شرمین عبید خبرنگار پاکستانی مقیم آمریکا، در مستند 'افغانستان بی نقاب' نگاهی دارد به وضعیت زنان افغان

در جریان این فیلم، شرمين عبید، خبرنگار پاکستانی مقیم آمریکا، به افغانستان می رود تا از زندگی زنان افغان که چند سال قبل جورج بوش رئيس جمهوری آمریکا وعده "آزاد کردن" آنها را داده بود، گزارشی تهيه کند.

اين فيلم با برش هایی از سخنان جورج بوش، همسرش لارا و شری بلر همسر نخست وزیر بريتانيا آغاز می شود که در آن از "اجحاف و ستم طالبان بر زنان افغان" و از برنامه های خود در مورد آزادی زنان سخن می گویند.

هنوز برقع

پرسشی که اين فيلم مطرح می کند اين است که کمکهای وعده شده به زنان افغان تا چه اندازه موثر بوده اند و نتيجه گرفته می شود که با وجود پر بودن کابل از حضور خارجيانی که در نهادهای غيردولتی کار می کنند و با موتر (خودرو)های مجلل همه جا به چشم می خورند، در وضيعيت زنان تغيير چندانی ديده نمی شود.

عده زيادی از دختران و زنان افغان در پايتخت اين کشور در ميان ساختمانهای مجلل تازه آباد شده و خرابه هايی که شباهت بسيار به ويرانه های جنگ دوم جهانی دارند، مشغول کار و زندگی هستند. با وجود اين شمار زنانی که که هنوز هم برقع بر سر می کنند، کم نيست.

خودسوزی

خانم عبید به کلینيکی در هرات می رود. در این درمانگاه دختران و زنان جوان تحت درمان قرار دارند که بيشترشان زير بيست سال دارند و صورت و بدن شان در اثر خودسوزی به شدت آسیب ديد است.

دختری که می گويد چهارده ساله است اما ظاهرش بیش از ده سال نشان نمی دهد، می گويد وقتی خبر شد که پدر معتادش او را به کسی فروخته، دست به خودسوزی زد.

ظاهراً دختر از کاری که انجام داده پشيمان است.

'خودشیرینی' با زهر

اين فيلم مستند همچنین نگاهی دارد به سرنوشت ناديا انجمن، شاعر بيست و شش ساله افغان که دو سال پیش توسط شوهرش کشته شد.

	شوهر خانم انجمن می گوید 'نادیا برای خودشیرینی زهر خورده است'

جالب توجه است که نه تنها قاتل خانم انجمن پس از چند ماه از زندان آزاد می شود، بلکه در کتابخانه شهر هرات مشغول به کار می شود.

اين مرد که فريد نام دارد، ادعا می کند که خانم انجمن برای "خودشيرينی" زهر خورد، در حاليکه به گفته او، "نادیا بسيار خوشبخت بود و کمترين شکايتی از زندگی خود نداشت". اما مادر و برادر نادیا، این ادعا را تایید نمی کنند

تهیه کننده این فیلم مستند، در نیمه پایانی فیلم، به بخشهایی از شمال افغانستان سفر می کند. در اينجا، مشکل تنها خشونت با زنان نيست بلکه معضل عدم دسترسی به خدمات درمانی هم بر مشکلات و مسایل زنان افزوده و باعث شده که مادران جوان، با خطر مرگ در هنگام زایمان روبرو باشند.

وعده های غرب در مورد مدرن ساختن درمانگاه ها برای زنان عملی نشده است. همه ساله زنان و نوزادان زيادی در هنگام زایمان می میرند.

دختران در مکتب

شرمین عبید در جريان سفر به ولایت تخار افغانستان، از يک مکتب دخترانه نيز بازدید می کند.

	شرمین عبید در پایان فیلم می گيرد که آزاد کردن زنان افغانستان از چنگ طالبان کافی نبوده است

در تخار مردان جوان در جواب سوال خبرنگار می گويند که حاضر نيستند زنان شان در اجتماع ظاهر شوند و حتی دوستان نزديک شان نبايد با همسر آنها حرف بزنند.

یک پسر جوان تخاری در حاليکه می خندد به انگليسی می گويد زنش را قفل می کند و کليد را با حرف رمز نزد خودش نگاه می دارد.

تهیه کننده این مستند پنجاه دقیقه ای، در پايان نتيجه می گيرد که آزاد کردن زنان افغانستان از چنگ طالبان کافی نبوده است، زيرا به نظر او، ضوابط سختگیرانه مذهبی در کنار عرف جامعه، همچنان برای زنان افغان دست و پاگير است و اعمال خشونت در برابر زنان به مناطق پشتون نشين خلاصه نمی شود. ضمن اینکه، زنان افغان نياز مبرم به خدمات بهداشتی - درمانی و اجتماعی دارند که فقط با توجه جامعه بين المللی دستيابی به آنها ممکن است.

بازگشت به صفحه افغانستان