دونالد ترامپ چگونه از شکست و سقوط سیاسی، سر برآورد؟

وقتی دونالد ترامپ در انتخابات سال ۲۰۲۰ از جو بایدن شکست خورد، به نظر می‌رسید که ناقوس مرگ سیاسی او به صدا در آمده است.

دوره اول ریاست جمهوری او با هرج و مرج و محکومیت به پایان رسید، حتی از سوی اعضای حزب خودش.

اگر او در انتخابات روز سه‌شنبه پیروز شود، دومین رئیس جمهور تاریخ آمریکا خواهد بود که پس از شکست در یک انتخابات، دوباره به کاخ سفید برمی‌گردد.

برایان لانزا، که از زمان آغاز کارزار انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۱۶ مشاور سیاسی او بوده، می‌گوید: «او زمین می‌خورد و با تمرکزی دوچندان بلند می‌شود. فکر نمی‌کنم این بازگشت او جای تعجب داشته باشد.»

این بازگشت شگفت‌انگیز، رئیس جمهور پیشین را به عنوان چهره‌ای در آستانه ورود مجدد به کاخ سفید قرار داده که از لحاظ سیاسی آسیب‌ناپذیر به نظر می‌رسد و صفی از وفادارانی دارد که دست از حمایت و پشتیبانی او نمی‌کشند.

تبعید کوتاه‌مدت

چهار سال پیش ترامپ فردی شکست‌خورده به نظر می‌رسید. رقیب دموکراتش، جو بایدن، با فاصله زیادی در تعداد آرای الکترال، او را در رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ شکست داده بود.

دادگاه‌ها تلاش‌های او برای به چالش کشیدن نتایج آن انتخابات را رد کردند. تجمع آخرین لحظه‌ای او، که در آن حامیانش را تشویق کرد به سوی کنگره آمریکا بروند،‌ در حالی که قانون‌گذاران در حال تایید نتایج انتخابات بودند، به حمله خشونت‌آمیزی منجر شد که افراد حاضر را در ساختمان کنگره را نگران جان و امنیتشان کرد و صدها نیروی پلیس در آن زخمی شدند.

بتسی دِواس، وزیر آموزش و الین چاو، وزیر ترابری، از جمله مقام‌های دولت ترامپ بودند که در اعتراض به این وقایع استعفا کردند. دواس در نامه استعفای خود به رئیس جمهور نوشت: «هیچ شکی نیست که سخنان شما بر این وضعیت تاثیر داشته و این نقطه تغییر مسیر من است.»

حتی سناتور لیندسی گراهام، یکی از نزدیک‌ترین متحدان ترامپ از کارولینای جنوبی نیز راهش را از رئیس جمهور جدا کرد.

او در صحن مجلس سنا گفت: «تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که روی من حساب نکنید. دیگر کافی است.»

جنبش دور شدن از ترامپ به دنیای تجارت هم رسید، جایی که ده‌ها شرکت بزرگ - از جمله امریکن اکسپرس، مایکروسافت، نایکی و والگرینز - اعلام کردند که حمایت خود را از جمهوری‌خواهانی که نتایج انتخابات ۲۰۲۰ را به چالش کشیده بودند، متوقف می‌کنند.

در روز مراسم تحلیف بایدن، ترامپ برخلاف ۱۵۲ سال سنت حضور رئیس جمهور پیشین در این مراسم را شکست و به جای آن صبح زود همان روز به همراه تعدادی از نزدیک‌ترین دستیاران و اعضای خانواده‌اش به عمارت شخصی خود در مارالاگو فلوریدا پرواز کرد.

به گفته مریدیت مک‌گرا، نویسنده کتاب «ترامپ در تبعید» که درباره دوران پس از ترک کاخ سفید است، ترامپ در آن زمان دلخور و ناراضی بود.

«او عصبانی و ناامید بود، و بدون آن که برنامه‌ای برای آینده سیاسی خود داشته باشد، نمی‌دانست روزهایش را چگونه بگذراند.»

پوشش رسانه‌ای و فضای گفت‌وگوهای سیاسی آن دوره، بازتابی از این بلاتکلیفی نسبت به آینده او بود. بعد از شکست آشکار در انتخابات و صحنه‌های هرج و مرج در کنگره، برخی اعتقاد داشتند که ترامپ قطعا هیچ راه بازگشتی نخواهد داشت.

در یکی از مقالات وب‌سایت هیل آمده بود: «و به این ترتیب، دوران جسورانه، آتشین و گاهی درخشان سیاسی دونالد جی ترامپ به پایان می‌رسد.»

تیتر فرعی یکی از مقالات نیویورک تایمز در ژانویه ۲۰۲۱ این بود: «آزمایش وحشتناک به پایان رسیده است». تیتر اصلی مطلب حتی صریح‌تر بود: «رئیس جمهور دونالد جی ترامپ: پایان».

اما قبل از آنکه ترامپ در روز تحلیف بایدن به فلوریدا برود، به آنچه قرار بود بعدا رخ بدهد، اشاره کرد.

او در سخنان خود خطاب به حامیانش در محوطه یک پایگاه نیروی هوایی در مریلند گفت: «ما شما را دوست داریم. ما به نوعی باز خواهیم گشت.»

یک هفته بعد روشن شد که ترامپ نیازی نخواهد داشت مدت زیادی برای اعمال نفوذ سیاسی خود صبر کند. حزب جمهوری‌خواه به سمت او بازگشت.

کوین مک‌کارتی، نماینده کنگره از کالیفرنیا و رهبر جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان، به مارالاگو رفت و در کنار ترامپ لبخندزنان عکس گرفت.

بعد از حمله ۶ ژانویه، مک‌کارتی گفته بود که ترامپ در شورش علیه کنگره «مسئولیت دارد» و پیشنهاد داده بود که کنگره او را به دلیل رفتارهایش رسما توبیخ کند. اما حالا او در عمارت شخصی ترامپ وعده می‌داد که با رئیس جمهور سابق همکاری کند تا جمهوری‌خواهان بتوانند اکثریت کنگره را در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۲ به دست آورند.

حتی در حالی که مجلس سنا به رهبری دموکرات‌ها در حال آماده‌سازی برای برگزاری محاکمه استیضاح ترامپ بود، دیدار مک‌کارتی با ترامپ نشان می‌داد که یکی از قدرتمندترین جمهوری‌خواهان کنگره، همچنان به رئیس جمهور سابق به عنوان یک فرد تعیین‌کننده در قدرت نگاه می‌کند.

مک‌گرا می‌گوید: «دیدار مک‌کارتی در واقع در را به روی ترامپ باز کرد.»

«این اقدام به جمهوری‌خواهانی که از ترامپ انتقاد کرده بودند مجوز داد تا او را ببخشند و به کارشان ادامه دهند.»

استیضاح دوم ترامپ در ژانویه ۲۰۲۱ در مجلس نمایندگان آغاز شد، اما سنا رای به تبرئه او داد. بیشتر جمهوری‌خواهان - از جمله برخی از منتقدان سرسخت او مانند میچ مک‌کانل، رهبر اقلیت - علیه محکومیتی رای دادند که می‌توانست ترامپ را از نامزدی در دوره‌های بعدی انتخابات منع کند.

مک‌کانل رفتار ترامپ در ۶ ژانویه را «قصور شرم‌آور در انجام وظیفه» توصیف کرد، اما تصمیم گرفت از برداشتن گامی که می‌توانست به طور قطعی به دوران فعالیت سیاسی رئیس جمهور سابق پایان دهد،‌ پرهیز کند؛ شاید به دلیل ترس از این که دوران رهبری سیاسی خودش نیز با این کار به پایان برسد.

جمهوری‌خواهان همچنین نگران بودند که رئیس جمهور سابق ممکن است حزبی سوم راه‌اندازی کند که باعث کاهش حمایت‌ از جمهوری‌خواهان شود. دستیاران نزدیک ترامپ هم کمکی به برطرف کردن این نگرانی‌ها نکردند.

در آن زمان جیسون میلر، مشاور رسانه‌ای و ارتباطات ترامپ، در مصاحبه‌ای با فاکس نیوز گفت: «این کاملا به جمهوری‌خواهان بستگی دارد که آیا این مسئله به صورت جدی‌تر مطرح شود یا نه.»

رئیس جمهور دوره یک ماهه بعد از آن را در حاشیه امن عمارت مارالاگو گذراند و تنها برای بازی گلف یا شام خصوصی بیرون رفت.

در پایان ماه فوریه، زمانی که هیاهوی ۶ ژانویه تا حدی فروکش کرده بود، او آماده بود که در اولین رویداد عمومی خود حاضر شود.

در کنفرانس اقدام سیاسی محافظه‌کاران - گردهم‌آیی جناح راست که معمولا در حومه واشنگتن برگزار می‌شود اما به دلیل محدودیت‌های کووید به اورلاندو در فلوریدا منتقل شده بود - رئیس جمهور سابق نشان داد که همچنان وفاداری پایگاه جمهوری‌خواه را در اختیار دارد.

او در مرکز همایش‌های یک هتل بزرگ، در میان هزاران هوادار پرشور خود سخنرانی کرد و از موج تحسین و ستایش آنها لذت برد.

او گفت: «من امروز در برابر شما ایستاده‌ام تا اعلام کنم که سفر شگفت‌انگیزی که با هم آغاز کردیم، هنوز به پایان نرسیده است.»

او در آنجا به طور مبهم اشاره کرد که ممکن است دموکرات‌ها را «برای بار سوم» در سال ۲۰۲۴ شکست دهد.

نظرسنجی رسمی شرکت‌کنندگان در آن کنفرانس تنها تاییدی بود بر آنچه تا آن زمان کاملا روشن شده بود. ۶۸ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند که ترامپ باید دوباره نامزد شود. ۵۵ درصد گفتند که در رقابت مقدماتی جمهوری‌خواهان به او رای خواهند داد که بیش از دو برابر نفر دوم، یعنی ران دسنتیس، فرماندار فلوریدا بود.

مریدیت مک‌گرا، نویسنده کتاب «ترامپ در تبعید»، می‌گوید: «ترامپ و تیمش خیلی نگران آن سخنرانی بودند. وقتی او با چنین استقبال مثبتی روبرو شد، لحظه‌ای بسیار مهم برای ترامپ و متحدانش رقم خورد.»

پس از یک وقفه کوتاه، ترامپ دوباره جریان پیوسته ایمیل‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی به حامیان خود را فعال کرد و تجمع‌های پر سر و صدای خود را از سر گرفت.

او در یک گردهم‌آیی در ماه ژوئن آن سال در ایالت اوهایو پرسید: «آیا دلتان برای من تنگ شده؟» جمعیت با فریادهای تشویق خود پاسخ مثبت دادند.

او هم گفت: «دلشان برای من تنگ شده‌ است.»

اوج و فرودهای میان‌دوره‌ای

اگر سال ۲۰۲۱ نشانه‌هایی از ادامه نفوذ ترامپ در حزب جمهوری‌خواه داشت، انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲ آن را تایید کرد.

تا آن زمان نیروهای نظامی آمریکا به صورت شتاب‌زده‌ای از افغانستان خارج شده بودند که منجر به سقوط دولت تحت حمایت آمریکا در آن کشور شده بود. قیمت بنزین و تورم به سطحی بی‌سابقه رسیده بود. رشد اقتصادی آمریکا، که در حال بازگشت از تاثیرات منفی ناشی از همه‌گیری کوید بود، با کندی روبرو شده بود.

محبوبیت بایدن به شدت کاهش می‌یافت. فضای سیاسی که در ابتدای سال ۲۰۲۱ به شدت علیه ترامپ بود، شروع به تغییر کرد.

برایان لانزا می‌گوید: «جو بایدن نتوانست به دغدغه‌های اصلی رای‌دهندگان رسیدگی کند و این فرصتی برای دونالد ترامپ ایجاد کرد.»

مارالاگو به مقصدی اجباری برای هر نامزد محافظه‌کاری تبدیل شد که به دنبال جلب حمایت برای نامزدی حزب بود. تایید ترامپ بالاترین پاداشی بود که کلید جمع‌آوری کمک‌های مالی و حمایت‌های مردمی را در اختیار آنها قرار می‌داد.

چهار نفر از شش عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان که به استیضاح دوم ترامپ رای داده بودند و در انتخابات دوباره نامزد شده بودند، در مقابل نامزدهای مورد حمایت ترامپ در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه شکست خوردند. در همین حال نامزدهای سنا، مانند جی‌دی ونس در اوهایو و هرشل واکر در جورجیا، با حمایت ترامپ در میدان‌های رقابتی خود پیش افتادند.

برایان سیچیک، که سال ۲۰۱۶ مدیر کارزار ایالتی ترامپ در آریزونا و در سال ۲۰۲۰ مدیر منطقه‌ای غرب بود، می‌گوید: «تایید ترامپ تا حد زیادی پیروزی شما در انتخابات مقدماتی را تضمین می‌کند.»

اما اگر نیمه اول سال ۲۰۲۲ حاوی خبرهای خوبی برای رئیس جمهور سابق بود، انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر تصویر متفاوتی را ترسیم کرد.

از چهار نامزد برجسته سنا که ترامپ از آنها حمایت کرده بود، تنها یک نفر - جی‌دی ونس، نویسنده‌ای که سیاستمدار شده بود - توانست رقیب دموکرات خود را شکست دهد. در حالی که جمهوری‌خواهان به سختی کنترل مجلس نمایندگان را به دست آوردند و کوین مک‌کارتی به ریاست مجلس رسید، حزب در مجموع ضعیف عمل کرد و دموکرات‌ها کنترل سنا را حفظ کردند.

در ایالت فلوریدا، فرماندار دسنتیس، که در نظرسنجی ریاست جمهوری سال ۲۰۲۱ در میان جمهوری‌خواهان با فاصله زیادی از ترامپ در رتبه دوم قرار گرفته بود، به پیروزی قاطعی دست یافت و گمانه‌زنی‌ها را درباره این که ممکن است او پیشتاز واقعی برای نامزدی ریاست جمهوری حزب در سال ۲۰۲۴ باشد تقویت کرد.

در همین حال ترامپ خشمگین بود و کمبودهای جمهوری‌خواهان را به حمایت حزب از محدودیت‌های نامحبوب سقط جنین و عدم وفاداری کافی به پوپولیسم محافظه‌کارانه خود نسبت می‌داد. تنها چند هفته پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، وقتی تحلیلگران هنوز در حال پرسیدن این سوال بودند که آیا دوره فعالیت‌های سیاسی رئیس جمهور سابق سپری شده یا نه، ترامپ رسما کارزار نامزدی در ریاست جمهوری ۲۰۲۴ را آغاز کرد.

مسیر ترامپ به سوی نامزدی

زمان آغاز مبارزات انتخاباتی او به شکل عجیبی نامناسبی به نظر می‌رسید. تنها چند هفته پس از ناکامی جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، اعلام حضور او در رقابت‌ها، ترامپ را در صدر اخبار قرار داد، در حالی که بسیاری تصور می‌کردند که او درایت سیاسی خود را از دست داده است.

بیانیه رسمی او، که در فضای محدود مارالاگو اعلام شد، کمپین او را انحصاری و نامناسب برای واقعیت‌های سیاسی آن زمان جلوه می‌داد.

او سپس به دلایل نامطلوب دیگری خبرساز شد، از جمله صرف شام در مارالاگو با نیک فوئنتس، ملی‌گرای سفیدپوست، و انتشار پستی در شبکه‌های اجتماعی مبنی بر این که مقررات موجود در قانون اساسی آمریکا را باید «معلق کرد» تا او بتواند دوباره به ریاست جمهوری برسد.

مک‌گرا می‌گوید: «از روز شکرگزاری تا سال نو [حدود یک ماه آخر سال ۲۰۲۲] زمان بسیار ناخوشایندی برای کمپین ترامپ بود.» جمهوری‌خواهان دچار شک و تردید شده بودند.

مک‌گرا می‌گوید جمهوری‌خواهان با خود فکر می‌کردند: «او اعلام کرده که قصد دارد برای ریاست جمهوری نامزد شود، اما آیا ما مطمئن هستیم که می‌تواند این کار را انجام دهد؟ آیا او انضباط لازم را برای انجام این کار دارد؟»

اما در پشت صحنه، ترامپ در حال گردآوری تیم انتخاباتی خود بود که برخلاف سال ۲۰۱۶ و حتی ۲۰۲۰ از سوی فعالان سیاسی باتجربه رهبری می‌شدند. کریس لاچیویتا و سوزی وایلز شاید نام‌های آشنایی برای مردم نباشند، اما اولی یک سیاستمدار جمهوری‌خواه کهنه‌کار سرسخت با دهه‌ها تجربه بود و دومی کسی بود که کمک کرد فلوریدا به پایگاه محافظه‌کاران تبدیل شود.

این دو نفر با ترامپ همکاری کردند تا استراتژی رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری را تدوین کنند.

لانزا می‌گوید: «در حالی که دسنتیس درگیر وظایف رسمی خود به عنوان فرماندار فلوریدا بود، ترامپ زودتر از او اقدام به تعیین مسیر رقابت‌ها کرد.» در شرایطی که دیگران در مقابل فرماندار فلوریدا کوتاه می‌آمدند، ترامپ او را مستقیم هدف قرار می‌داد و تحقیر می‌کرد.

لانزا می‌گوید: «همه فکر می‌کردند ران دسنتیس در اوج قدرت سیاسی خود قرار دارد و نمی‌توان او را شکست داد. اما دونالد ترامپ به شدت از او انتقاد می‌کرد.»

هم‌زمان اردوی ترامپ از یک منبع کاملا غیرمنتظره تقویت شد: دادستان‌ها در نیویورک، جورجیا و وزارت دادگستری در واشنگتن.

از جستجوی اف‌بی‌آی در مارالاگو برای اسناد حساس امنیت ملی در اوت ۲۰۲۲ تا مجموعه‌ای از کیفرخواست‌ها در سال ۲۰۲۳، مشکلات قانونی و حقوقی رئیس جمهور سابق به موضوع اصلی رقابت‌ها در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه تبدیل شد که به سرعت در حال شکل گرفتن بود. عکس بازداشت ترامپ که در ماه اوت در زندانی در آتلانتا گرفته شده بود، خیلی زود روی تی‌شرت‌ها و تابلوهای تبلیغاتی نقش بست.

برای بسیاری از منتقدان و مخالفان او، این عکس تصویر لحظه‌ای برای اجرای عدالت بود. اما برای آن دسته از رای‌دهندگان محافظه‌کار که در ایالت‌هایی مانند آیووا، نیوهمپشایر و کارولینای جنوبی، نامزد حزب خود را در رای‌گیری مقدماتی انتخاب می‌کردند، لحظه‌ای برای حمایت از رهبرشان بود که تحت فشار قرار گرفته بود.

در ماه ژوئن سال ۲۰۲۳، یک هفته بعد از اتهام وزارت دادگستری علیه ترامپ در ارتباط با مدیریت اسناد حساس دولتی، سارا لانگ‌وِل، نظرسنج محافظه‌کار، برای شبکه پی‌بی‌اس با گروهی از جمهوری‌خواهان آیووا مصاحبه کرد.

یکی از آنها گفت: «فکر می‌کنم او قربانی شده است.»

دیگری گفت: «این نوعی مداخله انتخاباتی است که قبلا هرگز ندیده‌ایم.»

لانزا می‌گوید این اتهامات در داخل حزب جمهوری‌خواه، بین آنها که کیفرخواست ترامپ را سوءاستفاده از قدرت می‌دیدند و کسانی که چنین دیدگاهی نداشتند، شکاف ایجاد کرد.

او می‌گوید ران دسنتیس، فرماندار فلوریدا و رقیب ترامپ در انتخابات مقدماتی حزب، رویکرد گروه دوم را در پیش گرفت که معتقد بودند، اتهامات ترامپ به معنای سوء استفاده از قدرت علیه او نیست. اما به گفته لانزا «این دیدگاه او را از صحنه کنار زد».

این در حالی است که دسنتیس پیش از آن کیفرخواست مارس ۲۰۲۳ نیویورک را که مربوط به پرداخت‌های حق‌السکوت ترامپ به یک بازیگر فیلم‌های پورن بود، «سیرک ساختگی» خوانده بود که از نظر او «موضوعی واقعی» نبود.

تا پاییز ۲۰۲۳ ترامپ در اکثر نظرسنجی‌های مربوط به رقابت‌های مقدماتی جمهوری‌خواهان به یک برتری چشمگیر دست یافته بود، و او هرگز این برتری را از دست نداد. او از شرکت در مناظره‌های مقدماتی جمهوری‌خواهان خودداری کرد و به این ترتیب راه تنفس سیاسی آنها را بست. به جای آن، او بر جلب حمایت رای‌دهندگان عادی از طریق برگزاری تجمعات و سازماندهی‌های مردمی تمرکز کرد.

دسنتیس، با وجود جمع‌آوری نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار کمک‌های انتخاباتی، چند روز پس از کسب رتبه دوم در انتخابات مقدماتی آیووا در ژانویه ۲۰۲۴، از رقابت‌ها خارج شد. پس از آن که ترامپ به راحتی نیکی هیلی، فرماندار سابق کارولینای جنوبی را در نیوهمپشایر شکست داد، رقابت‌های مقدماتی جمهوری‌خواهان عملا به پایان رسید. او برای سومین بار نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای انتخابات ریاست جمهوری را به دست آورد.

دادگاه‌ها، مصائب و پیروزی‌ها

ماجراهای مربوط به محاکمه‌ها و دادگاه‌های رئیس جمهور سابق ممکن است به موفقیت سیاسی او کمک کرده باشد، اما هم‌زمان خطرات واقعی حقوقی نیز برای او به همراه داشت. در ماه مه ۲۰۲۴، هیئت منصفه‌ای در منهتن ترامپ را در ۳۴ اتهام کیفری مربوط به پرداخت‌ حق‌السکوت به استورمی دنیلز، بازیگر پورن، مجرم شناخت.

با وجود این، به نظر می‌رسید هر شکست قضایی با یک پیروزی بزرگ‌تر همراه بود. صدور حکم مجازات او تا بعد از انتخابات به تعویق افتاد، کیفرخواست‌های مربوط به اسناد حساس در فلوریدا کنار گذاشته شد و دیوان عالی اعلام کرد که روسای جمهور از مصونیت‌های گسترده‌ای برای اقدامات رسمی خود برخوردارند.

خارج از دادگاه، کارزار ترامپ از پیروزی اولیه خود به سمت رویارویی نهایی انتخاباتی پیش می‌رفت. عملکرد کند و گیج‌کننده بایدن در مناظره اواخر ژوئن با ترامپ، دموکرات‌ها را دچار هراس کرد.

محبوبیت ترامپ در مقابل بایدن، در نظرسنجی‌ها به طور پیوسته افزایش یافت. او یک روز بعد از سوء قصد به جانش در پنسیلوانیا در اواسط ماه ژوئیه، به گردهم‌آیی ملی جمهوری‌خواهان در میلواکی رفت و به همچون قهرمان پیروز با استقبال حامیانش روبرو شد.

مک‌گرا می‌گوید: «آنچه در گردهم‌آیی دیدیم این بود که حزب جمهوری‌خواه، برای اولین بار پس از مدت‌ها، تا چه حد متحد به نظر می‌رسید.»

او افزود: «آنها احساس اعتماد به نفس بالایی داشتند.»

ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا و ثروتمندترین مرد جهان، به صورت علنی از رئیس جمهور سابق حمایت کرد و شروع به تامین مالی یک سازماندهی عظیم تبلیغاتی در ایالت‌های حساس و کلیدی کرد. احساس غرور جمهوری‌خواهان به اوج خود رسیده بود.

در آن لحظه به نظر می‌رسید که مسیر بازگشت ترامپ به اوج قدرت در آمریکا، از اعماق وقایع ۶ ژانویه ۲۰۲۱ تقریبا کامل شده است. او در این مسیر ابتدا دسنتیس و سایر رقبای جمهوری‌خواه او را شکست داده بود، و اکنون آماده بود تا به بایدن و دموکرات‌ها ضربه نهایی را وارد کند.

اما سه روز پس از آن که ترامپ رسما نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای ریاست جمهوری را پذیرفت، بایدن از ادامه رقابت‌ها برای انتخاب مجدد کنار کشید و از معاون خود، کامالا هریس، حمایت کرد.

در عرض چند هفته هریس حمایت طیف‌های مختلف حزب دموکرات را جلب کرد و شور و شوق تازه‌ای به کارزار این حزب در انتخابات تزریق کرد، تا جایی که در بعضی نظرسنجی‌ها از رئیس جمهور سابق پیشی گرفت.

عملکرد نامتمرکز و گیج‌کننده ترامپ در مناظره با هریس در ماه سپتامبر کمکی به او نکرد. از طرفی به نظر می‌رسید در بازنگری شیوه‌هایش برای مقابله با رقیب جدید -با نقاط قوت و ضعف کاملا متفاوت با بایدن- با دشواری‌هایی روبرو شده است.

برایان سیچیک می‌گوید: «تا زمانی که هریس وارد رقابت نشده بود، ترامپ واقعا به چالش کشیده نشده بود. تا آن لحظه همه چیز تقریبا مثل یک مقدمه‌چینی و دوره آماده‌سازی طولانی به نظر می‌رسید.»

با نزدیک شدن روز انتخابات، فصل مبارزات تقریبا به پایان رسیده و قهرمان آن هنوز در هاله‌ای از ابهام است.

رقابت به جایی رسید که از ابتدای سال به نظر می‌رسید در آن جهت حرکت می‌کند: یک پایان‌بندی فشرده که هر کدام از دو نامزد ممکن است پیروز آن باشند. و در رقابتی که ابتدا تمرکزش بر سن و ضعف بایدن بود، اکنون ترامپ است که استقامت و انسجامش زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

مک‌گرا می‌گوید: «ترامپ می‌تواند یک تیم بسیار حرفه‌ای و سازمان‌یافته در کنار خود داشته باشد، اما در نهایت او همچنان همان کاری را که می‌خواهد انجام می‌دهد و به شیوه خودش عمل می‌کند.»

از جمله می‌توان به اصرار مداوم و علنی او بر این که انتخابات ۲۰۲۰ را نباخته، حاشیه رفتن‌های طولانی در سخنرانی‌هایش در تجمع‌های انتخاباتی و لغو برنامه‌های رسانه‌ای در لحظه آخر اشاره کرد که برخی از آن را به «خستگی» نسبت می‌دهند.

۹ سال است که ترامپ در مسیر گردباد سیاسی ریاست جمهوری قرار گرفته، و بیش از چهار دهه است که در کانون توجه عمومی قرار دارد. به نظر می‌رسد که او خستگی‌ناپذیر است. اما آیا چهار سال دیگر حضور در کاخ سفید، شکاف‌ها را نمایان خواهند کرد؟

آیا یک «جهت‌گیری اساسی» پیش‌رو است؟

هر چند که پیروزی ترامپ در این انتخابات به هیچ وجه تضمین‌شده نیست، اما همین که او بار دیگر تا این حد به هدف نزدیک شده، دستاوردی قابل توجه به شمار می‌رود. اگر بازگشت سیاسی او به یک دوره ریاست جمهوری دیگر ختم شود، او در حالی به کاخ سفید بازخواهد گشت که موانع زیادی را پشت سر گذاشته است، چه حقوقی، چه سیاسی و چه مشکلات دیگری که خود باعث و بانی آن بود.

با کنترل اهرم‌های قدرت، و بدون آن که با انتخابات دیگری در آینده روبرو باشد، ترامپ قادر خواهد بود که این خطرات قانونی را از میان بردارد. و برخلاف دوره اول خود در کاخ سفید، او احتمالا با تیمی از مشاوران و کارکنان دولتی وارد کاخ سفید خواهد شد که کاملا به او وفادارند.

او قصد دارد با بازسازی گسترده ساختار بوروکراسی فدرال، کارکنان حرفه‌ای دولتی را با افراد سیاسی وفادار جایگزین کند. و حتی اگر نتواند کنترل کامل کنگره را به دست آورد، می‌تواند از اختیارات موجود رئیس جمهور برای پیشبرد اهداف خود استفاده کند: محدودیت‌های جدیدی بر مهاجرت اعمال کند، طرح‌های خود را برای اخراج گسترده مهاجران بدون مدرک اجرا کند و تعرفه‌هایی را اعمال کند که هدف از آنها حمایت از اشتغال در آمریکا است، اما هم‌زمان ممکن است هزینه کالاهای وارداتی را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.

دموکرات‌ها هشدار می‌دهند که پیروزی او به معنای دوره‌ای از ریاست جمهوری خواهد بود که در آن «محافظی» برای محدود کردن آنچه آنها خطرناک‌ترین طرح‌های ترامپ می‌دانند، وجود ندارد. جمهوری‌خواهان امیدوارند در حزبی که با تصویر ترامپ بازسازی شده، بتواند برنامه خود را به‌ شکل موثرتری اجرا کند بدون آنکه با مقاومتی داخلی روبرو شوند که در دوره اولی ریاست جمهوری او با آن مواجه بودند.

برایان سیچیک می‌گوید: «دونالد ترامپ حزب را از مسائل مالی و اجتماعی که نیروی غالب در آن بود، به پوپولیسم ترامپی تغییر داده است. این یک تغییرجهت‌ اساسی در حزب جمهوری‌خواه است.»

و اگر ترامپ در انتخابات پیروز شود، می‌تواند دولت آمریکا را برای نسل‌های آینده به‌ صورت بنیادین تغییر شکل دهد.