|
جايزه گزارشگران بدون مرز به يک تلويزيون افغان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
گزارشگران بدون مرز، گروه مدافع خبرنگاران که مقر آن در پاريس است، به تلويزيون غير دولتی طلوع در افغانستان، به عنوان يک 'رسانه موفق' جايزه داده است. تلويزيون طلوع و راديوی تفريحی آرمان، توسط يک گروه مطبوعاتی افغان استراليايی ايجاد شد. شيوه کار تلويزيون طلوع با تلويزيون دولتی افغانستان متفاوت است. از زمان افتتاح تلويزيون طلوع در اکتبر سال ۲۰۰۴، مقامات مذهبی در افغانستان، برنامه های اين تلويزيون را غير اسلامی و ضد اخلاق خوانده اند و فشارهايی برای توقف آن اعمال شده است. گزارشگران بدون مرز در گزارش خود نوشته است که اينگونه فشارها، زندگی را برای دست اندرکاران تلويزيون آزاد طلوع سخت می کند.
شيما رضايی دختر جوانی که به همراه شکيب ايثار در اجرای برنامه هاپ شرکت داشت، ماه مه امسال در کابل کشته شد و پليس هنوز نتوانسته عامل قتل وی را بيابد. گزارشگران بدون مرز می نويسد که خانم رضايی، از سوی "رييس بنيادگرای ديوان عالی افغانستان"، مولوی فضل الهادی شينواری، به اشاعه فساد در جامعه متهم شده بود. گزارش گزارشگران بدون مرز سپس به بخش خبری تلويزيون طلوع اشاره می کند که "به سختی با سبک خشک تلويزيون دولتی افغانستان در تقابل است و گزارشگران طلوع، همه نوع مسايل و رويدادها را تحليل و بررسی می کنند". در اين گزارش آمده است که يک تن از گزارشگران بخش خبری تلويزيون طلوع، در ماه ژوئن سال جاری، به خاطر پيگيری مساله يک زمين مشکوک که امکان دست داشتن مقامات دولتی در آن وجود داشت، تحت تعقيب قرار گرفت. طلوع: خبر، تحليل، تفريح
طلوع فعاليتش را با پنج – شش ساعت پخش برنامه های تفريحی، موسيقی و خبر در محدوده کابل آغاز کرد، اما اندکی بعد، ساعات پخش آن به هجده ساعت افزايش يافت. گستره نشراتی تلويزيون طلوع نيز، اکنون از کابل و شهرهای بزرگ افغانستان فراتر رفته و به گفته سعد محسنی، رييس اين تلويزيون، هم اکنون از طريق ماهواره، در کشورهای همسايه و آسيای ميانه نيز قابل دريافت است. "گزارش شش و نيم" و "گفتگوهای داغ" از جمله برنامه های تلويزيون طلوع است که عمدتا به مسايل سياسی و مشکلات اجتماعی در افغانستان می پردازد. به گفته آقای محسنی، تهيه کنندگان گفتگوهای داغ، چندين بار در مورد آنچه در اين برنامه به آن پرداخته می شد، مورد تهديد افراد قدرتمند و زورگو قرار گرفته اند. يکی از برنامه هايی که به سرعت در ميان جوانان افغان مطرح شد، برنامه تفريحی هاپ است که بيشتر به گفتگوهای دوستانه و پخش موسيقی شاد افغانی و خارجی می پردازد. پس از هاپ، ارايه برنامه های مشابه گفتگو و موسيقی، به بخشهای اصلی در تلويزيون های خصوصی در افغانستان تبديل شد.
همچنين، چندين ايستگاه راديويی غير دولتی نيز، در کابل و شهرهای مختلف افغانستان فعالند. به دنبال فروپاشی رژيم طالبان در سال ۲۰۰۱ ميلادی، رسانه های غير دولتی افغانستان، همچنان برای به دست آوردن آزادی بيشتر تلاش می کنند. گزارشگران بدون مرز می نويسد که قانون اساسی جديد افغانستان که در سال ۲۰۰۴ تصويب شد، آزادی بيان در اين کشور را ضمانت کرده است، اما در عين حال، اين آزادی همچنان از سوی قوانين مذهبی تهديد می شود. اين نهاد معتقد است که رسانه ها در افغانستان، در برگزاری صلح آميز انتخابات پارلمانی ماه اکتبر گذشته کشورشان، نقش کليدی ايفا کردند. |
سايت های مرتبط بی بی سی مسئول محتوای سايت های ديگر نيست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||