|
گاردين: خطر بازگشت طالبان به قدرت وجود دارد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
روزنامه انگليسی گاردين چاپ لندن، در مقاله ای به مناسبت پنجمين سالگرد حملات يازدهم سپتامبر، نگاهی دارد به وضعيت افغاستان، که اين روزها، شاهد فعاليتهای گسترده طالبان در جنوب، شرق و حتی پايتخت است. گاردين مقاله مفصل خود را با اين جمله يک افسر آمريکايی آغاز کرده است که هفته گذشته در افغانستان گفته بود: "طالبان فکر می کنند که تابستان خوبی داشته اند". گاردين پس از اين نقل قول، خاطر نشان می کند که حاميان غربی دولت حامد کرزی، در مقايسه با طالبان، تابستان دشواری داشته اند. گاردين با اشاره به توليد انبوه هرويين در افغانستان، تلفات نيروهای ناتو در جنوب کشور و انتقادهايی که از وجود فساد در دولت کابل می شود، می نویسد افراد زيادی اروپا و آمريکا در اين باور اشتراک نظر دارند که بهتر است نيروهای خارجی، هرچه زودتر اين کشور را ترک کنند و بگذارند مردم آن، سرنوشت خود را در دست بگیرند. به نوشته گاردين، متفکران برجسته ای در دو سوی اقيانوس اطلس (در آمريکا و اروپا) معقندند که پنج سال پس از حوادث يازدهم سپتامبر در ايالات متحده، ثابت شد است که سياست غرب در پيگرد "تروريستهای اسلامی" در خاک خودشان و مراکزی که آموزش می بينند، آفتزا و غیر سازنده است. نويسنده گاردين با اشاره به اينکه "دولتهای آمريکا و بريتانيا در عراق و افغانستان مرتکب اشتباههای زيادی شده و دروغهای هماهنگ شده ای گفته اند" می نويسد: "زياد تعجب آور نيست که چنين احساساتی گسترش يافت است".
نويسنده اين روزنامه بريتانيايی، ماموريت در افغانستان را، آزمونی برای ناتو می شمارد و می نویسد پنج سال پس از اشغال افغانستان، غرب هنوز شناخت ضعيفی از اين کشور دارد، سربازن ناتو، ديپلماتها، و افسران استخباراتی (اطلاعاتی)، نمی توانند به آسانی به زبان آن کشور سخن بگويند و هلی کوپترهای مجهز به سيستم مراقبت الکترونيکی آنها، همواره بايد به همراه تعدادی مترجم بر فراز مناطق جنگی گشت زنی کند. گاردین می نویسد ناتو حدس می زند که حدود شش هزار تا هشت هزار عضو گروه طالبان، در داخل افغانستان فعاليت دارند، اما کسی به درستی نمی داند که چه تعداد ديگر، در انتطار ورود به افغانستان هستند. به نظر نویسنده گاردين، توافق اخير دولت پاکستان با گروههای حامی طالبان در وزيرستان، که بر اساس آن، اسلام آباد نيروهای خود را از مناطق قبايلی خارج می کند، پناهگاه امنی برای طالبان به وجود آورده است. گاردين در بخش ديگری از اين مقاله می نویسد، تقریبا هر مرد افغانستان، تجربه جنگيدن را دارد و "به دلاوری خود افتخار می کند".
گاردين می افزايد: آنها اميدشان را به اجرای برنامه های پرهزينه بازسازی و کمک به گسترش نفوذ ارتش افغانستان به مناطقی دوخته اند که اين ارتش تاکنون در آن حضور نداشته است. اين روزنامه، برتری پروژه های بازسازی بر عمليات نظامی را اينگونه از زبان يک افسر ارشد آمريکايی نقل می کند: "اگر به من اختيار داده شود که ميان دو لشکر سرباز يا پنجاه ميليون دلار برای ساخت يک جاده، يکی را انتخاب کنم، من پول را انتخاب می کنم". گاردین می نویسد اگرغرب (در افغانستان) شکست بخورد، مسئوليت آن متوجه آلمان، فرانسه و ايتاليا خواهد بود که وانمود کردند که همکاری می کنند، اما در عمل چنين نکرد. روزنامه می افزايد که بايد گذشته ها را فراموش کرد و به فکر بهبود شرايط در آينده بود. به نظر نويسنده، اگر دولت حامد کرزی در افغانستان تاب نياورد، افراطيون اسلامی، در کابل به قدرت خواهند رسيد و "فاجعه پيرزی القاعده"، استراتژی جهانی مبارزه با تروريسم را به چالش خواهد کشيد و مردم افغانستان را به سالهای تاريکی بازخواهد گرداند. اين روزنامه انگليسی در پايان می نويسد که خوشبينی اندکی در کابل امروز وجود دارد که ضرورت حياتی ادامه تلاشها برای موفقيت را نشان می دهد. به نظر نويسنده، اين خوشبينی اندک، و اين بخت موفقيت، آنگونه که در افغانستان وجود دارد، در عراق به چشم نمی خورد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||