بسياری از کشتکاران خشخاش از امکانات ديگر برای امرار معاش محروم هستند

سازمان موسوم به شورای سنليس در گزارش خود گفته است که در حاليکه عوايد ناشی از توليد ترياک بيش از نيمی از درآمد ملی افغانستان را تشکيل می دهد نمی توان به موفقيت سياست استفاده از فشار و تهديد برای ريشه کن کردن کشت اين محصول اميدی داشت.

در عوض، بهتر است کشت خشخاش تحت نظارت و با صدور مجوزهای دولتی ادامه يابد و ترياک به دست آمده برای استفاده در توليد مواد دارويی مورد استفاده قرار گيرد.

از ترياک در ساخت برخی از داروهای مسکن درد مانند مورفين و کدئين استفاده می شود.

در گزارش شورای سنليس آمده است که اکثر کشاورزان افغان که عملا به شکلی غيرقانونی به کشت خشخاش و توليد ترياک ادامه می دهند برای تامين معاش خود به عايدی ناشی از فروش اين محصول وابسته اند و نمی توان انتظار داشت که اين فعاليت را به يکباره کنار بگذارند.

اين افراد از دانش، مهارت و سرمايه ديگری برای امرار معاش برخوردار نيستند.

براساس طرح پيشنهادی سازمان سنليس دولت به کشاورزان اجازه می دهد تا با دريافت مجوزهای خاص به توليد قانونی ترياک مبادرت ورزند و محصول خود را برای فروش به شرکتهای دارويی در سطح جهان در اختيار مراکز رسمی قرار دهند

شورای سنليس در گزارش خود توصيه می کند که دولت بريتانيا بايد طرح صدور مجوز توليد ترياک را به طور جدی دنبال کند.

از زمان سقوط رژيم طالبان در افغانستان در سال 2001، بريتانيا رهبری اقدامات کشورهای غربی برای مقابله با توليد ترياک در افغانستان را برعهده داشته است.

کشورهای عضو ائتلاف بين المللی عليه طالبان تاکيد داشته اند که برای استقرار ثبات در افغانستان بايد توليد و تجارت ترياک در اين کشور متوقف شود.

در سال جاری، بريتانيا بيش از 90 ميليون دلار را به اجرای برنامه مبارزه با کشت خشخاش در افغانستان اختصاص داده است و انتظار می رود نيروهای اعزامی سازمان ناتو به افغانستان نقش بزرگتری در اجرای اين برنامه برعهده بگيرند.

طرح توليد ترياک با مجوز دولتی برنامه ای بی سابقه نيست.

در سال های قبل از انقلاب سال 1979در ايران، اين کشور اجازه توليد ترياک و فروش انحصاری محصول به دولت را به اجرا گذاشته بود که همچنين تامين نياز گروهی از معتادان، از جمله سالمندان و افرادی را که قادر به ترک اعتياد نبودند، شامل می شد.

بازگشت به صفحه افغانستان