|
بازسازی در بلخ پس از 'طالبان و جنگسالاری' | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ساکنان شهر مزار شريف از نخستين افرادی بودند که پس از سقوط رژيم طالبان در سال ۲۰۰۱ ميلادی، آواز موسيقی را بلند کردند و به جشن و پای کوبی و سرور و خوشی پرداختند. آنها به اين اميد به شادمانی می پرداختند که با از ميان رفتن طالبان و ايجاد دولت مرکزی، زندگی امن، آرام و مرفه ای برای آنان فراهم شود. اما ديری نگذشت که رقابت های ديرين جنگسالاران محلی مخالف طالبان برای رسيدن به قدرت در اين شهر دوباره بالا گرفت و در چه بسا موارد مردم نظام "مستبد و تندرو" طالبانی را بر نا امنی آنها ترجيح دادند. در نواحی و ولسوالی های مختلف ولايت بلخ، نفرات وابسته به ژنرال عطا محمد با ژنرال عبدالرشيد دوستم می جنگيدند و در اين ميان بيش از همه به مردم بی دفاع آسيب می رسيد. گاهی هم زد و خوردهايی در اطراف روضه شريف در مرکز شهر روی می داد. حکومت رييس جمهور کرزی در کابل، توان جلوگيری از اين تنشهای گروهی را نداشت. بازسازی تا چند سال پيش، امنيت همچنان دغدغه اصلی اهالی مزار شريف بود؛ نا امنی که "ماموران" دولت پديد آورده بودند، نه مخالفان بيرون از دولت. ولی امروز که نزديک چهار سال از آن زمان می گذرد، قدرت دولت مرکزی در شهر مزار شريف و ساير ولايات شمالی به طور فزاينده ای گسترش يافته است.
امنيت ديگر در مزار شريف دغدغه اصلی مردم نيست. ده ها هزار دختر و پسر به مکتب می روند، بدون آنکه نگرانی جدی امنيتی در ميان باشد. مراکز آموزش زبان و حرفه های مختلف از جمله آموزش موسيقی در شهر مزارشريف ايجاد شده است، مردم به زندگی دلگرم به نظر می رسند، شايد هر روز يک يا بيشتر از يک مورد شهرگشتی نوعروسان و دامادان ديده شود. سنگ اندازی و مانع تراشی جدی در راه آزادی بيان در اين شهر شايد کمتر از ديگر نقاط افغانستان باشد. همين است که زمينه برای انجام عمليات بازسازی که خواسته عمده افغانان است در اين منطقه شمالی افغانستان فراهم شده است. بخش اعظم جاده های اصلی درون شهری مزار شريف بازسازی شده يا در دست ساخت است. تاجران محلی نيز در اين شهر سرمايه گذاری کرده اند؛ بلند منزلهايی در چهار سوی زيارتگاه منسوب به حضرت علی اعمار شده است. 'گل و خاک' اما اين روزگار آرمانی نيست که مردم مزار شريف انتظار آن را داشتند. در اين شهر مانند ساير نقاط افغانستان، وضعيت بهداشت و درمان، افزايش نرخها، بی نظمی، عدم رعايت قانون، فساد اداری و رشوه ستانی هنوز هم بيداد می کند. بسياری از خدمات اوليه چون برق، گاز، آب و سيستم کاناليزاسيون بی بهره اند. بازگشت کنندگانی هستند که در تابستان با گرمای بلندتر از ۴۰ درجه و سرمای زير صفر درجه در زير خيمه ها زندگی می کنند. مزار شريف را سرزمين "پکه و پوستين" نام نهاده اند، اما بهتر است به آن لقب سرزمين "گل و خاک" نيز اضافه شود. چرا که در روزهای بارانی کوچه های اين شهر بيش از حد گل آلوده می شود و گرم باد مزار هم طاقت فرساست. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||