هشتادمین سالگرد بمباران اتمی ژاپن؛ شهردار هیروشیما: جامعه بینالمللی به تراژدیهای تاریخ بیتوجه نباشد
هشتادمین سالگرد بمباران اتمی هیروشیما توسط آمریکا در پایان جنگ جهانی دوم، طی مراسمی همراه با نیایش در سکوت در این شهر برگزار شد.
شیگیرو ایشیبا، نخستوزیر ژاپن، کازومی ماتسویی، شهردار هیروشیما همراه با مقامهایی از کشورهای مختلف جهان در این مراسم شرکت داشتند.
در پایان جنگ جهانی دوم آمریکا دو بمب اتم روی شهرهای هیروشیما و ناگازاکی در ژاپن منفجر کرد.
ماتسویی نسبت به «روند شتابنده جهانی به سمت تقویت نظامی و این تصور که سلاحهای هستهای برای دفاع ملی ضروری هستند» هشدار داد و گفت که این «بیتوجهی آشکار به درسهایی است که جامعه بینالمللی باید از تراژدیهای تاریخ میآموخت.»
جنگ جهانی دوم با تسلیم ژاپن پس از پرتاب بمبها در هیروشیما و ناگازاکی پایان یافت.
این دو بمب در مجموع ۲۰۰ هزار کشته بر جا گذاشت که برخی در انفجارهای اولیه کشته شدند و بقیه بر اثر بیماریهای ناشی از تشعشع و سوختگی.
میراث این سلاحها همچنان بازماندگان را آزار میدهد.
شینگو نایتو، بازمانده هیروشیما، به بیبیسی گفت: «پدرم در اثر انفجار به شدت سوخت و نابینا شد. پوستش از بدنش آویزان بود - او حتی نمیتوانست دست مرا بگیرد.» او شش ساله بود که بمب به شهرش برخورد کرد و پدر و دو خواهر و برادر کوچکترش را کشت.
در سال ۲۰۲۴، نیهون هیدانکیو، یک گروه ژاپنی از بازماندگان بمب اتمی، به خاطر تلاشهایشان برای رهایی جهان از سلاحهای هستهای، جایزه صلح نوبل را دریافت کردند.
شهردار ماتسویی روز چهارشنبه در سخنرانی خود گفت که پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای، که هدف آن جلوگیری از گسترش سلاحهای هستهای و ترویج استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای است، «در آستانه ناکارآمدی» قرار دارد.
او همچنین از دولت ژاپن خواست تا پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای - یک توافق بینالمللی که سلاحهای هستهای را ممنوع میکند و از سال ۲۰۲۱ لازمالاجرا شده است - را تصویب کند.
بیش از ۷۰ کشور این پیمان را تصویب کردهاند، اما قدرتهای هستهای مانند ایالات متحده و روسیه با آن مخالفند و به عملکرد بازدارندگی زرادخانههای هستهای خود اشاره کردهاند.
ژاپن نیز چنین ممنوعیتی را رد کرده و استدلال میکند که امنیت این کشور توسط سلاحهای هستهای ایالات متحده افزایش مییابد.
