واسع سروش در هرات

	قربانیان خودسوزی، بخت کمی برای زنده ماندن دارند

دکتر محمد عارف جلالی مسئول بخش سوختگی این بیمارستان گفت بیشتر قربانیان خودسوزی را که به این بخش مراجعه کرده اند، زنانی تشکیل می دهند که به خاطر مشکلات خانوادگی، فقر، و فرار از ازدواجهای اجباری اقدام به خودسوزی کرده اند.

دکتر جلالی به بی بی سی گفت بیشتر این افراد به خاطر استفاده از مواد نفتی در خودسوزی، به سوختگی بالای ۹۰ درصد مبتلا می شوند و این نوع سوختگی شدید نه تنها در داخل افغانستان قابل درمان نیست، بلکه در بیمارستانهای مجهز خارجی نیز، امکان درمان آن کمتر وجود دارد.

آقای جلالی می گوید بسیاری از خانواده های کسانی که اقدام به خودسوزی می کنند به خاطر فرار از بازخواست و پیگرد قانونی، از بیان اینکه مریض شان اقدام به خودسوزی کرده خودداری می کنند.

	'این نوع سوختگی، نه فقط در افغانستان، بلکه در بیمارستانهای مجهز خارجی نیز کمتر قابل درمان است'

بخت کم زنده ماندن

دکتر برکت الله محمدی مسئول بخش عاجل (اور‍‍ژانس) بیمارستان هرات نیز می گوید که کمتر از یک چهارم قربانیان خودسوزی که به این بیمارستان مراجعه کرده اند، شانس زنده ماندن داشته اند.

آقای محمدی درعین حال یادآوری می کند که این تعداد سوختگی، مربوط به ولایت هرات نیست، بلکه مصدومان سوختگی از ولایات بادغیس، غور، فراه و نیمروز هم، به دلیل مجهز بودن بیمارستان هرات، به این بیمارستان مراجعه می کنند.

در گذشته نیز گزارش هایی از آمار بلند خودسوزی در این ولایت منتشر شده بود که اکثراً زنان به دنبال آزار و اذیت یا شکنجه از سوی شوهران خود اقدام به خودسوزی کرده بودند.

	قربانیان سوختگی از چهار ولایت دیگر غرب افغانستان نیز به بیمارستان مرکزی هرات مراجعه می کنند

آقای محمدی دلیل خودسوزی در بین زنان را پایین بودن سطح آگاهی مردم، فقر اقتصادی و مشکلات خانوادگی عنوان می کند.

او موثرترین راه برای کاهش خودسوزی را آگاهی دادن به مردم در این مورد می داند و می گوید: "شورای زنان، اداره حج و اوقاف، علمای مذهبی و رسانه ها با همکاری اداره صحت عامه (بهداشت) به آگاهی دادن برای مردم می پردازند که در نتیجه آن تعداد واقعات خودسوزی در شهر ها کاهش یافته ولی هنوز در مناطق دور افتاده که از آگاهی و سواد کمتری برخوردارند خودسوزی در میان زنان همانند گذشته به چشم می خورد".

آقای محمدی می افزاید: "سطح آگاهی و سواد در میان مردم مناطق دور افتاده و روستایی به حدی پایین است که بسیاری از آنان وقتی شخصی که اقدام به خودسوزی کرده را به بیمارستان منتقل می کنند از بیان اینکه وی اقدام به خودسوزی کرده خودداری می کنند و علت سوختگی او را نه خودسوزی، بلکه سوختگی اتفاقی عنوان می کنند".

مسئولان بیمارستان مرکزی هرات و اداره صحت عامه در این شهر تلاش می کنند تا از طریق رسانه ها این درک اشتباه را از فکر مردم دور کنند و به آنان در این مورد آگاهی بدهند.

آخرین راه؟

آقای منصوری علت دیگر خودسوزی میان زنان افغان را پرداخت نادرست برخی از رسانه ها به این موضوع می داند.

او می گوید: "برخی از رسانه ها بدون مشورت با روانشناسان، اقدام به تهیه اخبار و گزارش هایی از خودسوزی زنان می کنند. این عمل رسانه ها به صورت ناخواسته، خودسوزی را به عنوان راهی دیگر برای رهایی از مشکلات در ذهن زنانی که سواد کمتری دارند باقی می گذارد".

رسانه ها

	مصدومان خودسوزی از چند ولایت دیگر نیز به بیمارستان مرکزی هرات مراجعه می کنند

راه دیگری که آقای منصوری برای کاهش خودسوزی در میان زنان پیشنهاد می کند، آموزش و آگاهی در مورد حل مناقشات و مشکلات خانوادگی برای مردم است.

آقای منصوری تاکید می کند این آموزش نباید در مورد جلوگیری از خودسوزی زنان باشد زیرا به عقیده او این گونه آموزشها نه تنها آمار خودسوزی را کاهش نمی دهد بلکه آن را افزایش خواهد داد و خودسوزی را برای بسیاری از زنانی که تاکنون به فکر خودسوزی نیافتاده اند به عنوان راهی دیگر مطرح خواهد شد.

	بسیاری از وابستگان قربانیان خودسوزی، از ترس پیگرد قانونی، آن را سوختگی اتفاقی اعلام می کنند

افغانستان از جمله کشورهایی است که درآن خشونت علیه زنان به حد گسترده ای رواج دارد و تلاش های نهادهای مدنی و سازمان های دفاع از حقوق بشر برای کاهش خشونت علیه این قشر که در این کشور به نام سیاه سر یا عاجزه خوانده می شود کمتر نتیجه مطلوب داده است.