هارون نجفی زاده در مزار شريف

	قالی های وارداتی تفاوت های زيادی با قالی های دست باف ساخت افغانستان دارد ولی افغانها به سبب وضعيت نا مناسب اقتصادی ناچار رو به خريد قالی های وارداتی کرده و اين مسئاله سبب شده است بازار قالی بافهای افغان کند شود

قالی بافی، به ويژه در شمال افغانستان، از صنايع بزرگ دستی اين کشور قلمداد می شود که در بازارهای بين المللی جايگاه عمده دارد.

ده ها زن و کودک افغان در ولايات بدخشان، تخار، قندوز، سمنگان، سرپل، جوزجان، فارياب و بلخ ساعت ها در روز مشغول قالی بافی هستند و اين کار درآمد اصلی آنها را تشکيل می دهد.

برای بافتن يک تخته قالی دست کم سه ماه کار مداوم نياز است.

رقابت

در ميان قالی بافهای افغان، آنگونه که دست اندرکاران اين حرفه می گويند، قالی نوع "رنگ پخته خال محمدی" که در ولسوالی اندخوی در شمال افغانستان بافته می شود، از اعتبار خاصی برخوردار است و در بازارهای جهانی به قيمت حدود هزار و دوصد دلار به فروش می رود.

در کنار بازارهای خارجی، مردم افغانستان نيز در گذشته اين نوع قالی را می خريدند، ولی پذيرش و اجرای سياست اقتصاد بازار آزاد در افغانستان و آغاز رقابت های تجاری، زمينه را برای واردات سيل آسای قالی به اين کشور هموار ساخته، به گونه ای که صنعتکاران افغان را با رقابت کم نظير رو به رو کرده است.

عبدالستار بيکزاده، مديرعمومی اتحاديه صادرکنندگان قالی در شمال افغانستان می گويد: "واضح است که مردم افغانستان در حال حاضر توان پرداخت هزار دلار يا کمتر و بيشتر را برای خريدن چنين قالی ها ندارند. به جای آن، آنها قالين های ترکی، ايرانی يا چينی می خرند که در حدود صد دلار در بازارهای افغانستان به فروش می رسد."

انتقال قالی به اروپا از راه پاکستان

آقای بيکزاده می گويد قالی های نفتی و وارداتی تفاوت های زيادی با قالی های دست باف ساخت افغانستان دارد ولی افغانها به سبب وضعيت نا مناسب اقتصادی ناچار رو به خريد قالی های وارداتی کرده و اين مسئاله سبب شده است بازار قالی بافهای افغان کند شود.

او می گويد: "يک قالی وطنی (ساخت افغانستان) که دو يا سه نفر ظرف سه يا چهار ماه کار دوامدار آن را می بافند و بعد وارد بازار می کنند، حتی هزينه مصرف خود را نمی کشد چه رسد به فايده برای بافنده های بی چاره."

	"يک قالی وطنی (ساخت افغانستان) که دو يا سه نفر ظرف سه يا چهار ماه کار دوامدار آن را می بافند و بعد وارد بازار می کنند، حتی هزينه مصرف خود را نمی کشد چه رسد به فايده برای بافنده های بی چاره"

همزمان، صنعتگران قالی افغانی می گويند زمينه صادرات قالی به بازارهای اروپا به خوبی فراهم نشده است و آنها ناگزير هستند قالی های خود را به پاکستان انتقال داده و آن را از آنجا با برچسپ قالی پاکستان، وارد بازارهای اروپا کنند.

اين صنعتگران از دولت افغانستان می خواهند زمينه بهتر صادرات قالی را برای آنها فراهم کند و بر واردات کالاهای خارجی به بازارهای افغانستان کنترل داشته باشد.

مقام های دولت افغانستان نيز برنامه هايی برای رشد صنعت قالی بافی در نظر گرفته اند.

آنها تلاش می کنند وام های کوتاه مدت و بلند مدت در اختيار قالی بافها قرار دهند و بر واردات کالاهای خارجی ماليات وضع کنند تا صنعت قالی بافی افغانستان ورشکست نشود.

ولی آقای بيکزاده هشدار می دهد که اگر دولت توجه کاربردی در اين زمينه به خرج ندهد، ديری نخواهد گذشت که قالی بافهای افغان دست از اين کار خواهند کشيد و صنعت قالی بافی اين کشور ورشکست خواهد شد.