غرق شدن قایق پناهجویان در کانال مانش؛ شش افغان جان باختند

در پی غرق شدن یک قایق پناهجویان در کانال مانش، مشخص شده است که هر شش نفری که جان باخته‌اند، افغان بوده‌اند.

گفته می‌شود که دو نفر از سرنشینان قایق همچنان مفقودند.

یک مقام فرانسوی گفت که قایق سرنگون شده، حاوی بیش از شصت نفر بود. بیشتر آنها از افغانستان بودند و چند نفرهم سودانی در میان آنها بودند. آنها سعی می‌کردند خود را به بریتانیا برسانند. به گفته مقام‌ها، عملیات نجات مشترک گارد ساحلی بریتانیا و فرانسه توانست ۵۸ نفر را نجات دهد.

وزارت کشور بریتانیا اعلام کرد که این حادثه نشان می‌دهد که اقدامات شدیدترعلیه قاچاق انسان نیاز است. در عین حال فعالان خواستار ایجاد مسیرهای مهاجرت امن‌تر برای پناهجویان شدند.

در پنج سال گذشته، بیش از صد هزار مهاجر از قایق‌های کوچک برای عبور از کانال مانش از فرانسه به بریتانیا استفاده کرده‌اند.

چند نفر از نجات‌یافتگان در بندر دوور و در حال انتقال روی برانکارد از قایق نجات دیده شدند. مشخص نیست که شدت آسیب به آنها چه قدر است.

موسسه خیریه نجات غریق بریتانیا گفته که ساعت چهار صبح به وقت محلی قایق نجاتی را به محل اعزام کرده است. مقام‌ها می‌گویند گزارشی از متوقف شدن قایقی در آب‌های سانگت، در نزدیکی بندر کاله فرانسه، به اطلاع آنها رسید.

غرق شش پناهجو در آب‌های کانال مانش با خبرساز شدن سیاست مهاجرتی دولت بریتانیا و تلاش برای محدود کردن ورود پناهجویان بدون ویزای قانونی همزمان شده است. شهروندانی از ایران و افغانستان جزو بزرگترین گروه‌های پناهجویان در بریتانیا هستند.

یکی از امدادگران داوطلبی که در عملیات نجات شرکت داشت به خبرگزاری رویترز گفت پناهجویان سعی داشتند با کفش‌هایشان آب را از قایق در حال غرق شدن بیرون بریزند.

آن تورل گفته که سرنشینان «بیش از حدی» در قایق بودند.

گارد ساحلی بریتانیا اعلام کرده است که یک قایق کوچک دیگر نیز به مشکل برخورده بود اما همه سرنشینان آن نجات یافتند.

کانال مانش آبراهه‌ای شلوغ و خطرناک میان بریتانیا و فرانسه است که روزانه حدود ۶۰۰ نفتکش و کشتی باری و ۲۰۰ کشتی مسافری و خودروبر در آن تردد می‌کنند.

از آغاز سال جاری میلادی تا ۱۰ اوت (دو روز پیش) ۱۵ هزار و ۸۲۶ نفر با استفاده از قایق‌های کوچک و گذر از کانال مانش خود را به بریتانیا رسانده‌اند.

سوئلا بریورمن، وزیر کشور بریتانیا، جان باختن شش پناهجو را «فاجعه‌بار» خوانده است.

خانم بریورمن مجری سیاست‌های جدید دولت بریتانیا برای محدود کردن ورود پناهجویان و مهاجرات به بریتانیا است. دولت بریتانیا در اقدامی جدید برای کاهش هزینه اسکان پناهجویان، شماری از آنها را به یک شناور منتقل کرده است.

اتحادیه آتش‌نشانان بریتانیا پیش از انتقال این افراد، شناور بی‌بی‌ استکهلم را به «تله مرگ» تشبیه کرده بود.

دولت بریتانیا روز گذشته ناگزیر به تخلیه سرنشینان این اقامتگاه شناور شد. سیستم آبی شناور آلوده بود و دولت از بیم شیوع لژیونلا آن را تخلیه کرد.

وعده‌های بی‌سرانجام دولت بریتانیا برای توقف قایق‌های مهاجران و پناهجویان

از قبل از همه‌پرسی ترک اتحادیه اروپا (برگزیت)، سیاست مهاجرپذیری به یکی از اولویت‌های افکار عمومی در بریتانیا تبدیل شده است.

دولت‌های محافظه‌کار پیاپی وعده داده‌اند که آمار مهاجران و پناهجویان را پایین می‌آورند و جلوی قایق‌هایی را که از کانال مانش می‌گذرند می‌گیرند.

با وجود سیاست‌هایی برای فرستادن پناهجویان به رواندا یا اسکان آنها در شناور به جای خانه، وعده‌ کنترل مهاجرت در عمل محقق نشده و از سویی هواداران محافظه‌کاران هنوز ناراضی هستند و از سوی دیگر فعالان حقوق بشر و حامیان پناهجویان نسبت به آثار منفی چنین سیاست‌هایی هشدار می‌دهند.

بنا به آمار ظرف پنج سال اخیر صد هزار نفر با قایق‌های کوچک از کانال مانش گذشته و به بریتانیا آمده‌اند.

در سال گذشته میلادی کسانی که به این ترتیب خود را به بریتانیا رساندند ۴۵ درصد از مجموع متقاضیان پناهندگی بودند.

آمار صد هزار نفری ظرف پنج سال ممکن است بسیار بزرگ به نظر برسد، اما در سال ۲۰۰۲، تنها ظرف یک سال بیش از صد هزار نفر در بریتانیا تقاضای پناهندگی دادند.

در کشورهای اروپایی، آمار درخواست پناهندگی در آلمان، فرانسه، اتریش و اسپانیا بالاتر از بریتانیا است.

بنا به مطالعه اندیشکده رصد مهاجرت در آکسفورد، رسیدگی به هر درخواست پناهندگی به طور متوسط ۱۵ ماه و نیم به طول می‌انجامد. این مدت در فرانسه هشت ماه و نیم، در آلمان شش ماه و نیم و در اتریش تنها سه ماه است.

معمولا کسانی که درخواست پناهندگی می‌دهند اجازه کار ندارند. اگر رسیدگی به درخواست آنها بیش از یک سال طول بکشد می‌توانند درخواست مجوز کار بدهند، اما تنها اجازه اشتغال در مشاغلی را خواهند یافت که بازار کار به طور رسمی در آنها با کمبود نیرو مواجه است.