|
بزرگترين حضور نظامی بريتانيا در افغانستان، پس از صد سال | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نخستين واحدهای نيروهای بريتانيايی در جنوب افغانستان، ساختن پايگاه شان را آغاز کرده اند. در اين مرحله از استقرار نيروهای بريتانيايی که شش ماه طول خواهد کشيد، بيش از ۵۰۰۰ سرباز بريتانيايی در جنوب افغانستان مستقر خواهند شد. وظيفه اين نيروها، تامين صلح در ولايت هلمند است، جايی که در ماه های اخير، شاهد حملات متعدد به کارمندان موسسات خارجی بوده است. اين بزرگترين حضور نيروهای بريتانيايی در افغانستان، در صد سال گذشته است. پايگاه هوايی قندهار در جنوب افغانستان، مملو از سر و صدای جنگنده های جمبو جت، هلی کوپتر های جنگی و هواپيماهای هرکولس است که روزانه حدود 150 سرباز بريتانيايی را به اين پايگاه می آورند. فرماندهان بريتانيايی، مشکلات انجام وظيفه در هلمند را، که نا آرام ترين ولايت در افغانستان است و بقايای طالبان در آن با قاچاقچيان مواد مخدر همدست شده اند، دست کم نمی گيرند. شورشيان، به کشتن معلمان مکاتب (مدارس) و کارمندان موسسات امدادرسان اقدام می کنند و برای نخستين بار در افغانستان، حملات متعدد انتحاری صورت می گيرد. نظاميان می گويند آنها نمی توانند برای هر معلم، يک نگهبان تعيين کنند. در کنار استقرار نيروهای نظامی، کارمندان اداره کمکهای بين المللی نيز تلاش می کنند دست به بازسازی اقتصاد فارغ از مواد مخدر بزنند و مردم را به زندگی جايگزين تشويق کنند. يک مقام بريتانيايی می گويد که بيست سال طول می کشد تا يک تغيير واقعی در جنوب افغانستان به وجود آيد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||