صبورالله سياه سنگ نويسنده افغان

يکی از دلايل عمده برگزاری پررونق مراسم مذهبی هندوها در دو سال اخير، وجود شمار زياد خانواده های هندو و سيک است که طی چهار سال اخير به افغانستان برگشته اند. اين عامل برجسته ای بود برای برگزاری جشن "گوروپورب" سالروز تولد گورو نانک (بنيانگذار مذهب سيک).

در اين مراسم، شمار زيادی از باشندگان (اهالی) مسلمان شهر کابل که سيد مخدوم رهين وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان پيشاپيش آنها بود، در "گور دواره" کارته پروان گردآمدند.

همچنين وجود شمار قابل توجهی از کارگران هندی در افغانستان بر رونق اين مراسم افزود؛ اين کارگران، علاوه بر مصروفيت در پروژه های بازسازی، در کنار صدها تن از شهروندان هندو و سيک افغان، به نيايشگاه های کابل روی آورده بودند.

	شمار زيادی از خانواده های سيک و هندوی افغانستان، در سالهای جنگ، به کشورهای ديگر، از جمله هندوستان مهاجرت کردند

اين نيايشگاه با داشتن دو سالن بزرگ با ظرفيت پذيرش نزديک به هزار نفر، محل مناسبی برای تجليل جشنها و نشستهای مذهبی و مراسمی از نوع "ناوراترا" و "ديوالی" است.

نام آسمايی ريشه در واژه آشا (الهه اميد) دارد.

می گويند از روزگارانی که آغازش روشن نيست، آشا جايگاهی داشته بر فراز قله همين کوه.

در افسانه ها نيز آمده است که "اکهند جيوتی" (آتش روشنايی جاودان) از چهار هزار سال پيش بر فراز قله آسمايی هميشه فروزان بوده است.

جالب است که هم "آتش روشنای جاودان" و هم نيايشگاه آسمايی، در طول سالهای خونين جنگ، همچنان بر جای مانده اند.

"شور بازار" از چندين دهه پيش، بازار خريد و فروش لباس و ميوه های خشک (آجيل) و تبديل اسعار (ارز) توسط هندوها و سيکها بوده است.

نيايشگاه واقع در شوربازار با وجود انفجارها و آتش گشايی هايی که محيط اطراف آن را به خاک يکسان کرد، همچنان سالم مانده است.

امسال نيز خانواده های هندو و سيک در شهر کابل چشم به راه برگزاری جشنهای با شکوه تر مانند "گورو نانک جيانتی" یا بزرگداشت زادروز گورو نانک ديو بنيانگذار آيين سيک در بيستم ماه "کارتيک" ( اکتبر) و جشن "چراغان" يا ديوالی در روز اول نوامبر، با شمار فزونتر مردم می باشند.

شمار زيادی از خانواده های سيک و هندوی افغانستان، در سالهای جنگ، به کشورهای ديگر، از جمله هندوستان مهاجرت کردند.