|
ویدئو کنفرانس زندانیان بگرام با بستگان شان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
کمیته بین المللی صلیب سرخ و نظامیان آمریکایی مستقر در افغانستان، برای ارتباط زندانیان پایگاه هوایی بگرام با بستگان شان، امکانات ویدئو - کنفرانس فراهم کرده اند. دهها نفر از مناطق مختلف افغانستان و حتی از پاکستان به کابل آمده اند تا از طریق این تسهیلات که در دفتر صلیب سرخ مستقر شده، با بستگان و اعضای خانواده خود که سالهاست در بازداشت نیروهای آمریکایی در بگرام هستند، ارتباط تصویری - تلفنی برقرار کنند. دفتر صلیب سرخ در کابل می گوید این نخستین بار است که چنین برنامه ای در افغانستان راه اندازی می شود. ظرف شش سال گذشته، تعداد زیادی در افغانستان از سوی نیروهای آمریکایی به اتهام همکاری و ارتباط با گروه های مسلح مخالف دولت بازداشت شده اند. تعدادی از این افراد با گذشت مدتی دوباره آزاد شده اند و برخی دیگر مدتهاست زندانی هستند. خانواده های بسیاری از این افراد ادعا می کنند که آنان ارتباطی با گروه های تروریستی نداشته اند. این افراد عمدتا بدون حکم دادگاه، ماهها و حتی سالهاست که در پایگاه هوایی بگرام زندانی هستند. بیست دقیقه دیدار پس از چهار سال براساس آماری که دفتر بین المللی صلیب سرخ در کابل در اختیار رسانه ها قرار داده است، در حال حاضر حدود ششصد و پنجاه نفر در بازداشتگاه آمریکاییان در پایگاه هوایی بگرام زندانی هستند.
اما حالا با کمک دفتر بین المللی صلیب سرخ و نیروهای آمریکایی فرصتی فراهم شده تا این زندانیان تنها برای بیست دقیقه با اعضای خانواده هایشان ارتباط تلفنی و تصویری برقرار کنند. در این میان کسانی هم هستند که از چهار سال گذشته، زمانی که بازداشت شده اند، هیچ تماسی با خانواده های خود نداشته اند و حالا تنها بیست دقیقه فرصت دارند که آنچه در این چهار سال بر آنان گذشته را به اعضای خانواده های خود تعریف کنند و نیز از احوال خانواده های خود با خبر شوند. ولی با این حال، ابتکار دفتر صلیب سرخ، فرصت طلایی برای صدها خانواده افغان است که می خواهند حداقل بدانند عزیزان شان زنده هستند یا نه و یا اینکه در چه وضعیتی بسر می برند. ابهام در مورد زندانیان بگرام چگونگی وضعیت زندانیان افغان در بازداشتگاه بگرام همواره برای نهادهای حقوق بشری در افغانستان و خانواده ها و دوستان این زندانیان نگران کننده بوده است.
در نتیجه، اینکه زندانیان در این بازداشتگاه در چه وضعیتی بسر می برند، همواره در پشت پرده ای از ابهام قرار داشته است. حالا بیشتر افرادی که با دوستان و یا اعضای خانواده هایشان در بگرام ارتباط تلفنی – تصویری برقرار کرده اند، می گویند این زندانیان در وضعیت بهتری بسر می برند و با مشکلات زیادی روبرو نیستند. اما معلوم نیست این دیدار و گفتگوی بیست دقیقه ای که از پشت یک پنجره کوچک تلویزیونی انجام شده، تا چه اندازه می تواند تصویر واقعی بازداشتگاه بگرام را به بیرون منتقل کند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||