|
نقش پاکستان در ظهور، سقوط و بازگشت طالبان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پرويز مشرف رييس جمهور پاکستان اعتراف می کند که طالبان در پاکستان وجود دارند. هرچه باشد، اين نهضت اسلامگرا از قبايل پشتونی برخاسته که ساکن مناطق مرزی پاکستان و افغانستان هستند. اما آقای مشرف اين اتهام را رد می کند که اسلام آباد طالبان را، همانند سالهای ۱۹۹۰ حمايت می کند. او می گويد که صدها سرباز پاکستانی، زمانی که در مناطق مرزی به منظور جلوگيری از رخنه طالبان به داخل خاک افغانستان مستقر شدند، در درگيريها جان باختند. آقای مشرف همچنين می گويد که پيمان آتلانتيک شمالی (ناتو) و ارتش افغانستان قادر به درهم شکستن گروه طالبان نبوده اند. با همه اينها، پاکستان، آنچنانکه در از بين بردن القاعده تلاش کرده، در مورد طالبان عمل نکرده است. اين مسئله ممکن است به دليل نگرانی آقای مشرف از حمايت قوی عمومی از طالبان در پاکستان باشد. آنگونه که برخی می گويند، آقای مشرف ممکن است يک بازی دو جانبه را پيش گرفته باشد و طالبان را به عنوان گزينه ای نگه دارد که در صورت شکست پروژه غرب برای بازساخت حاکميت در افغانستان، از آن استفاده کند. مبارزه بر ضد تروريسم، کمک به آمريکاييها و دولت افغانستان يک استراتژی است و استراتژی ديگر اين است که، بگذار طالبان همانجا در يک سطح پايين باشند، ممکن است بعد از مدتی پاکستان از آنها استفاده کند. اسلام آباد نيز شک و گمانهای خود را در مورد گسترش نفوذ هند در افغانستان دارد و هند را متهم می سازد به اين که از اين امر برای حمايت عناصر ضد دولت پاکستان استفاده می کند. با اين حال، پرويز مشرف، تاکيد می کند که زمان تغيير کرده و بعد از حملات يازدهم سپتامبر، پاکستان روابط خود با طالبان را قطع کرده است. برخی ديگر می گويند که اگرچه زمان تغيير کرده، اما افغانستان همچنان به عنوان صحنه برخورد ديگر کشورها باقی مانده است. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||