نیروهای امارات متحده عربی سرگرم رساندن کمک های انساندوستانه به افغان ها بوده اند و گاه نیز برای مقابله با شبیخون طالبان درگیر نبرد شده اند. هرچند نیروهای اردنی بخشی از وظایف امنیتی در پایگاه ها را انجام داده اند، نیروهای اماراتی تنها سربازان عرب هستند که در درگیری های تمام عیار در افغانستان شرکت می کنند.

استقرار آنها تا امروز چنان محرمانه نگاه داشته شده بود که حتی هموطنانشان از آن خبر نداشتند.

در اتاقی بی پنجره، که اطراف آن را کیسه های شن پوشانده، فرمانده گشت اماراتی نیروهای خود را برای ماموریت فردا آماده می کند: بازدیدی از یک روستای افغان که هدف آن جلب نظر و همکاری مردم است.

سعی می کنیم مردم را درباره آمریکا و بریتانیایی ها قانع کنیم. می گوییم آنها آمده اند کمک برای آوردن صلح. سرگرد غانم المعذوری

نیروهای او اونیفورم های خاکی کمرنگ به تن و شماغ های ماسه ای رنگ - سرپیچ های سنتی منطقه خلیج فارس - به سر دارند.

وقتی گشت اماراتی لای دره ها راه می افتد، مثل هر کاروان دیگر نیروهای تحت رهبری آمریکا جلوه می کند.

اماراتی ها که نگران شبیخون یا بمب های کنار جاده ای هستند همواره گوش به زنگ هستند.

در آخرین دقیقه، روستایی که اصلا قرار بود از آن بازدید کنند بیش از حد خطرناک ارزیابی شد: آمریکایی ها گفتند نمی توانند پشتیبانی هوایی را در صورت وقوع حادثه تضمین کنند.

به همین دلیل آنها به روستایی سر می زنند که قبلا از آن دیدن کرده اند تا هدایایی توزیع کنند و در مورد پروژه های لازم برای آنجا گفتگو کنند.

آنها به عنوان هم کیشان مسلمان با استقبال گرم مردم روستا مواجه می شوند.

یک مرد جوان افغان می گوید: "اول فکر کردم اینها سربازان آمریکایی هستند و می خواستم اینجا را ترک کنند اما وقتی گفتند که مسلمان هستند می دانستم برادران ما هستند."

حاجی فضل الله دیگر ساکن روستا می گوید: "نیروهای عرب به کشور و روستای ما می آیند و ما خیلی خوشحال هستیم."

خطر آشوب

البته نیازی به توضیح نیست که اینها تنها نیروهای ائتلافی نیستند که به افغان ها کمک می رسانند. اما آنچه واقعا دل و نظر افغان ها را جلب می کند پیوند اسلامی آنهاست.

	نیروهای عرب از دین مشترک برای ارتباط با افغان ها استفاده می کنند

در حیاطی روستایی زیر نور درخشان آفتاب، پسربچه ای قرآن را از حفظ می خواند، درحالی که پدرش با افتخار نگاهش می کند و سرگرد غانم المعذوری نیز آنجا به نظاره ایستاده است.

وی برخلاف افسران غربی، دو سال را صرف آشنایی با این روستاییان کرده است، سر سفره آنها نشسته و با آنها نماز خوانده است.

اما توزیع کمک در افغانستان به آن سادگی که به نظر می رسد نیست.

با جمع شدن مردم شایعه می افتد که کمک کافی برای همه موجود نیست و مردم یورش می آورند.

پلیس افغان دخالت می کند تا روستاییان را با فشار و ضرب و شتم عقب براند.

سرگرد غانم در مواردی مجبور به مهار ماموران پلیس شده است. در فقدان برخوردی ملایم، اوضاع به راحتی می تواند به آشوب بکشد.

حتی بر سر جعبه های خالی مقوایی هم بین مردم رقابت هست.

اما در نهایت نیروهای عرب موفق می شوند نظم را برقرار کنند و بدون شلیک حتی یک گلوله روستا را ترک می کنند.

'آمده ایم برای کمک'

با این حال، برای اکثر مردم شگف آور است که برای پنج سال گذشته، یک ارتش مسلمان عرب اینجا در افغانستان مشغول عملیات در کنار نیروهای آمریکایی به عنوان بخشی از ائتلاف بوده است.

	به نظر می رسد افغان ها واکنش خوبی به تلاش سربازان اماراتی برای کمک دارند

برای همین از سرگرد غانم می پرسم آیا نگران است که برخی از مردم در جهان عرب ممکن است به این خبر واکنش نشان دهند.

وی گفت: "ما برایش پاسخی داریم. این سوال چه در امارات متحده عربی مطرح شود یا در خلیج (فارس)، یا اینجا، جواب آن یکی است."

"ما با ارتش آمریکا قرار داد می بندیم تا به مردم اینجا کمک کنیم، نه اینکه بجنگیم."

اما به او یادآوری می کنم که در واقع نیروهای او علاوه بر توزیع آذوقه درگیر نبرد هم شده اند.

او جواب می دهد: "اگر شخصا هدف هرگونه حمله قرار گیریم با آتش به آن پاسخ می گوییم. و بعد از آن سراغ بزرگان این ناحیه می رویم: چرا به ما شلیک می کنید؟ ما آمده ایم اینجا کمک کنیم."

"اگر همه نیروهای ائتلافی را یکسان می دانید، بدانید که ما فرق می کنیم. ما آمده ایم اینجا تا به شما کمک کنیم."

"و ما سعی می کنیم مردم را درباره آمریکا و بریتانیایی ها قانع کنیم. که آنها آمده اند اینجا برای کمک به صلح."

الگویی برای افغانستان

حامد الشمسی، هماهنگ کننده کمک های انساندوستانه امارات متحده عربی، کسی است که تلاش های انساندوستانه عرب در افغانستان را پنج سال قبل شروع کرد.

او که مسلمانی متدین، پدر ده فرزند، و خلبان سابق جت های جنگی است، در سراسر افغانستان سفر کرده که اغلب با خطرات شخصی زیادی برایش همراه بوده است.

	نیروهای اماراتی وقتی سواره هستند از دیگر نیروهای ائتلافی قابل تمیز نیستند

او معتقد است که تلاش های کشورش راه را برای باقی نیروهای ائتلاف هموار می کند.

آقای الشمسی می گوید: "اگر ما سرگرم دیدار از جایی باشیم، مثل این روستا، و خدماتی به آنها برسانیم، در آن صورت ائتلاف می داند که وقتی به اینجا نزدیک می شود، کسی از طرف آنها قبلا اینجا بوده که به آنها اعتماد هست."

"به این ترتیب روابط، آسان تر از زمانی خواهد بود که آنها مستقیما بدون تماس اولیه اینجا می آمدند."

برخی افغان هایی که با آنها ملاقات می کنیم، از جمله فرماندار مراج الدین پتان، بر اظهارات آقای الشمسی صحه می گذارند.

آقای پتان که در سرمایه گذاری پول امارات در استان پرمشکل خوست نقش محوری داشت می گوید: "مردم هراسی ندارند که اماراتی ها دین آنها را تهدید کنند، یا به مسجد بی احترامی کنند یا مسجد را بسوزانند یا چیز هایی از این قبیل."

"مردم خیلی با آنها دوستانه رفتار می کنند. هرکسی آنها را می بیند برای نهار یا شام دعوتشان می کند."

این عملیات فتح قلوب و اذهان در موثرترین حالت است - نوشیدن چای با افغان ها، صحبت درباره اینکه چه کمکی می توان کرد.

رویکرد اماراتی ها ابتدا رفع نیازهای مذهبی هم کیشان مسلمان است، بعد ساختن مدرسه و درمانگاه.

اما برای اینکه این رویکرد تاثیری وسیع، ماندگار و ملی داشته باشد، طرحی لازم است تا در سایر نقاط تکرار و بسط داده شود، بارها و بارها و در سراسر افغانستان.

و اینکه چنین اتفاقی در آینده نزدیک بیافتد احتمالش کم است.