روزنامه انیس نوشته که اگرچه دستور حامد کرزی، رییس جمهور افغانستان به نیروهای امنیتی این کشور برای آتش بس به مناسب روز جهانی صلح، یک اقدام سمبولیک است اما به نوشته روزنامه، اراده ملت افغانستان را برای پایان جنگ نشان می دهد.

انیس نوشته که مردم افغانستان، شاید بهتر از هر کس دیگر معنای جنگ و خشونت را می دانند و از این رو، با تمام وجود از طرح آتش بس و پایان جنگ در این کشور و سراسر جهان حمایت می کنند.

روزنامه ویسا نوشته که "ندای صلح طلبانه ای" دولت افغانستان به مناسب روز جهانی صلح، فرصت خوبی برای مخالفان مسلح دولت است که به روند تحکیم صلح پیوسته و به جنگ و خشونت در این کشور پایان دهند.

ویسا نوشته که مردم افغانستان مانند هر انسان دیگر حق دارند در فضای صلح و آرامش زندگی کنند اما ادامه نا امنی ها در افغانستان، این حق طبیعی را از مردم افغانستان گرفته است.

روزنامه چراغ به بهانه روز جهانی صلح و تجلیل از این روز در افغانستان، از دولتمردان افغان انتقاد کرده که هیچگاه به فکر تامین صلح به معنای واقعی و عملی آن نبوده اند.

چراغ نوشته که واژه های چون صلح و آزادی، برای مردم افغانستان چون گمشده های هستند که با وجود تحمل سالها جنگ و نابسامانی، هنوز به آن دست نیافته اند.

این روزنامه نوشته که دولت افغانستان می تواند با توجه به برخی مشکلات اصلی و اساسی مردم افغانستان از جمله رسیدگی به فقر و بیکاری، فساد و بی عدالتی، صلح را در این کشور نهادینه کند.

روزنامه پیمان نوشته نزدیک به سی سال پیش در افغانستان این سرود با دهل و ساز خوانده می شود "جنگ ضد جنگ، صلح بی درنگ" اما حالا به نوشته روزنامه، دامنه جنگ در افغانستان به شکل روز به روز درحال گسترش است.

این روزنامه تقصیر ادامه جنگ در افغانستان و بسیاری از کشورهای دیگر را به گردن قدرت های بزرگ جهان انداخته و نوشته که مصارف نبردهای دوامدار و خونریزی در مناطقی چون کشمیر، بوسنیا، افغانستان، پاکستان و الجزایر از سوی همین قدرتها تامین می شود.

پیمان در ادامه نوشته برآورد شده است که اگر هزینه های نظامی ایالات متحده آمریکا در خدمت اهداف بشردوستانه قرار گیرد، هیچ انسانی در جهان با شکم گرسنه نمی خوابد.

به نوشته پیمان سازمان ملل متحد با سرو صداهای زیاد درحالی از روز جهانی صلح تجلیل می کند در حالی که "جهان در آتش نابسامانی و بی عدالتی های کشورهای بزرگ می سوزد."

بازگشت به صفحه افغانستان