'شکست در افغانستان نه تنها باعث بازگشت طالبان و القاعده می شود، بلکه تندرها در نقاط مختلف جهان را نيز گستاختر می کند'

اکونوميست می نويسد، آندسته از افرادی که فکر می کردند با فروپاشی اتحاد شوروری، پيمان آتلانتيک شمالی (ناتو) دليل وجودی خود را از دست داده است و سرنوشت اين پيمان مانند پيمان "ورشو" خواهد شد ، در اشتباه بودند.

به عقيده نويسنده مقاله، 17 سال پس از سقوط "ديوار برلين"، ناتو هنوز نه تنها پابرجاست بلکه در واقع گسترش يافته و فعاليتهای آن در مقايسه با دوران جنگ سرد، بيشتر هم شده است.

اکونوميست با اشاره به جلسه مقامات ارشد ناتو که قرار است چند روز ديگر در لتونی تشکيل شود، نوشته است که مقامات ناتو درباره موفقيتهای زيادی می تواند گفتگو کنند و سپس ادامه می دهد اما برای موفقيت اين پيمان و شايد برای امنيت جهان، رهبران ناتو بايد در يک مورد خاص وحدت هدف پيدا کنند و آن مورد چيره شدن بر ضعفهای (خود) در عمليات در افغانستان است.

به گفته اين هفته نامه در افغانستان ناتو برای اولين بار و در تلاشش برای جلوگيری از سقوط افغانستان به ورطه نابودی و محلی برای تروريستها، درگير عملياتهای خونين زمينی شده است.

به نوشته اکونوميست ناتو در سرزمينی برای دستيابی به موفقيت تلاش می کند، که پيشتر در آنجا ارتشهای مختلفی از جمله بريتانيا در قرن 19 ميلادی و ارتش سرخ اتحاد شوروی در قرن 20 شکست خوردند.

اکونوميست ادامه می دهد که تلاش دشوار ناتو به دو ليل ديگر با سختيهای بيشتری روبروست: يکی شکست مدرنيزه کردن ارتشهای اروپايی برای عملياتهای ضربتی و ديگری شکست اراده سياسی (اعضای ناتو).

در ادامه اکونوميست می نويسد که در دهه 90 ميلادی آمريکا مشهور بود به کشوری که نسبت به خطر پذيری و تحمل صدمه بسيار حساس است. اما اکنون بسياری از کشورهای اروپايی عضو (ناتو) نيز احساس مشابه ای دارند.

به گفته اين هفته نامه نيروهای بريتانيايی و هلندی در جنوب افغانستان که محل اصلی طالبان است، حضور فعال دارند؛ و کانادايهای که زمانی هوادار رفتار نرمش گونه صلحبانان سازمان ملل متحد بودند، در ماه سپتامبر در لبه جلو نبرد با جنگجويان طالبان قرار داشتند.

اما به نوشته اکونوميست بسياری از کشورهای عضو ناتو مانند آلمان، ايتاليا و يا اسپانيا در مناطق آرامتر (افغانستان) فعال هستند و حاضر به استقرار در محلهايی که فرماندهان ناتو می خواهند نيستند؛ و در موردی مشابه می نويسد برای مثال فرانسه درخواستی از سوی ناتو برای استقرار نيروهای ذخيره (عملياتهای خارج از کشور) ناتو که گردانی فرانسوی است، را رد کردند و با دليلی نه چندان محکم گفتتند که آنها بايد در صورت مشکلات احتمالی در بالکان در اروپا باشند.

اکونوميست می نويسد برخلاف عراق، حضور نيروها در افغانستان قانونی است و سپس سوال می کند که پس اينهمه عذر و بهانه برای چيست؟

به گفته اکونوميست شکست در افغانستان نه تنها باعث بازگشت طالبان و القاعده می شود، بلکه تندرها در نقاط مختلف جهان را نيز گستاختر می کند.

و در پايان پس از اشاره به اهميت اين پيمان و بحرانهای جاری جهانی اکونوميست می نويسد، اگر پيمان آتلانتيک شمالی وجود نداشت، احتمالا اکنون بايد (با توجه به بحرانهای جهانی) چنين پيمانی تشکيل می شد؛ و شايد اين مهمترين دليلی باشد که ناتو نبايد در آزمايش افغانستان، شکست بخورد.

بازگشت به صفحه افغانستان