|
فارغ التحصيلی اولين گروه از قابله های افغان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اولين گروه از قابله (ماماهای) حرفه ای افغانستان در بيش از دو دهه اخير، فارغ التحصيل شده اند. بيش از 130 مامای زن، دوره آموزشی دو ساله خود را در موسسه علوم بهداشتی افغانستان تکميل کرده و 800 مامای ديگر نيز تا پايان سال جاری ميلادی فارغ التحصيل خواهند شد. افغانستان دارای وخيم ترين وضعيت و سابقه مرگ و مير مادر و نوزاد در کل جهان است. محمد امين فاطمی، وزير بهداشت عمومی افغانستان در مراسم فارغ التحصيلی اين قابله ها گفت همه روزه، حدود پنجاه تا هفتاد زن افغان با زايمان جان خود را از دست می دهند. آقای فاطمی مرگ مادران در اثر زايمان را سونامی خاموش و بی صدای افغانستان خواند. اخيرا و همزمان با روز جهانی بهداشت، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (يونيسف) نيز اعلام کرد که افغانستان از نظر مرگ و میر مادران بدترین وضعیت را در جهان دارد. در اعلامیه یونیسف آمده بود که 90 درصد زایمانها در افغانستان توسط افرادی غیرمتخصص و توسط قابله های بومی انجام می شود که 1900 مورد مرگ در هر یکصد هزار ولادت زنده را باعث شده است. بر اساس اين اعلاميه، زنان در افغانستان به صورت متوسط 6 بار در طول عمرشان وضع حمل را تجربه می کنند و 70 درصد آنان مبتلا به عوارض ناشی از کم خونی و کمبود آهن هستند. قبلا نيز هم صندوق جمعيت سازمان ملل متحد و هم يونيسف درباره ميزان بالای مرگ و مير زنان در اثر بيماری های مرتبط با زايمان در افغانستان هشدار داده بودند. دليل اصلی اين ميزان بالای مرگ و مير نبود برنامه ريزی خانوار و خدمات فوری مامايی است. به گزارش سازمان ملل در بعضی از نقاط افغانستان، از جمله جنوب و جنوب شرقی، زنان نمی توانند توسط پزشک مرد معالجه شوند. سن کم مادران به هنگام بارداری نيز از ديگر عوامل مرگ آنها در دوران بارداری و هنگام زايمان است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||