رامين انوری در کابل

	تاکيد بر مسلمان بودن، صداقت، عشق به وطن، عشق به مردم، توجه به بازسازی و حتی در بيشتر موارد تامين امنيت در افغانستان از اولين انتظارات شهروندان افغان از اعضای پارلمان آينده اين کشور است

او با تجاربی که از انتخابات رياست جمهوری سال گذشته با خود دارد تاکيد می کند که اشتراک تمامی افغانها در انتخابات پارلمان امر ضروريست اما با اين هم تصور روشنی از چگونگی برگزاری انتخابات ندارد و اگر از او در مورد حدود صلاحيت های پارلمان پرسيده شود نيز جواب مشخصی نخواهد داشت.

احمد آغا، می تواند نمونه ای از صدها شهروند افغان باشد که با اين که می خواهند در انتخابات اشتراک کنند اما در مورد اهميت آن آگاهی کافی ندارند.

برخی از افغانها، البته عده انگشت شمار، حتی تفاوتی ميان انتخابات رياست جمهوری و انتخابات مجلس قايل نمی شوند و اين موضوع در عين حال سبب شده است بيشتر افغانها خواست های کلی و نامشخصی را از اعضای پارلمان آينده کشورشان در ذهن پرورش دهند.

من در مورد پارلمان آينده افغانستان خوشبين استم. به اين دليل که اگر حالا هرچه کاستی در کار برگزاری انتخابات وجود داشته باشد به عنوان اولين تجربه برای افغانها مهم است. در حقيقت دور اول پارلمان تجربه ای برای نسل های آينده خواهد بود محسن نظری، ساکن کابل

تاکيد بر مسلمان بودن، صداقت، عشق به وطن، عشق به مردم، توجه به بازسازی و حتی در بيشتر موارد تامين امنيت در افغانستان از اولين انتظارات شهروندان افغان از اعضای پارلمان آينده اين کشور است.

آمادگی ها برای برگزاری انتخابات در افغانستان يکبار ديگر سبب ايجاد هيجان در ميان شهروندان افغان شده و آنان را واداشته است در مورد آينده کشورشان ابراز نظر کنند و از اميدهای خود در اين مورد حرف بزنند.

باقر علی، يک شهروند باميان می گويد: "من در انتخابات به کسی رای خواهم داد که به بازسازی توجه کند، مکتب بسازد، امنیت را خوب بسازد و تمامی مشکلات مردم را به دولت برساند."

فتانه، ۲۵ ساله می گويد: "من به کسی که به عنوان يک سمبول در پارلمان آینده حضور داشته باشد و تنها کاری که کند بالا و پايين کردن دست باشد، رای نخواهم داد. عضو پارلمان آينده افغانستان بايد صدای مردم افغانستان باشد."

محسن نظری ۳۰ ساله، يک شهروند افغان است که در شهر کابل زندگی می کند و از برگزاری انتخابات در کشورش راضی است.

او با توجه به تجاربی که در گذشته کسب کرده می گويد سهم خود افغانها در تعيين سرنوشت کشورشان بيش از کمک جهان به اين کشور مهم است.

او می گويد: "من در مورد پارلمان آينده افغانستان خوشبين استم. به اين دليل که اگر حالا هرچه کاستی در کار برگزاری انتخابات وجود داشته باشد به عنوان اولين تجربه برای افغانها مهم است. در حقيقت دور اول پارلمان تجربه ای برای نسل های آينده خواهد بود."

موضوعی که به نظر می رسد بيشتر افغانها به آن اتفاق نظر دارند، رفتن به پای صندوق های رای دهی در ۱۸ سپتامبر است که از اين کار به عنوان ادای مسئوليت بزرگ در برابر کشورشان نام می برند.

اکثر مردم افغانستان به اين موضوع هم باورند که با برگزاری انتخابات و ايجاد پارلمان منتخب در اين کشور به سالها جنگ و بحران در کشورشان پايان داده خواهد شد اما بايد منتظر ماند و ديد که پارلمان آينده افغانستان تا چه حد خواهد توانست به اين خواست ها جواب مثبت ارايه کند.