افشین امیرزاده بی بی سی - واشنگتن

	سید طیب جواد سفیر افغانستان در آمریکا

سيد طيب جواد در گفتگو با بخش فارسی راديوی بی بی سی در واشنگتن گفت که با در نظر گرفتن مداخله کشورهای همسايه در مسائل داخلی افغانستان، مشکلات امنيتی آن کشور که بخشی از مشکلات امنيتی جهانی است و اين واقعيت که ساختن يک افغانستان مرفه بدون همکاری جامعه جهانی امکان ندارد، مردم افغانستان يقين دارند که دوستی جامعه بين الملل و همکاری دنيا يک نعمت برای آنان است.

به گفته آقای جواد اين دوستی عاملی است که بدون آن مردم افغانستان نه تنها در عرصه امنيتی بلکه در عرصه بازسازی و ساخت يک جامعه مدنی با مشکلات جدی مواجه خواهند بود.

تغییر روش ها

سفير افغانستان در آمريکا نا آرامی های کابل که بر اثر آن 20 نفر کشته و بيش از 160 تن مجروح شدند را در اثر سوء استفاده عده ای "آشوبگر و فتنه جو" می داند که شايد با يک نقشه از قبل آماده شده به داخل شهر آمده بودند و "نه تنها به دارايی عامه صدمه زدند بلکه باعث کشته شدن مردم و تخريب منازل، دکانها و از بين رفتن مال مردم افغانستان شدند."

به گفته او: "اين کار متأسفانه خاطره يک دوره آنارشی و يک دوره ای که گروه ها و اشخاص برای به دست آوردن قدرت سياسی از هيچ چيزی باک نداشتند را دوباره زنده می کند."

آقای جواد اعتراف دارد که مردم افغانستان خواستار آن هستند که در بعضی موارد برخی طرز عمل ها اصلاح شود.

به گفته او:

"مثلا در عرصه امنيتی برخی اشتباهات صورت می گيرد. خانه های برخی مردم بدون دليل بازرسی می شود. مثلا گاهی رانندگی ها با احتياط توأم نيست. يا در عرصه بازسازی ضايعاتی وجود دارد. اما مردم افغانستان بدنبا ل بهبود روابط خود با دنيا هستند. آنها مخالف نيروهای بيگانه در افغانستان نيستند. فقط می خواهند که شيوه کارها در بعضی موارد تعديل و بهتر شود."

نا امنی در جنوب

اما اگر نا آرامی های کابل در کنار حملات اخير طالبان در چند ولايت بررسی شود، شايد به نظر آيد که اوضاع افغانستان از شرايطی که دولت جديد کار خود را آغاز کرده بدتر شده است.

سفير افغانستان در آمريکا می گويد: "شک نيست که افغانستان در عرصه امنيتی با چالش های جديدی مواجه است. اين مشکلات ناشی از سه مسئله است: يکی کمبود امکانات برای دولت افغانستان و تعلل جامعه بين المللی برای فراهم آوری کمک ها برای پليس و اردوی ملی افغانستان. دليل دوم مساله انتقال مسئوليت های امنيتی به نيروهای پيمان آتلانتيک شمالی (ناتو) است و دليل سوم تداوم حمايت از تروريست ها بوسيله منابع خارجی است."

بنظر می آيد که کمک به مخالفان مسلح دولت افغانستان بيشتر از طرف جنوب يعنی از پاکستان صورت ميگيرد. از سيد طيب جواد سؤال شد که آيا دولت آمريکا که با دولت ژنرال مشرف در پاکستان روابط خوبی دارد، نمی تواند جلوی اين کمک ها را بگيرد؟

به گفته آقای سفير: "سفر اخير جورج بوش رئيس جمهوری آمريکا به اسلام آباد حاوی پيام های نسبتا جدی درباره ضرورت همکاری صميمانه پاکستان در مبارزه با تروريسم بود. اين پيام ها و اين فشارها از طرف آمريکا رو به افزايش است. اما اين به اين معنا نيست که اين مداخلات بزودی قطع خواهد شد بلکه نتيجه کوتاه مدت برخی از فشارها اين است که ما شاهد گسترش اين مداخلات و خراب شدن وضعيت امنيت در برخی ولايات خواهيم بود. زيرا کشورهايی که مورد فشار قرار می گيرند می خواهند نشان دهند که کشورهای مهم و مطرحی هستند و از طريق آشوبگری و مداخله جويی می خواهند اهميت منطقه ای خود را بيش از آنچه هست نشان دهند."

آقای جواد می گويد که دولت افغانستان از نظر حقوقی و قانونی کنترل کشور را در دست دارد اما اين کنترل از نظر عملی صد در صد نيست.

کمک های امنیتی خارجی

ريشه نارضايتی مردم  مشکل اصلی نبود امکانات کافی است و ما طی دو سه ماه اخير به طور مداوم با مقامهای آمريکايی بر سر اين نکته فشار می آوريم که امکانات بيشتری در زمينه های آموزش، تجهيزات و منابع مالی برای تقويت مناطق مختلف افغانستان در اختيار دولت افغانستان بگذارند." سفير افغانستان در واشنگتن

به نظر سفير افغانستان در آمريکا: "دولت افغانستان، وزارتخانه های افغانستان، رئيس جمهور افغانستان تمام کارمندان محلی را انتخاب می کنند و به نقاط مختلف افغانستان می فرستند. اما اکثر اين کارمندان محلی حتی والی ها و پليس، امکانات کافی برای عرضه خدمات به مردم را در اختيار ندارند. مشکل اصلی نبود امکانات کافی است و ما هم طی دو سه ماه اخير به طور مداوم با مقام های آمريکايی بر سر اين نکته فشار می آوريم که امکانات بيشتری در زمينه های آموزش، تجهيزات و منابع مالی برای تقويت مناطق مختلف افغانستان در اختيار دولت افغانستان بگذارند."

به گفته آقای سفير: "ما فعلا با مشکلات امنيتی به خصوص در پنج ولايت جنوبی مواجه هستيم و برای پيروزی به امکانات فوری و عاجل نياز داريم. اما متاسفانه نظام کمک رسانی در آمريکا و اروپا به نحوی است که مؤسسات و وزارتخانه های مختلف در آن دخالت دارند و به زمان زيادی برای ارسال کمک نياز است. کوشش ما اين است که راهی بوجود آيد که اين امکانات هر چه زودتر به افغانستان گسيل شود."