ظاهر طنين سردبير برنامه های بی بی سی برای افغانستان

	" سفر جورج بوش دارای اين پيام است که آمريکا به حمايت خود از روند صلح و ثبات در افغانستان ادامه خواهد داد "

برای رييس جمهور بوش و کشورش، افغانستان از زمان فروپاشی طالبان تا استقرار دولت جديد به رهبری حامد کرزی، يک موفقيت است و در مقايسه با عراق، يک موفقيت بزرگ.

پس از حدود چهار سال، کشوری که پايگاه تروريسم پنداشته می شد، تبديل به کشوری شده است که با دولت و پارلمان منتخب و به سوی دموکراسی و ثبات گام برمی دارد.

اگرچه هنوز اعلام پيروزی نهايی در افغانستان زود است، اما با کمک آمريکا و جامعه جهانی، اين کشور پس از دهه ها بحران و ويرانی، روی پای خود می ايستد.

برای مردم افغانستان، سفر جورج بوش دارای اين پيام است که آمريکا به حمايت خود از روند صلح و ثبات در افغانستان ادامه خواهد داد و به مردم اين کشور، در ايجاد يک نظام دموکراتيک، بيش از پيش کمک خواهد کرد.

برای رهبری افغانستان، - با توجه به اظهارات آقای بوش در مورد رهبری حامد کرزی - اين سفر بار ديگر نشان دهنده ادامه حمايت آمريکا از رهبری کنونی افغانستان و جلوگيری از بحران رهبری، و اهميتی است که کاخ سفيد، به روند مشروعيت از طريق انتخابات قايل است.

در منطقه نيز، پيام اين سفر روشن است: آنهايی که منتظر دلسردی آمريکا از افغانستان و کمرنگ شدن علاقه اين کشور و در نتيجه، خروج تدريجی نيروهای آمريکايی و ناتو بودند، ممکن است متوجه شوند که حضور آمريکا در افغانستان و علاقه مندی آن به اين کشور، کوتاه مدت نيست.

اما اهميت ديدار آقای بوش از کابل، فراتر از اهميت سمبوليک آن است. آقای بوش در ديدار مهم و تاريخی خود از سه کشور افغانستان، هند و پاکستان، فرصت خواهد يافت تا از نزديک، متوجه اوضاع پيچيده ای شود که ثبات در افغانستان، مناطق مرزی افغانستان و پاکستان و مناسبات هند و پاکستان را تهديد می کند.

وخامت اوضاع در جنوب و جنوب غرب افغانستان، جامعه بين المللی و دولت افغانستان را با سوالهای بسيار جدی در مورد تامين ثبات در افغانستان روبرو کرده است.

به نظر دولت افغانستان، عامل اصلی نا آراميهای فزاينده در جنوب، فعاليت طالبان و القاعده است که به حمايت گروههای معين در پاکستان و با استفاده از خاک آن کشور، تلاش دارند افغانستان را بار ديگر به ورطه جنگ و ويرانی بکشانند و نيروهای بين المللی ضدتروريسم را، وادار به خروج از افغانستان کنند.

رهبری پاکستان، اين بحران را، بحران داخلی افغانستان می خواند و موضع رييس جمهور پرويز مشرف، با تاکيد بر اينکه "آقای کرزی بايد در خانه خود نظم را برقرار کند"، اين است که وضع به همين صورت ادامه خواهد داشت و مشکل افغانستان، مشکل پاکستان نيست.

با وجود اين موضعگيری، استقرار و فعال شدن گسترده القاعده و طالبان در امتداد دو هزار کيلومتر از چترال تا بلوچستان در خاک پاکستان، وضعيتی را به وجود آورده که ايالات متحده نمی تواند آن را ناديده بگيرد.

شايد به هين دليل است که اکنون، رييس جمهور بوش، تنها بر بازداشت اسامه بن لادن تاکيد نمی کند، بلکه از پاکستان نيز می خواهد تا در متوقف کردن فعاليتهای همکاران القاعده در افغانستان کمک کند.

مسايل ديگری نيز بر اهميت اين سفر می افزايد: چرخش استراتژيک در مناسبات آمريکا و هند و تاکيد بر ايجاد يک افغانستان دموکراتيک و نمونه ای در ميان متحدان مسلمان آمريکا، نشان دهنده شکل گيری ديدگاههای جديدی است که سياست خارجی آمريکا در منطقه بر آن متکی می شود و اين ديدگاهها ممکن است بسياری از مواضع دوران جنگ سرد را به سوی شکل گيری مدل جديد همکاری منطقه ای تغيير دهد.

بازگشت به صفحه افغانستان