پلیسی که قاتل «زنان بیکینی‌پوش» را دو بار دستگیر کرد

داستان شارل سوبراج، قاتل زنجیره‌ای فرانسوی که در سریال «مار» محصول مشترک بی‌بی‌سی و نتفلیکس به تصویر کشیده شده، برای بسیاری آشناست.

حالا فیلم تازه‌ای از نتفلیکس داستان کمتر شناخته‌شده مامور پلیس هندی را روایت می‌کند که این قاتل بدنام را نه یک بار بلکه دو بار دستگیر کرد.

«در فیلم «بازرس زنده»، بازیگر بالیوود، مانوج باجپایی، نقش پلیس را بازی می‌کند و جیم سارب نقش سوبراج را ایفا می‌کند که در این روایت با نام کارل بوجراج بازآفرینی شده است.

داستان فیلم در طول سه هفته از سال ۱۹۸۶ روایت می‌شود، جایی که پلیس و مجرم وارد بازی تعقیب و گریز می‌شوند.

هشدار: در این مطلب بخشی از ماجرای فیلم لو می‌رود

داستان از شانزدهم مارس همان سال آغاز می‌شود، زمانی که سوبراج از زندان فوق امنیتی تی‌هار در دهلی فرار می‌کند؛ جایی که از سال ۱۹۷۶ به جرم قتل یک گردشگر فرانسوی دوران محکومیت دوازده ساله‌اش را می‌گذراند.

او به دروغ می‌گوید سالگرد تولدش است و به نگهبانان و بقیه زندانیان شیرینی‌های آلوده به مواد خواب‌آور می‌دهد و فرار می‌کند.

چند روز بعد وقتی زندانی فراری در مومبای (بمبئی) دیده می‌شود بازرس مادوکار زنده که یک بار این قاتل را در سال ۱۹۷۱ دستگیر کرده بود برای یافتن او فرا‌خوانده می‌شود.

اکران این فیلم باعث شد مادوکار زنده که در فیلم به نام بازرس زنده نامیده می‌شود چند دهه پس از دو بار دستگیری قاتل دوباره به موضوع داغ رسانه‌های هند تبدیل شود.

من با مادوکار زنده گفتگو کردم و کتاب اخیر او به نام «مجرم تحت‌تعقیب مومبای» را مطالعه کردم تا بتوانم ماجرای دستگیری سوبراج را جمع‌بندی کنم.

افسر بازنشسته ۸۸ ساله به بی‌بی‌سی می‌گوید تا‌ به‌ حال صد‌ها مجرم و جنایتکار و اعضای شبکه‌های زیر‌زمینی مومبای را دستگیر کرده است اما معروفیت سوبراج قاتل بین‌المللی باعث شهرت او شد.

سوبراج از پدری هندی و مادری ویتنامی در سایگون به دنیا آمد و پس از ازدواج مادرش با یک سرباز فرانسوی در فرانسه بزرگ شد.

زمانی که برای اولین باردر سال ۱۹۷۰ مرتکب سرقتی جسورانه از جواهر‌فروشی هتل پنج ستاره آشوک شد هنوز هیچ‌کس او را نمی‌شناخت.

وقتی یک سال بعد بازرس زنده او را در مومبای دستگیر کرد روزنامه‌ها آن را «دستاورد موفقیت‌آمیز پلیس» هند قلمداد کردند.

سوبراج به پلیس دهلی که پیگیر پرونده سرقت جواهر‌فروشی بود تحویل داده شد اما چند روز بعد به دلیل درد آپاندیس به بیمارستان منتقل شد و از طریق بالا‌ رفتن از لوله دستشویی بیمارستان فرار کرد.

در مدت پنج سال پس از آن سوبراج به عنوان قاتل سریالی مشهور شد و به بیش از ۲۰ قتل در سراسر هند، نپال و تایلند متهم شد که در آنها به قربانیان داروی خواب‌آور می‌داد و آنها را خفه می‌کرد یا تا سر حد مرگ کتک می‌زد و می‌سوزاند.

به خاطر مهارتش در تغییر چهره و توانایی فرار از زندان، لقب «مار» را گرفت؛ لقبی که بعدها عنوان سریال موفقی از بی‌بی‌سی و نتفلیکس شد که در سال ۲۰۲۰ درباره این قاتل ساخته شد.

یکی دیگر از لقب‌های او «قاتل زنان بیکینی‌پوش» بود چون او بیشتر زنان جوان غربی را که در مسیر هیپی‌ها به سوی آسیا سفر می‌کردند به عنوان قربانی خود انتخاب می‌کرد. اینترپل اعلان قرمز برای او صادر کرد و و پلیس در ده‌ها کشور به دنبالش بود.

بختش در تابستان ۱۹۷۶ برگشت، وقتی پلیس دهلی او را به جرم بی‌هوش کردن چهل دانشجوی فرانسوی و تلاش برای سرقت از آن‌ها در پایتخت هند دستگیر کرد.

دادگاهی در هند سوبراج را به جرم قتل یک گردشگر فرانسوی در هتلی در مومبای محکوم کرد و او برای گذراندن محکومیت دوازده ساله به زندان تی‌هار فرستاده شد.

آقای زنده می‌گوید وقتی خبر فرار سوبراج از زندان تی‌هار در سال ۱۹۸۶، برایش نگران‌کننده بود.

او می‌گوید: «او به استفاده از دارو‌های خواب‌آور مشهور بود و به افراد پلیس نه فقط در دهلی بلکه در چندین شهر دیگر در سراسر جهان چنین موادی داده بود. هیچ‌کس به‌هیچ‌عنوان نباید به او اعتماد می‌کرد».

دو هفته پس از فرار سوبراج از زندان رئیس آقای زنده او را فرا‌خواند و از او خواست که این قاتل را دستگیر کند. «او به‌ خاطر داشت که من یک بار موفق به دستگیری قاتل زنان بیکینی‌پوش شده بودم».

فیلم نتفلیکس بیشتر ماجرای بازرس زنده و تیم همراهش را در سفر به گوا برای دستگیری سوبراج روایت می‌کند.

ماجرای این ماموریت که او در کتابش نوشته است از چندین جنبه جذاب و خواندنی است.

هدف مهم و اصلی دستگیری دوباره سوبراج بود اما این اولین بار بود که آقای زنده با هواپیما سفر می‌کرد و در هتل پنج ستاره اقامت می‌کرد. صرف غذا‌های دریایی و خوردن انبه آلفونسو (مرغوب‌ترین انبه جهان) به هیجان ماجرا افزود.

آقای زنده می‌گوید بعد از چند روز جست‌وجو در بارها و ساحل‌ها، تیم تاییدیه‌ای دریافت کرد که سوبراج واقعا در گوا بوده است. گروه او روی رستوران اوکوکویرو در پوروریم تمرکز کرد، تنها جایی که به خارجی‌های پولدار امکان تماس سریع بین‌المللی می‌داد.

مادوکار زنده می‌گوید: «ما حدس می‌زدیم که او باید در گوا باشد تا با قایق به آمریکا برود جایی که همسرش زندگی می‌کرد و از رستوران با او تماس گرفته بود».

ششم آوریل تیم پلیس به موقع به رستوران رسید و در مکان‌‌های مناسب مستقر شد. آن شب مسابقه هاکی زنده بین هند و پاکستان در تلویزیون پخش می‌شد و یک مراسم عروسی هم در رستوران جریان داشت.

آقای زنده می‌نویسد: «ساعت ۸ شب هم مسابقه هاکی و هم مراسم عروسی در اوج خود بودند. حدود ساعت ۱۰ و نیم شب وقتی سوبراج وارد رستوران شد من فوراً او را شناختم. در یک لحظه پس از ده سال دوباره او را به یاد آوردم».

دستگیری پر سر و صدا باعث شد آقای زنده به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شود. روزنامه‌های صبح با تیتر «زنده‌باد» از او تقدیر کردند.

تصویرش روی جلد مجله‌ها رفت، ستاره‌های بزرگ بالیوود و خواننده‌ها از او تقدیر کردند و برای گرفتن امضا به سراغش رفتند، وزیر کشور هند از دهلی پرواز کرد تا با او دیدار کند و مدال شجاعت ریاست‌جمهوری را دریافت کرد.

بهترین قدر‌شناسی را رستورانی در گوا انجام داد که بشقاب غذایی به نام بشقاب زنده در منوی غذای خود گنجاند که قیمت آن ۲۵۰۰ روپیه (۲۸ دلار) و برای شش نفر تهیه شده بود.

سوبراج دوباره به زندان بازگشت تا ده سال دیگر محکومیت خود را بگذراند.

او ادعا می‌کند فرارش راهی برای طولانی‌تر کردن مدت محکومیتش و عدم استرداد به تایلند بود چون در این کشور محکوم به پنج قتل دیگر بود و اطمینان داشت که مجازات اعدام در انتظار اوست.

پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۹۷ او به فرانسه بازگشت. او در این زمان در پاریس زندگی می‌کرد و در مقابل دریافت پول با خبرنگاران مصاحبه انجام می‌داد.

در سال ۲۰۰۳ او به نپال بازگشت و دستگیر شد و به جرم قتل‌ آمریکایی‌ها و کانادایی‌ها در سال ۱۹۷۵ به ۱۹ سال زندان محکوم شد. در سال ۲۰۲۲ دادگاه به دلیل کهولت سن و رفتار خوب او را از زندان نپال آزاد کرد و به فرانسه بازگرداند.

از مادوکار زنده می‌پرسم آیا او هنوز پیگیر ماجرا‌های زندگی سوبراج است؟

«او دوران محکومیت خود را گذرانده است. اکنون ۸۱ سال دارد. من دیگر کاری به کار او ندارم».