صدمین زادروز راج کاپور، « بزرگ‌ترین سینماگر سینمای هند» به روایت تصویر

راج کاپور که با مهر و علاقه «بزرگ‌ترین سینماگر سینمای هند» نامیده می‌شود، فیلمساز، تهیه‌کننده و بازیگری پیشرو بود که کارها و آثارش الهام‌بخش و شکل‌دهنده فیلم‌های هندی بوده است.

حدود چهار دهه پس از مرگ او در سال ۱۹۸۸ او هنوز یکی از ستاره‌های محبوب سینمای هند محسوب می‌شود.

کاپور اولین کار سینمایی خود را در دوران پس از استقلال هند شروع کرد. کار‌های ابتدایی او بیشتر زمینه‌های اجتماعی داشتند و بازتابی از حال‌‌و‌هوای کشور و دل‌مشغولی‌ها و خواسته‌های مردم آن زمان بود.

سونیل خیلنانی، تاریخ‌نگار، می‌گوید:«کاپور عشق، رابطه جنسی، موسیقی و شور زندگی را به میان جامعه هند آورد».

پس شاید بدیهی باشد که در سراسر هند بزرگداشت‌ها و جشن‌هایی به مناسبت صدمین زادروز تولد و گرامیداشت میراث ماندگار او برگزار شود.

او با نام اصلی شریشتی نات کاپور فرزند پدر و مادری بازیگر به نام پریتویراج کاپور و رامسارنی کاپور بود که بعد‌ها نام رانبیر راج کاپور را برای خود برگزید و زمانی که کودک بود در فیلم انقلاب (۱۹۳۵) بازی کرد.

کاپور پیش از نقش‌آفرینی‌های اثر‌گذار روی صحنه مدتی در فعالیت‌های پشت صحنه مهارت‌های خود را تقویت کرد. دستیار کیدار شارما، فیلمساز بود و به عنوان کارگردان هنری در سالن تئاتر پدرش به نام پریتوی کار می‌کرد و نقش‌های کوچکی ایفا می‌کرد.

نقش‌آفرینی شاخص او در فیلم نیلوفر‌آبی (۱۹۴۷) شروع ماجرایی حرفه‌ای بود که بلند‌پروازی‌های هنر‌مندانه‌ را با پسند عموم تلفیق کرده بود.

در سال ۱۹۴۸ کاپور استودیوی فیلمسازی آر‌کی را تأسیس کرد که به امید فیلم‌های پر‌فروش و شهرت و آوازه جهانی بود.

او کار خود را با کارگردانی فیلم آتش (۱۹۴۸) آغاز کرد و توانایی و قابلیت‌های خود را به عنوان هنر‌پیشه و فیلمساز در فیلم‌های شاخصی مانند باران (۱۹۴۹) ، آواره (۱۹۵۱)، آقای ۴۲۰ (۱۹۵۵) و سنگام (۱۹۶۴) نشان داد. از کارهای محبوب و مشهور دیگر راج کاپور می‌توان اسم من دلقک است (۱۹۷۰)، بابی (۱۹۷۳)، حقیقت، خدا و زیبایی (۱۹۷۸) و رام، گنگا تو ناپاک است (۱۹۸۵) را نام برد.