پژوهش جدید: خطر ابتلا به آلزایمر برای مردان مصرف‌‌کننده ویاگرا کمتر است

پژوهشی جدید نشان می‌دهد که مصرف داروهایی مثل ویاگرا، که برای تقویت توانایی جنسی در مردان تجویز می‌شود، ممکن است خطر ابتلای به بیماری آلزایمر را کم کند.

نتیجه تحقیقات روی بیش از ۲۶۰ هزار مرد نشان داده احتمال ابتلای به دمانس (بیماری زوال شناخت) در مصرف‌کنندگان این دارو نسبت به دیگران ۱۸ درصد کمتر شده است.

در عین حال، برای تایید نحوه و اندازه تاثیر این داروها تحقیقات بیشتری نیاز است.

تجویز دو داروی جدید مقابله با آلزایمر در کاهش سرعت پیشرفت این بیماری در مراحل اولیه نویدبخش بوده است.

این داروها با هدف قرار دادن ماده بتا آمیلوئید، که در مغز افراد مبتلا به آلزایمر تجمع پیدا می‌کند، نشان داده‌اند که می‌توانند سیر بیماری را عوض کنند.

پژوهشگران به بررسی داروهای فعلی هم ادامه می‌دهند به این امید که شاید دست‌کم در مراحل اولیه بیماری جلو رشدش را بگیرند یا پیشرفت آن را به تاخیر بیندازند.

اهمیت سابقه تجویز

داروهایی مثل ویاگرا در ابتدا برای درمان فشار خون بالا و آنژین طراحی شده بودند. این داروها از راه تاثیر بر یک رساننده سیگنال سلولی عمل می‌کنند که ممکن است با عملکرد حافظه هم مرتبط باشد.

این داروها ها همچنین بر فعالیت سلول‌های مغزی تأثیر می‌گذارند و تحقیقات روی حیوانات نشان داده که دارای تاثیر حفاظتی از مغز هستند.

در پژوهش جدید متخصصان عصب‌شناسی (نورولوژی) در یونیورستی کالج دانشگاه لندن، سوابق تجویز دارو برای هزاران مرد مبتلا به اختلال در نعوظ بررسی شده است و کسانی که این نوع داروها را مصرف کرده‌اند با دیگران مقایسه شده‌اند.

پنج سال تحقیقات نشان داده است که میزان ابتلا به آلزایمر در گروه مصرف‌کننده داروها ۸.۱ نفر به ازای هر ۱۰هزار نفر در سال و در گروهی که داروها مصرف نمی‌کردند ۹.۷ نفر در ۱۰هزار نفر بوده است.

مردانی که بیشترین دفعات تجویز و مصرف این داروها را داشته‌اند کمتر در معرض ابتلا به آلزایمر بوده‌اند. این نشان می‌دهد استفاده منظم از این داروها ممکن است تاثیر بیشتری در کاهش ابتلا به آلزایمر داشته باشد.

پژوهشگران می‌گویند که مطالعه آنها نشان نمی‌دهد که خود داروها خطر ابتلا به آلزایمر را در افراد کاهش می‌دهند، اما این تحقیقات شاید مسیر پژوهش بیشتر در این زمینه را باز کند.

دکتر روث برائر، نویسنده اصلی گزارش، گفته است که «برای تایید این یافته‌ها، به اطلاعات و تحقیقات بیشتری در مورد فواید و مکانیسم‌های بالقوه تاثیرگذاری این داروها و دوره مصرف بهینه نیاز است.»

پژوهشگران همچنین می‌خواهند این دارو را روی زنان هم آزمایش کنند تا مشخص شود در پیشگیری یا کاهش سرعت پیشرفت آلزایمر در کل تاثیرگذار است یا نه.

عوامل زیادی باعث ابتلا به این بیماری می‌شود. این پژوهش بر بعضی از این عوامل از جمله سن، وضعیت سلامت، داروهای مصرفی و سیگاری بودن یا نبودن افراد مورد مطالعه تمرکز داشته است.

تارا اسپایر جونز، استاد دانشگاه ادینبورگ و رئیس انجمن علوم عصب‌شناسی بریتانیا، گفته است: «این مطالعه به طور قطع ثابت نمی‌کند که داروهای اختلال نعوظ خطر آلزایمر را کم می‌کند، اما شواهد خوبی در این مورد به دست می‌دهد که ارزش دارد در آینده در مورد این نوع داروها مطالعه بیشتر انجام شود.»

دکتر فرانچسکو تاماگنینی، فیزیولوژیست اعصاب در دانشگاه ردینگ، این پژوهش را «پژوهش عالی» توصیف کرده اما گفته است که شواهد محکم‌تری در مورد چگونگی تأثیر این دارو بر مغز لازم است.

او می‌گوید: «ممکن است اثر درمانی مستقیما ناشی ازتاثیر روی نورون‌ها (اگر دارو قادر به عبور از سد خونی مغزی باشد) یا از راه افزایش جریان خون باشد، اما برای هر دوی این فرضیه‌ باید بیشتر آزمایش کنیم.»