ایمان خلیف در مرکز جنجال جنسیتی المپیک؛ خانواده‌‌ بوکسور الجزایری می‌گویند او اهمیتی به شایعات نمی‌دهد

خانواده‌ای که ایمان خلیف، بوکسور الجزایری را بزرگ کرده‌اند، به بی‌بی‌سی گفتند: «ایمان زن به دنیا آمده و همیشه به عنوان یک زن زندگی کرده است.»

حضور این ورزشکار در المپیک با جنجال‌هایی درباره جنسیت او و صلاحیتش برای شرکت در مسابقات زنان همراه شده است.

رشید جبور، شوهرعمه او، در گفت‌وگویی اختصاصی با بی‌بی‌سی عربی گفت که تربیت سخت ایمان خلیف در الجزایر به او این قدرت روحی و روانی را داده تا بتواند با فشارهای زیادی که در طول بازی‌های المپیک با آن روبرو شده است، کنار بیاید.

ایمان یکی از دو بوکسور حاضر در رقابت‌های بوکس زنان المپیک است که سال گذشته اتحادیه جهانی بوکس به دلیل رد شدن آزمایش‌های تعیین صلاحیت جنسیتی آنها، مانع از حضورشان در بخش زنان مسابقات قهرمانی جهان شده بود. این موضوع باعث جنجال بزرگی در المپیک پاریس شده است.

رشید، شوهرعمه این ورزشکار، از شهر تیارت، در شمال غرب الجزایر با بی‌بی‌سی صحبت کرد.

از فروش آهن‌قراضه تا بدگویی محلی‌ها

تنها با ترک روستای دورافتاده‌‌ زادگاهش و زندگی با عمه و شوهرعمه‌اش بود که ایمان توانست با انگ و آزار اجتماعی مقابله کند و حرفه‌اش را به عنوان یک بوکسور ادامه دهد.

او بزرگ‌ترین فرزند از میان شش خواهر و یک برادر است و در روستای عین مصباح بزرگ شده که در آن به طور سنتی فقط پسرها می‌توانند بیرون از خانه بازی کنند و دخترها به ندرت از خانه‌ خارج می‌شوند.

اما وقتی او با پسرها در خیابان فوتبال بازی می‌کرد، یک مربی بوکس محلی او را دید و از او دعوت کرد تا در باشگاهی که حدود ۱۰ کیلومتر از روستای محل سکونتش فاصله داشت، تمرین کند.

عمار خلیف، پدر ایمان، موافقت کرد که دخترش در تمرینات شرکت کند. مادر ایمان آهن‌قراضه و بلغور می‌فروخت تا هزینه بلیت اتوبوس برای رفت و برگشت ایمان به باشگاه را تامین کند.

رشید جبور به بی‌بی‌سی گفت که خیلی زود شایعه و بدگویی‌ پشت سر ایمان، در روستای محل زندگی او شروع شد. محلی‌ها تصمیم خانواده را که به او اجازه می‌دادند تنها سفر کند زیر سوال می‌بردند و می‌پرسیدند: «چرا دختری به سن و سال او باید بدون خانواده سفر کند؟»

همین باعث شد پدر ایمان، که یک چوپان و آهنگر بود، نظرش را تغییر دهد و از دخترش بخواهد که تمرین کردن با مربی‌اش را کنار بگذارد.

ایمان در آستانه دست کشیدن از آرزوهای ورزشی‌اش بود که رشید و همسرش با پدر ایمان تماس گرفتند و پیشنهاد دادند که ایمان در خانه آنها زندگی کند، چون به باشگاه محل تمرین او نزدیک‌تر بودند.

رشید می‌گوید: «ما او را در خانه‌مان در شهر [تیارت] پذیرفتیم و با وعده‌های غذایی ویژه و برنامه‌های تمرینی از او مراقبت کردیم.»

آینده‌ ایمان در ورزش بوکس، تنها در صورتی امکان‌پذیر بود که با عمه و شوهرعمه‌اش زندگی کند.

رشید می‌گوید: «ما به عنوان بخشی از خانواده‌،‌ او را تشویق و حمایت کردیم.»

ایمان هم مانند مادرش، آهن‌قراضه می‌فروخت تا هزینه‌ تمریناتش را تامین کند، اما همچنان با آزار و اذیت روبرو بود، چون بوکس بازی کردن یک دختر، حتی در شهر هم کاری غیر معمول بود.

رشید می‌گوید: «همیشه به پسرهایم می‌گفتم که او را در جلسات تمرین همراهی کنند تا کسی مزاحمش نشود.»

مهارت‌های بوکس ایمان به سرعت بهبود یافت. سه سال بعد از نقل مکان به خانه عمه و شوهرعمه‌اش، او به تیم ملی الجزایر پیوست و در مسابقات قهرمانی زنان جهان در سال ۲۰۱۸ شرکت کرد، جایی که پس از حذف در دور اول رقابت‌ها در رتبه هفدهم قرار گرفت.

«او همیشه در حال مبارزه با آزار و اذیت‌ها است»

یک سال بعد، او جایگاه خود را به عنوان یک بوکسور حرفه‌ای موفق تثبیت کرد و شروع به حمایت مالی از خانواده و انجام کار خیریه‌ در روستای محل سکونتش کرد.

رشید می‌گوید معتقد است که تربیت سخت ایمان به او قدرت داده تا با جنجال‌هایی که در المپیک با آن روبرو شده، کنار بیاید.

رشید گفت: «او همواره تلاش می‌کند بر این آزار و اذیت‌ها غلبه کند و افرادی در اطرافش هستند که از او حمایت می‌کنند.»

رشید افزود: «او به شکست اعتقادی ندارد و به این شایعات اهمیت نمی‌دهد.»

رشید به ایمان توصیه کرده تا در طول این جنجال‌ها از تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی دوری کند.

ایمان روز سه‌شنبه ۶ اوت، در نیمه‌نهایی المپیک با جانجم سواناپنگ از تایلند روبرو می‌شود که در مرحله قبل، بوسه‌ناز سورمنلی، قهرمان المپیک ۲۰۲۱ از ترکیه را شکست داد.

حتی اگر او در این مسابقه شکست بخورد، بازی‌های پاریس را با یک مدال برنز ترک خواهد کرد.

ایمان و لین یو-تینگ از تایوان، به شدت از سوی کمیته بین‌المللی المپیک، که مسئول برگزاری مسابقات بوکس در این رقابت‌ها است، حمایت می‌شوند.

توماس باخ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک، روز شنبه گفت «هیچ تردیدی نیست» که این دو ورزشکار زن هستند.

ایمان سال گذشته به فینال مسابقات قهرمانی جهان رسید اما اتحادیه جهانی بوکس -سازمان تحت رهبری روسیه که سال ۲۰۱۹ به دلیل نگرانی‌های مالی، اداری، اخلاقی و داوری از سوی کمیته بین‌المللی تعلیق شده بود- صلاحیت او را برای شرکت در فینال رد کرد.

اتحادیه جهانی بوکس گفت که ایمان «نتوانسته معیارهای صلاحیت برای شرکت در مسابقات زنان را، که در مقررات آن تعیین و تدوین شده است، برآورده کند»، در حالی که کمیته بین‌المللی المپیک گفت که این دو نفر «به طور ناگهانی و بدون هیچ روند قانونی رد صلاحیت شده‌اند.»