد کرد.

اما روز یکشنبه، تنها چند ساعت قبل از آغاز جشنواره، در حالی که باران ملایمی بر پرایاگراج می‌بارید، بخش‌هایی از محل جشنواره هنوز در حال تکمیل بودند. بسیاری از کمپ‌های برپا شده توسط روحانیون و عبادت‌کنندگان آب و برق نداشتند.

هزاران کابین توالت هنوز نصب نشده بودند و بسیاری از تجهیزاتی که نصب شده بودند، به دلیل نبود اتصال آب غیرقابل استفاده بودند.

چاتورودی گفت که امسال به دلیل طولانی‌تر شدن زمان عقب‌نشینی آب‌های موسمی، زمان کمتری برای فعالیت‌های ساخت‌وساز داشتند.

با این حال، او افزود که «آماده‌سازی‌ها تقریبا کامل است و تمامی سیستم‌ها برای استقبال از بازدیدکنندگان آماده خواهند بود».

روحانیون و رهبران کمپ‌های بزرگ گفتند که پیچیدگی‌های سازماندهی جشنواره‌ای به این وسعت را درک می‌کنند، اما برخی از زائران از کمبود امکانات شکایت داشتند.

بابا آمرناتجی، راهبی ۶۰ ساله با لباس زعفرانی، یک چادر کوچک را نشان داد که با پارچه و پلاستیک روی سه تیر بامبو برپا کرده بود.

او گفت: «در دفعات قبلی، می‌توانستم رایگان در چادرهایی که توسط اداره برپا شده بود، بخوابم، اما این بار چنین امکانی وجود ندارد.»

او افزود: «پلیس سعی می‌کند مرا از اینجا دور کند. اما کجا بروم؟ همه می‌گویند این جشنواره برای سادهوهایی مثل من است، اما می‌بینم که تمام امکانات برای گردشگران فراهم شده است.»