امیر موسوی که در مصر «ربوده» شد پیدا شد

امیر موسوی، «رایزن فرهنگی» سابق که امروز اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه ایران، ربوده شدن او را در مصر تایید کرد به عراق برگشت. برخی رسانه‌ها دیروز خبر ربوده شدن او در قاهره را منتشر کرده بودند. رسانه‌های ایران از او به عنوان مشاور سابق وزیر دفاع یاد می‌کنند. او چهره شناخته‌ شده‌ای در رسانه‌های عرب زبان است.

او در پیامی به زبان عربی در شبکه ایکس با هشتگ «بازداشت در فرودگاه قاهره» از پیگیری دولت‌ها و سفارتخانه‌های ایران و عراق در مصر برای بازگشتش به عراق تشکر کرد.

سخنگوی وزارت خارجه ایران امروز در نشست خبری خود گفته بود امیر موسوی، دیپلمات نیست و در مقطعی رایزن فرهنگی ایران بوده است. گفته می‌شود او زمانی در شماری از کشورهای عربی از جمله الجزایر و لبنان، مسئولیت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران را برعهده داشته است.

آقای بقایی گفت او در حالی در قاهره ناپدید شده است که با پاسپورت عراقی وارد مصر شده بود.

وزارت خارجه ایران گفته بود در حمایت از حقوق اتباع ایران، از طریق دفتر حافظ منافع در قاهره این موضوع را پیگیری می‌کند.

روابط ایران و مصر سال‌ها قطع بوده است و این دو در کشورهای یکدیگر سفارتخانه ندارند.

در چند سال اخیر روابط دو کشور بهبود پیدا کرده تا حدی که عباس عراقچی وزیر خارجه ایران گفت با کمتر کشور عربی در جریان جنگ با اسرائیل چنین رایزنی‌های نزدیکی داشته است اما هنوز دو کشور سفارتخانه ندارند.

امیر موسوی کیست؟

روزنامه «مراکش وورد» گزارش داده بود که امیر موسوی از سال ۲۰۱۴ در مقام رایزن فرهنگی در سفارت ایران در الجزایر مشغول به کار بود اما در سال ۲۰۱۸، پس از آنکه فعالان الجزایری و برخی مسئولان آن کشور او را به «اقدامات مشکوک» و «ترویج تشیع و نفوذ ایران» متهم کردند، آنجا را ترک کرد.

اندیشکده «دفاع از دموکراسی‌» که در واشنگتن مستقر است و بسیاری آن را نزدیک به سیاست‌های آمریکا و اسرائیل می‌دانند، آقای موسوی را «مأمور اطلاعاتی رده بالا و سرتیپ سپاه پاسداران» خوانده‌ بود.

برخی از رسانه‌های ایران از او به عنوان «عبدالامیر موسوی» نام برده‌اند.

چهار سال فعالیت امیر موسوی در الجزایر، نام او را در میان کشورهای شمال آفریقا بر سر زبان انداخت و برخی با هشتگ اخراج امیر موسوی خواهان اخراج او شده بودند.

در آن سال‌ها، ناصر بوریطه، وزیر امور خارجه مراکش در مصاحبه‌ای یکی از اعضای سفارت ایران در الجزایر را به تأمین مالی جبهه پولیساریو، جنبش استقلال‌طلب صحرای غربی، متهم کرده بود.

ناصر بوریطه بعدتر با صراحت به مراکش وورد گفته بود امیر موسوی «از سفیر هم قدرتمندتر است و برداشت ما این است که از مشاوران رهبر جمهوری اسلامی ایران به شمار می‌آید.»

استقلال‌طلبان پولیساریو خواهان برگزاری همه‌پرسی با نظارت سازمان ملل هستند. این گروه در صحرای غربی در جنوب مراکش فعالیت می‌کند.

وزیر خارجه مراکش گفته بود که مدارکش درباره حمایت ایران از استقلال‌طلبان پولیساریو را در سفر به تهران به محمدجواد ظریف، وزیر خارجه وقت، تحویل داده است.

روابط ایران و مراکش در حالی در دوران فعالیت امیر موسوی در الجزایر باردیگر متشنج شده بود که هشت سال پیش از آن، یعنی از سال ۲۰۰۹، رباط روابط دیپلماتیک خود با تهران را به مدت هشت سال قطع کرده بود.

سرانجام با بالا گرفتن انتقادها از اقدامات ایران در مراکش، امیر موسوی از سمت خود در الجزایر کناره‌گیری کرد.

پس از کناره‌گیری او، روزنامه بغداد پست در مه ۲۰۱۸ نوشت آقای موسوی توانسته هزاران نفر را جذب کند و شمار شیعیان الجزایر را ظرف چند سال چند برابر کند.

عیداح فلاحی، مشاور پیشین وزارت امور دینی الجزایر، هم در گفت‌وگو با روزنامه الشرق الاوسط خواستار کناره‌گیری او شده و اقداماتش را «مغایر منافع عمومی» خوانده بود.

بنیاد دفاع از دموکراسی می‌گوید امیر موسوی در بروکسل و سودان هم فعالیت کرده بود و مدافع فعالیت‌های ایران در حمایت از حزب‌الله و شبه‌نظامیان شیعه عراق بود.

بازگشت از الجزایر و آغاز فعالیت‌های رسانه‌ای خبرساز

امیر موسوی یکی از خبرسازترین چهره‌های ایرانی در رسانه‌های عرب‌زبان بود و پس از مدتی رایزنی در الجزایر شماری از کاربران سنی کارزاری برای اخراج او به راه انداخت که با هشتگ #طرد_موسوي_وبقيت_شبكته‬⁩ معروف شد.

او با بازگشت از الجزایر، به چهره‌ای رسانه‌ای تبدیل شد که برخی از اظهاراتش در خصوص برنامه هسته‌ای ایران و همچنین قدرت هسته‌ای ایران برای تولید بمب خبرساز شده بود.

او همچنین هشدار داده بود که صبر استراژیک ایران ممکن است پایان یابد. مقام‌های ارشد ایران از این اصطلاح برای عدم واکنش ایران به برخی اقدامات از جمله ترور قاسم سلیمانی استفاده می‌کردند.

او یک بار هم گفته بود دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در فهرست افراد تحت تعقیب قوه قضائیه است.

آقای موسوی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۰ با شبکه الجزیره گفته بود که ۳۷ آمریکایی و غیرآمریکایی، از جمله دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به خاطر ترور قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران تحت تعقیب هستند.

عمده تحلیل‌هایی او به توافق هسته‌ای (برجام)، سیاست منطقه‌ای ایران و تنش با آمریکا در درگیری‌های خاورمیانه مرتبط بود.

او از منتقدان تند اسرائیل در رسانه‌های عرب‌زبان بود و پس از جنگ غزه، آمریکا را بزرگترین مانع آتش‌بس خوانده بود.

مقام‌های ناپدید شده ایران؛ از متخصصان هسته‌ای تا مشاوران وزارت دفاع

ناپدید شدن مقام‌های ایران پیش از این بارها حساسیت‌زا شده بود. برخی از این پرونده‌ها مرتبط با افرادی بودند که در برنامه‌های نظامی و هسته‌ای فعالیت داشتند.

علیرضا عسگری، مشاور وزیر دفاع، هم اواخر ۲۰۰۷ در ترکیه ناپدید شد. گزارش‌هایی درباره ربوده شدن و همکاری او با سازمان‌های امنیتی اسرائیل و آمریکا منتشر شد.

جلال شرفی، دبیر دوم سفارت ایران در عراق، هم در همان سال ۲۰۰۷ در بغداد ربوده شد. ایران آمریکا را مسئول دانست اما او پس از چند ماه آزاد شد و به تهران بازگشت.

در همان سال، پنج کارمند دفتر ارتباطی ایران در اربیل هم در حمله نیروهای آمریکایی به آن دفتر بازداشت و برای مدتی ناپدید شدند. ایران این اقدام را «ربودن دیپلمات‌ها» توصیف کرد.

شهرام امیری، کارشناس فیزیک و مرتبط با سازمان انرژی اتمی ایران، در سال ۲۰۰۹ در سفر حج به عربستان سعودی ناپدید شد. او مدتی بعد در آمریکا ظاهر شد و ویدیوهایی گفت ربوده شده یا به اجبار در آمریکا نگه داشته می‌شود. او در ۲۰۱۰ به ایران بازگشت و ابتدا به‌عنوان «قهرمان ملی» معرفی شد اما سپس بازداشت و در ۲۰۱۶ به اتهام «جاسوسی» اعدام شد.