 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
انتقاد معلولان افغان از دولت افغانستان و جامعه بين المللی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
تعدادی از معلولان افغان دولت افغانستان و همچنين جامعه بین المللی را به شدت مورد انتقاد قرار داده و می گویند که برای مواظبت و بهتر ساختن زندگی آنها کاری انجام نداده اند. شماری ازنمایندگان معلولین این سخنان را در نشستی که بخاطر بحث در خصوص کمک به معلولین افغان درکابل برگزارشده بود ارائه کردند. نزدیک به یک میلیون نفر دربیش ازدو دهه جنگهای داخلی در افغانستان معلول شده اند که شمار زیادی از آنها درحال حاضر در وضعیت بسیار بدی زندگی می کنند. ازهردو گدا درشهرکابل و سایرنقاط افغانستان یک نفر آنها معلول است. بسياری از اين معلولان می گویند از ناگزیری دست به گدایی می زنند زیرا راه دیگری که بتوانند از طريق آن زندگیشان را به پیش ببرند سراغ ندارند. اکثرمعلولین افغان درجنگهای داخلی بیش از دو دهه درافغانستان اعضای بدنشان را ازدست داده اند. خلیل یکی از این معلولین است. او می گوید با وجود نداشتن یک پا مجبور است کارکند. او می افزاید کودکانش نیز مجبور به کار شده و از آموزش و بازیهای کودکانه بدورمانده اند. و او در مورد آینده کودکانش هراس دارد . حکومت افغانستان ماهانه تنها سه صد افغانی (معادل شش دلار آمریکایی) به این معلولین حقوق می پردازد. اگر بطور مثال يک معلول نان آور شش نفر باشد، حقوق او حتی برای خرج دوروز آنها کفایت نمی کند. به نظرشماری ازمردم تعداد زیادی از این معلولین باردوش خانواده ها ودوستانشان هستند. سوال اینجاست که چگونه می شود این افراد را درجامعه جا داد تا آنها ازنظر اقتصادی به پای خود بایستند؟ راضی خان، یک مشاور وزارت صحت، می گوید که یکی از راه حلهای این مشکل اینست که حکومت در ادارات تعدادی از پست های خود را به معلولین اختصاص دهد. او می گوید از نظر روانی نیز به این قشر آسیب دیده باید توجه کرد . به گفته او اگردولت همچنان نسبت به معلولین بی تفاوت بماند آنها خود را فراموش شده فکر می کنند؛ که اين امر مشکلات روانی زيادی را برای آنها و در نهايت جامعه بوجود خواهد آورد. فرزندان این افراد با روحیه پدران ومادران معلولشان ببزرگ می شوند و در آینده اتکا به گدایی خواهد داشت. همچنین او می گوید موسسات داخلی وخارجی کمک رسان هم می توانند در پروژه های بازسازی برای معلولین زمینه های کار را فراهم کند. در عين حال عده ای ديگر معتقدند که بهترین راه حل این مشکل ساختن یک برنامه ملی ازسوی دولت افغانستان است تا براساس آن حقوق کار، آموزش، خانه، صحت و درآمد معلولین تامین شود. اين افراد تاکید می کنند که تلاشهای وزارت کار و معلولین و موسسات دیگر که در این زمینه کارمی کنند هماهنگ شود تا مشکل معلولین تا جایی حل شود. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بازگشت به صفحه افغانستان
