|
'کاهش' تلفات مین در افغانستان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
مقامات سازمان ملل متحد در کابل، در عین حالی که نسبت به ادامه مین گزاری در افغانستان ابراز نگرانی می کنند، از کاهش تلفات مین در این کشور خبر داده اند. دکتر حیدر رضا رئیس بخش مین روبی سازمان ملل متحد در افغانستان گفته است، این موضوع در برخی مناطق باعث کندی روند پاکسازی مین در کشور شده است. آقای رضا گفت که افزایش مین گذاری مخالفان دولت، در کنار به بار آوردن خسارت های جانی تازه عملیات ماین روبی را نیز با چالش هایی روبرو کرده است. افغانستان یکی از بزرگترین کشتزار های مین در جهان است، که هنوز مینهای کار گذاشته شده در مناطق مختلف این کشور هر روز قربانی می گیرد. رئیس بخش مین روبی ملل متحد در افغانستان با وجود این، از "کاهش قابل ملاحظه میزان تلفات مین" در افغانستان سخن گفت و از این موضوع، اظهار خرسندی کرد. او در عین حال گفت بررسی هایی که از سوی اداره مین روبی سازمان ملل صورت گرفته، نشان می دهد که هنوز هم در هر ماه ۴۴ مورد انفجار مین در افغانستان روی می دهد دهها قربانی می گیرد. 'بزرگترین چالش' آقای حیدر رضا در ادامه افزود مین های کارگذاری شده که در این اواخر از سوی مخالفان دولت صورت می گیرد بزرگترین چالش در روند توسعه و بازسازی این کشور است. رئیس بخش مین روبی دفتر سازمان ملل متحد همچنین گفت که ولایت های شمال شرقی و مرکزی گسترده ترین مینزار ها را دارد که از زمان تهاجم شوروی سابق برجای مانده است. بر اساس بررسی هایی که از سوی سازمان ملل متحد صورت گرفته، سه دهه جنگ و خشونت در افغانستان نزدیک به یک میلیون معلول بر جای گذاشته که بیشترین آنان غیر نظامی اند. عده نزدیک هزار تن از کارمندان موسسات مین روبی در افغانستان نیز خود قربانی این مینها شده اند. افغانستان در کنفراس اتاوا تعهد کرده است که تا سال ۲۰۱۳ خطر مین را از این کشور برای همیشه دور کنند. اما معلوم نیست که این وعده تا چه حدی می تواند عملی باشد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||