یورو ۲۰۲۴؛ تیم ملی ایتالیا می‌تواند از قهرمانی‌اش دفاع کند؟

تصویر به‌یادماندنی از جشن پیروزی و در آغوش گرفتن روبرتو مانچینی و جانلوکا ویالی، در لحظه قهرمانی ایتالیا در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۱ در استادیوم ومبلی، برای همیشه در ذهن مردم ایتالیا حک شده است. قهرمانی ایتالیا اوج یک پروژه فوق‌العاده برای قرار دادن تیم ملی در مسیری جدید بود.

سه سال از آن لحظه باشکوه گذشته و ایتالیا متأسفانه ویالی را به علت سرطان پانکراس از دست داده، از حضور در یک جام جهانی دیگر باز مانده و مانچینی هم پس از پنج سال حضور به‌عنوان سرمربی، از تیم جدا شده است.

ایتالیا برای کسب جواز صعود به یورو ۲۰۲۴، سراغ لوچانو اسپالتی، کسی که ناپولی را پس از ۳۳ سال قهرمای سری آ کرد، رفته است.

این سرمربی ۶۵ ساله که گفته بود پس از قهرمانی ناپولی برای استراحت به مزرعه خود در توسکانی خواهد رفت، به دنبال تماس مقام‌های فدراسیون فوتبال ایتالیا، نتوانست پیشنهاد آنها را رد کند.

اسپالتی که همیشه رویای مربیگری تیم ملی را داشت، از فرصت هدایت کشورش بسیار خوشحال شد، اما صعود به دور نهایی مسابقات چندان آسان نبود. زیرا ایتالیا با یک تساوی بدون گل مقابل اوکراین در آخرین بازی، پس از انگلیس به مقام دوم گروه خود رسید.

ایتالیا با بدشانسی در گروه مرگ یورو ۲۰۲۴ و در کنار قدرت‌های فوتبال اروپا، اسپانیا و کرواسی باتجربه و البته آلبانی تازه‌وارد قرار گرفت.

ایتالیا به خوبی می‌داند که قهرمانی دور قبلی تضمینی برای موفقیت آنها نیست و از بخت‌های اصلی نیستند. اما اسپالتی امیدوار است که قدرت تیمی و تجربه در مسابقات بین‌المللی، بتواند به آن‌ها کمک کند.

کارلو آنچلوتی در پاسخ به پرسشی درباره شانس کشورش در یورو ۲۰۲۴ گفت: «من به غیر از دوناروما در درون دروازه، بازیکن درجه یکی در تیم نمی‌بینم.»

در یورو ۲۰۲۰، ایتالیا اتکا بسیاری به خط دفاع مستحکم خود با حضور جورجو کیه‌لینی و لئوناردو بونوچی داشت. در میانه زمین، از خلاقیت مارکو وراتی بهره‌مند بود و در خط حمله هم مهاجمین با تکنیک و برجسته‌ای چون لورنزو اینسینیه و دومنیکو براردی را داشت.

اما هیچ‌کدام از این بازیکنان در آلمان نخواهند بود. حتی مدافع با تجربه‌ تیم اینتر، فرانچسکو آچربی هم به دلیل مصدومیت در این مسابقات غایب خواهد بود.

در عوض، ایتالیا به چندین چهره جدید اعتماد خواهد کرد تا ارزش خود را زیر نظر یک سرمربی فوق ستاره به نام اسپالتی اثبات کنند.

اسپالتی که به عنوان یکی از بهترین مربیان تاکتیکی ایتالیا شناخته می‌شود، همیشه به خاطر سبک بازی تیم‌هایش مورد تحسین بود. در عین حال به خاطر ناتوانی در کسب قهرمانی مورد انتقاد قرار می‌گرفت.

اما با قهرمانی ناپولی، که جذاب‌ترین فوتبال اروپا را به نمایش می‌گذاشت، اسپالتی سرانجام احترامی که لایقش بود را جلب کرد.

تیم‌های تحت هدایت او، از لحاظ فردی و گروهی همواره درخشان بوده‌اند. مشکل اینجا است که او زمان زیادی برای آماده‌سازی تیم خود نداشته است تا کیفیت کامل جوانان تیم را استخراج کند.

در حالت ایده‌آل، او به دنبال تیمی است که به راحتی خود را با بازی حریفان تطبیق دهد و در صورت لزوم بتواند با سه یا چهار مدافع بازی کند.

در دور مقدماتی، ایتالیا با سیستم ۳-۳-۴ وارد زمین می‌شد. اما پس از آن و در بازی‌های دوستانه روی به خط دفاعی سه نفره آوردند. اما با این سیستم جدید نتایج خوبی کسب نکردند و در مقابل ضدحمله‌ها آسیب‌پذیر بودند.

در بازی دوستانه مقابل ترکیه که با تساوی بدون گل به پایان رسید، به نظر می‌رسید بازیکنان از سیستم جدید و دستورات بیش از حدی که به آنها داده شده بود، گیج شده‌اند.

پیچیدگی بسیار زیاد دستورات تاکتیکی اسپالتی لذت بازی را از بازیکنان گرفته بود و حرکات غریزی خود را فراموش کرده بودند. در حالی که در تورنمنت‌ها، همیشه تقریباً سادگی عامل موفقیت‌ است.

با این حال، اسپالتی خوشبین است، همانطور که جان‌لوئیجی بوفون هم در مصاحبه اخیر خود گفته به این تیم امیدوار است. به عقیده بوفون، برخی آنها را دست کم گرفته‌اند، در حالی که ایتالیا سه چهار بازیکن فوق‌العاده در اختیار دارد.

اما سه یا چهار بازیکن خوب ممکن است برای قهرمانی کافی نباشد.

با اینکه آنچلوتی، دوناروما را تنها بازیکن کلیدی تیم می‌بیند، اما بیشتر ایتالیایی‌ها نیکولو بارلا را ستاره تیم فعلی می‌دانند.

بارلا، هافبک اینتر میلان، که به تازگی صاحب چهارمین فرزند خود شده است، مدت‌هاست که مورد توجه تیم‌های لیگ برتر انگلیس قرار گرفته است. او استقامت، تکنیک و هوشمندی تاکتیکی بالایی دارد و به دلیل توانایی‌اش در انتقال از دفاع به حمله بسیار مورد توجه است.

با داشتن انرژی بی‌پایان، تمام زمین را پوشش می‌دهد و تیم را به جلو هدایت می‌کند. به همین دلیل او بیش از همه در تیم ایتالیا مورد توجه است.

بارلا یک مصدومیت کوچک داشت، اما به نظر می‌رسد اسپالتی از آمادگی او برای شروع مسابقات مطمئن است. حضور او در خط میانی ایتالیا که به نظر می‌رسد کمی ضعیف شده، بسیار مهم خواهد بود.

در خط حمله، همه چشم‌ها به جان‌لوکا اسکاماکا خواهد بود. هرچند که اسپالتی اخیراً او را تنبل توصیف کرده است.

اسپالتی گفته بود: «اسکاماکا مقداری از توانایی‌های مختلف دارد، اما کمی تنبل است. شاید تغییر کرده باشد و همه ما منتظریم تا ببینیم چه نمایشی خواهد داشت.»

اسپالتی امسال چندین بار در مورد او صحبت کرده است و شاید همین صحبت‌ها کمک کرد تا اسکاماکا نیم فصل دوم فوق‌العاده‌ای در آتالانتا داشته باشد.

این مهاجم با ۱۰ گل در ۱۲ بازی، تیمش را به فینال لیگ اروپا هدایت کرد و در دیدار نهایی توانستند بایر لورکوزن را شکست دهند. آتالانتا قبل از دیدار نهایی هم عملکرد درخشانی داشت، از جمله پیروزی سه بر صفر مرحله یک‌چهارم نهایی در آنفیلد مقابل لیورپول.

ایتالیا مدتی است که یک مهاجم زهردار به فوتبال معرفی نکرده است. در یورو ۲۰۲۰ هم چیرو ایموبیله، بسیار مورد انتقاد قرار گرفت و بسیاری او را به اندازه کافی خوب نمی‌دانستند.

اگر اسکاماکا بتواند برای ایتالیا هم مانند باشگاهش بازی کند، آتزوری ممکن است بالاخره بزرگ‌ترین ضعف خود را برطرف کرده باشد.

شاید بازیکنان فعلی ایتالیا قابل مقایسه با دوره‌های گذشته نباشد، اما به نظر می‌رسد آنها به اتحاد تیمی و سخت‌کوشی خود اطمینان دارند و برای موفقیت مبارزه خواهند کرد.

هیچ‌گاه نباید «آتزوری» (لقب تیم ملی ایتالیا) را دست‌کم گرفت، اما سوال این است که آیا ایتالیا واقعاً برای این مسابقات آماده است؟