محمد متين

	سران دو کشور هند و افغانستان در پايتخت هند ديدار کردند

اين اولين سفر آقای کرزی به هند نيست بنابر اين شايد به اهميت سفر منموهان سينگ، نخست وزير هند، به افغانستان که در اوت سال گذشته انجام گرفت نباشد. سفر آقای سينگ به کابل اولين سفر يک مقام بسيار ارشد هند (نخست وزير) در 29 سال گذشته به کابل بود.

اما عليرغم اين نکته آنچه سفر آقای کرزی به هند را مهم می کند از دو زاويه قابل نگاه است يکی منظر اقتصادی و ديگر در چارچوب روابط اين دو کشور با پاکستان.

در سفر آقای کرزی به دهلی، گروهی از تجار و سرمايه گذاران افغان آقای کرزی را همراهی می کنند.

افغانستان که پس از سقوط رژيم طالبان در آن کشور بسوی ثبات پيش می رود، برای نهادينه کردن اين ثبات و و بازسازی در کشور نياز به سرمايه گذاری دارد.

هند از جمله کشورهای مهم کمک کننده به افغانستان است و بر اساس گزارشها تاکنون بيش 500 ميليون دلار به افغانستان کمک کرده است. بدون شک مقامات افغان درتلاش هستند تا از سرمايه گذاری بيشتر هند به خصوص در زمينه های آموزش و پرورش، روستايی بهره ببرند.

از سوی ديگر و در مقياس کوچکتر افغانهای هندی تبار که بدنبال سالها جنگ در افغانستان و به خصوص در زمان طالبان مجبور به ترک کشور شدند، از اقليتهای مهم افغانستان به خصوص در کابل بوده اند که در زمينه های تجاری فعال بودند. بازگشت بسياری از اين افراد به افغانستان می تواند به گسترش هرچه بيشتر تجارت و بازار سرمايه در کشور و ارتباطات قومی بين افغانستان و هند، رونق بخشد.

اما مهمتر از اين مسايل رابطه هند و افغانستان در چارچوب روابط آنها با پاکستان است که هردو کشور با آن مرز مشترک دارند.

برای افغانستان که (در مقايسه با هند) بطور سنتی روابط پر تنش تری با پاکستان داشته است، ايجاد روابط گرم با هند که مهمترين رقيب پاکستان در منطقه است، بدون شک می تواند به نوعی توازن قدرت بيانجامد. توازنی که می تواند از طرق مختلف از جمله همکاريهای اقتصادی، سياسی، نظامی و اطلاعاتی ايجاد شود.

برای هند که از نفوذ پاکستان در افغانستان در سالهای اخير و به خصوص در زمان طالبان آگاه است (پاکستان از جمله سه کشوری بود که رژيم طالبان در افغانستان را برسميت شناخته بود و تا آخرين مراحل نيز از اين رژيم حمايت کرد) گسترش روابط با افغانستان می تواند به آنچه که می تواند از آن گامی استراتژيک برای هند نام برد، بيانجامد.

از سوی ديگر و در زمينه مسايل اقتصادی، هند که به بازارهای بزرگ دنيا برای اقتصاد پر رونق خود نياز دارد(رشد اقتصاد هند در سالهای آينده بين 6 تا 8 درصد تخمين زده می شود) در تلاش است تا به بازارهای مناطق غربی خود به خصوص در ايران، آسيای ميانه و اروپا حتی الامکان بدون گذر از پاکستان دست يابد.

اگرچه بدون مرز مشترک با افغانستان ( بدلايل مساله کشمير) چنين ارتباطی می تواند هزينه های بيشتری برای هند داشته باشد. اما با وجود جو شک و ترديد بين هند و پاکستان مقامات هندی برای چنين ارتباطی اهميت قايل هستند.

از سوی ديگر دسترسی هند به بازارهای انرژی آسيای ميانه و از طريق افغانستان نيز در همين راستا می تواند قرار گيرد.

علاوه بر اينها برای هند ايجاد ثبات و امنيت در افغانستان می تواند تا حد قابل ملاحظه ای به مشکل فعاليت گروههای مسلح در کشمير دست کم از ديدگاه هنديها کمک کند. هند همواره پاکستان را متهم به حمايت از گروهای مسلح در کشمر تحت کنترل پاکستان می کند که باعث ايجاد خشونت در کشمير تحت کنترل هند می شود. اتهامی که مقامات پاکستان بشدت رد می کنند. مرز تقريبا غير قابل کنترل بين افغانستان و پاکستان و در مناطق کشمير تحت کنترل پاکستان همواره از مناطق فعاليت گروههای مسلح بوده است.

به هرحال دو کشور هند و افغانستان می توانند برای يکديکر شرکای خوبی در زمينه های مختلف باشند، تحولی که می تواند برای کمک به ثابت در منطقه نيز مهم باشد.