شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
استقبال سرد آلمان و فرانسه از توافق؛ ترامپ، اروپا را «یک لقمه چپ» کرد؟
- نویسنده, امیلی اتکینسون و لارا گوتزی
- شغل, بیبیسی
رهبران دو اقتصاد بزرگ اروپایی در واکنش به توافق تجاری «اورزولا ون در لین» رییس اتحادیه اروپا و دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، همنوایی تراژیکی را سردادهاند.
فردریش مرتز، صدراعظم آلمان، گفت که این توافق «به صورت اساسی» امور مالی کشورش را «تخریب» خواهد کرد. فرانسوا بایرو، نخستوزیر فرانسه هم گفته که توافق چیزی همچون «تسلیم شدن» است.
در بقیه کشورهای عضو اتحادیه هم استقبال چندانی از توافق نشد اما بعضی از آنها گفتهاند که این توافق یک طرفه، با همهی بدی که دارد از جنگ اقتصادی تمام عیار بهتر است.
بنا به این توافق، بیشتر صادرات اتحادیه اروپا به آمریکا شامل پانزده درصد تعرفه میشود. آقای ترامپ پیشتر خواستار تعرفهای سی درصدی برای اتحادیه اروپا شده بود. در قبال کاهش تعرفهها، اتحادیه اروپا متعهد شده که از آمریکا انرژی تهیه کند و بعضی از مالیاتها بر واردات کالاهای آمریکایی را بردارد.
رئیس کمیسیون اروپا و رئیس جمهوری آمریکا در باشگاه گلف آقای ترامپ در اسکاتلند با هم دیدار کرده، به توافق رسیدند. پس از آن دیدار، خانم «ون در لین» توافق را «عظیم» توصیف کرد و آقای ترامپ گفت که این توافق باعث نزدیکی بیشتر آمریکا و اتحادیه اروپا خواهد شد.
این توافق حالا باید به تصویب ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا برسد. هر کدام از این کشورها منافع مختلفی دارند و وابستگی اقتصادشان به صادرات به آمریکا هم با دیگری فرق دارد.
هرچند هیچکدام از این کشورها به نظر نمیرسد که بخواهند جلوی تصویب این توافق را بگیرند اما کسی هم برای تصویب این توافق جشن نگرفته است.
«یک لقمهی چپ» یا توافقی لازم؟
مرتز، هشدار داده که اقتصاد آمریکا و کشورهای اروپایی بر اثر این توافق آسیب خواهد دید اما در عین حال گفته که تیم مذاکرهکنندهی اتحادیه نمیتوانستند دستاورد بیشتری در قبال رئیس جمهوری داشته باشند که میخواهد با شرکای تجاری عمدهی خود توازنی دوباره خلق کند.
بایرو، از این هم ناامیدتر بود. او در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «مردمی آزاد که بر اساس ارزشهای مشترکشان اتحادی تشکیل میدهند تا از منافع مشترکشان دفاع کنند، اگر تن به تسلیم دهند آن روز برایشان، روزی تیره است.»
نخستوزیر مجارستان، «ویکتور اوربان»، که از همپیمانان نزدیک آقای ترامپ است گفت که رئیس جمهوری آمریکا: «ون در لین را یک لقمهی چپ کرده است.»
پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، گفته که «بدون هیچ اشتیاقی» از این توافق حمایت میکند.
کشورهایی هم در اروپا بودند که از انجام توافق نفسی راحت کشیدند.
نخستوزیر فنلاند گفت که این توافق «پیشبینیپذیریِ مورد نیاز» را تامین میکند. «سایمون هریس» وزیر تجارت ایرلند هم گفته که توافق، اطمینان مورد احتیاج برای توسعه اقتصادی و سرمایهگزاری را ممکن میکند.
بهترین توافقی که ممکن بود
ماروس سفکوویچ، کمیسر تجارت در اتحادیه اروپا در روز دوشنبه در یک نشست خبری گفت که «این توافق بهترین چیزی بود که در شرایط کنونی میشد به آن دست یافت.»
او همچنین گفت که داشتن روابط تجاری خوب با آمریکا در زمینه امنیتی جنگ اوکراین هم اهمیت دارد.
به عقیده او «همراستایی» اروپا و آمریکا بر سر مسائل ژئوپولیتیکال روز بهایی دارد که باید پرداخت.
در هفتههای اخیر که مذاکرات دو طرف داشت به نتیجه میرسید، بعضی از رهبران اروپایی میخواستند از «قانون ضد اجبار اقتصادی» برای فشار بر ترامپ استفاده کنند. آنها میخواستند با این روش دسترسی شرکتهای آمریکایی به بازارهای اروپا را محدود کنند.
اما با نزدیک شدن زمان اعمال تعرفهی سی درصدی، اتحادیه اروپا از طرف اعضایش با آمریکا به توافق رسید. توافقی که ضررش کمتر از آن چیزی است که اول کار ترامپ پیشنهاد کرده بود.
با اینکه خانم «ون در لین» در روز یکشنبه این توافق را نوعی پیروزی خوانده بود اما در روز دوشنبه یکی از همحزبیهایش آن را فقط در حد «کنترلکننده خسارت» توصیف کرد.
کلیات توافق تصویب شده و قرار است که جزییات آن بعدا در گفتوگوهای فنی قطعی شود.
در آن سوی اقیانوس اطلس هم این توافق چندان شوری برپا نکرد. شورای ملی تجارت خارجی که در واشنگتن است، گفته هر توافقی که از جنگ تجاری جلوگیری کند «پیشرفتی فرخنده» است.
با این حال این شورا هشدار داده که گرچه این توافق برای آمریکا سودآور است اما در دراز مدت باعث انزوا از یک همپیمان اصلی خواهد شد و اعتماد را خراب میکند.
آنها میگویند که قبلا و بدون تعرفه، صنایع مختلف از جمله هوانوردی و داروسازی در دو طرف شکوفا شده بودند.
به گفته آنها این توافق چند «سیاست بد اتحادیه اروپا» را پابرجا نگه میدارد. از جمله «سیاستهای دیجیتال تبعیضآمیز» و «بازپرداختهای ناعادلانه در صنعت داروسازی».