رامین انوری در کابل

	مقامات می گویند تعداد جهانگردانی که به بامیان می آیند، امسال کاهش یافته است

آنگونه که مسئولان دولتی در افغانستان می گویند، سالها پیش صنعت گردشگری سومین منبع عایداتی برای این کشور بوده است اما حالا، وضعیت به گونه دیگری است.

تعداد افرادی که برای بازدید از آبدات تاریخی و محلات توریستی افغانستان به این کشور سفر می کنند، با گذشت زمان کمتر می شود و این مسئله برای ادارات تازه تاسیس جهانگردی در افغانستان، به هیچ وجه خبر خوشی نیست.

به گفته مقامات دولتی، تعداد جهانگردانی که امسال به ولایت بامیان – سرزمین پیکره های به خاک نشسته بودا – سفر کرده اند، به تناسب سالهای پیش کاهش یافته است.

حبیبه سرابی، والی بامیان می گوید جهانگردانی که از این ولایت امسال دیدن کرده اند، تعدادشان به مشکل به یک هزار نفر می رسد، در حالی که به گفته او، سالهای گذشته "چند هزار" نفر از این ولایت دیدن می کرده اند.

اگرچه ولایت بامیان، در جریان سالهای گذشته همواره از امنیت خوبی برخوردار بوده اما یکی از دلایل اصلی که به باور خانم سرابی، مانع سفر جهانگردان به بامیان می شود، وضعیت بد امنیتی در سایر مناطق افغانستان است.

نقشه افغانستان بر اساس درجه بندی میزان خطر (کلیک کنید)

والی بامیان می گوید: "وضعیت بد امنیتی در دیگر ولایات، سبب شده که جهانگردان به بامیان هم کمتر بیایند، حالا جهانگردان از طالبان و دزدان مسلح (در راه ها) می ترسند... در کنار این نبود راه های مواصلاتی درست نیز مشکلی برای جهانگردان خارجی است."

بامیان از نظر جغرافیایی در میان رشته کوه های بابا و هندوکش موقعیت دارد که در ناحیه جنوب به کوه های بابا و در شمال با کوه های مرتفع هندوکش وصل است.

مجسمه های هزار و ششصد ساله بودا که در اوایل سال ۲۰۰۱ میلادی از سوی رژیم تندرو طالبان ویران شد، از جاذبه های اصلی توریستی در بامیان پنداشته می شدند.

جهانگردان 'غیررسمی'

سفرهای شخصی  تعداد زیادی از توریست های خارجی از راه های شخصی و از طریق دوستان شان که در افغانستان با سازمانهای خارجی کار می کنند، وارد افغانستان می شوند و از آبدات تاریخی این کشور نیز به شکل شخصی دیدن می کنند مقامات

نعمت الله سروری، رییس اطلاعات و فرهنگ هرات، ولایت غربی افغانستان که حدود هشتصد آبده تاریخی را در خود جا داده، نسبت به این موضوع ابراز نگرانی می کند.

به گفته آقای سروری، تعداد زیادی از توریست های خارجی از راه های شخصی و از طریق دوستان شان که در افغانستان با سازمانهای خارجی کار می کنند، وارد افغانستان می شوند و از آبدات تاریخی این کشور نیز به شکل شخصی دیدن می کنند.

او می گوید: "بسیاری از این افراد از کشورهای خارجی به عنوان یک مهمان و به منظور بازدید از دوستان خود به افغانستان میایند، نه به عنوان یک جهانگرد."

رییس اطلاعات و فرهنگ هرات باور دارد که این موضوع سبب می شود تا دولت افغانستان در بدل بازدید آبدات تاریخی این کشور از سوی جهانگردان خارجی، هیچ درآمدی نداشته باشد.

خطر نابودی

همزمان با این، عدم محافظت از بناهای تاریخی افغانستان، میراث های فرهنگی این کشور را با خطر نابودی روبرو کرده است.

کارشناسان و باستانشناسان باور دارند که اگر جامعه جهانی در راستای حفظ و نگهداشت این آثار به کمک افغانستان نشتابد، گذشت زمان از آبدات و آثار تاریخی افغانستان چیزی به جز یک "خاطره" برجا نخواهد ماند.

افغانستان امسال از روز جهانی جهانگردی تجلیل می کند؛ اما وضعیت به گونه ایست که تلاشهای این کشور برای جذب جهانگردان بیشتر با ناکامی روبرو شده است و خودداری سازمان یونسکو از ثبت آثار تاریخی هرات در فهرست میراث فرهنگی جهان، نمونه ای در این مورد است.

نقشه افغانستان بر اساس درجه بندی میزان خطر/ منبع: سازمان ملل متحد

بازگشت به صفحه افغانستان